Zondag 15/09/2019

Album Top 10

Dit zijn de 10 beste platen van de week

Stikstof Beeld Yaqine Hamzaoui

"Brussel boven!", scanderen wij deze week, met dank aan STIKSTOF. Leuven doet het ook niet slecht (Up High Collective), evenals Gent (een nieuwe Eskimo-compilatie) en Kortrijk (Goose-drummer B). Daarnaast pronken The Breeders en Nicolas Jaar met beregoeie nieuwe platen.

1. STIKSTOF - Overlast

Overlast, de derde plaat van het Brusselse hiphopcollectief STIKSTOF, toont zich aan de wereld als een bot, goudeerlijk werk waarop de rappers het achterste van de tong laten zien. Wie uitzoomt, hoort de frustratie van een jonge generatie durvers die niet bij de pakken blijft zitten en die de onachtzaamheden, de lompheid en de gemakszucht van de vorige generaties bij naam noemt.

Waarin deze derde plaat verschilt van het oude werk? In de uitwerking én in het geloof in de hoop, hoe schriel die hoop ook moge zijn. De STIKSTOF-rappers worden ouder, eigenen zich de kunst van het relativeren toe en kiezen zorgvuldig hun veldslagen uit in plaats van zich halsoverkop in de oorlog te katapulteren. Tussendoor vergeten de jongens niet van het leven te genieten, met één oog op de motherfuckers die hen willen naaien, op een soundtrack van spookachtige elektronica en scheve keyboardloopjes.

"Als deze derde plaat goed landt, is STIKSTOF niet langer berucht, maar beroemd in eigen land", schreven we.

Lees hier de volledige recensie.

Lees hier het interview met STIKSTOF.

Beeld rv

2. Superorganism - Superorganism

Frank Ocean en Ezra Koenig van Vampire weekend zijn al fan en wij verdorie ook, zeker na het horen van dit knotsgekke, catchy debuut. Het Londense Superorganism heeft hoedanook de meest frisse popplaat van het voorjaar gemaakt. Dat zag ook onze journalist Gunter Van Assche die songs hoorde waarin "stuiterende samples als golven aanspoelen, om vervolgens kapot te slaan in verschillende richtingen. Terwijl de gortdroge vocals van 'teenage-angst' doordrongen klinken. Een vreemde stop-starttechniek voorziet de naïeve Sesamstraat-elektropop van het achtkoppige gezelschap dan weer van weerhaakjes." Voor fans van The Avalanches of van The Go! Team. Lekker knetter, maar altijd ronduit onweerstaanbaar.

Lees hier het interview met Superorganism.

Beeld rv

3. Up High Collective - Solitude

Opvallend aan Solitude, het debuut van het Leuvense Up High Collective, is de zelfbeheersing en monochrome sfeerschepping. De plaat klinkt als een soundtrack van een grimmige dystopie. Denk aan films als Blade Runner en Escape from New York. De traag ontvouwende dynamiek vraagt van de luisteraar geduld, maar loont: aan het einde van een track verbaas je je over hoe maximaal al dat minimalisme aandoet. Elektronica om duimen en vingers bij af te likken.

Lees hier de volledige recensie.

Lees hier de Look Hoes Talking over Solitude.

Beeld rv

4. The Breeders - All Nerve

De comebackplaat van The Breeders houdt het op een grofkorrelig minimalisme, gecombineerd met de charmant gammele dynamiek uit de jaren negentig. Kim en Kelly Deal zijn intussen kwieke vijftigers: het puberverdriet is opgedroogd, de woede tegenover de grotemensenwereld bekoeld, de door drank en drugs gevoede waanzin getemperd. "De songs zijn meestal erg goed", schreven we, "Kim en Kelly Deal weven hier en daar zangharmonieën waar je hart van smelt en de roestige ninetiesindie die de groep aanhangt, doet eigenlijk nooit storend gedateerd aan, eerder charmant retro."

Lees hier de volledige recensie.

Lees hier het interview met The Breeders.

Beeld rv

5. Various Artists - The Purple Collection

Prince-achtig paars is de kleur van de zevende aflevering van de jaarlijkse dancecompilaties op het Gentse Eskimolabel. Spacedisco en undergroundhouse domineren het boeltje opnieuw maar hier en daar lonkt een verrassing. Horixon doet iets sexy en aanlokkelijks met UK Garage, Atella en Languages opteren voor een balearic-vibe, Simon Says sluit dan weer aan bij eighties-elektropop. Geraffineerd, sowieso, en bovendien zo goedgeluimd dat het besmettelijk wordt.

Beeld rv

6. Keith Jarrett - After The Fall (Live)

Overheerlijk, vitaal concert van Keith Jarrett in Newark, New Jersey, in 1998, toen de legendarische Amerikaanse jazzpianist herstellende was van zijn chronisch vermoeidheidssyndroom: de "fall" uit de titel slaat op de gezondheidsdip die hem in die tijd aan het bed kluisterde. Dit concert was het eerste dat Jarrett speelde na jarenlange afwezigheid. Hij laat er standards sprankelen en dwarrelt er schijnbaar moeiteloos door het Great American Songbook, bijgestaan door drummer Jack DeJohnette en contrabassist Gary Peacock. Zelfs 'Santa Claus is Coming to Town' moet eraan geloven - u weet niet wat u hoort.  Must hear!

Beeld rv

7. Moss Kena - Found You In 06

De twintigjarige Londense producer Moss Kena stak vorig jaar de kop op met een sublieme, soulvolle cover van Kendrick Lamars 'These Walls'. Op zijn visitekaartje Found You In 06 kruist hij hypnotiserende r&b-producties zoals die van The Weeknd met de sensualiteit van Sade en de hitgevoeligheid van een Justin Bieber. De titel van dit ep'tje verwijst naar zijn grote idool Amy Winehouse: in 2006 deed zijn moeder hem Back To Black cadeau. Schattig, ja.

Beeld rv

8. Dj Taye - Still Trippin'

Dj Taye komt uit Chicago, de geboorteplaats van footwork. Op Still Trippin' kruist hij heel gewiekst pop en r&b met traditionele hiphop én, uiteraard, met de hyperkinetische juke-ritmes van zijn thuisstad. Klinkt opperbest wanneer rappers en zangers zoals Chuck Inglish en Odile Myrtil de epileptische beats van een soulvol smaakje voorzien. U dacht dat footwork onder de zoden lag? Ha! Think again.

Beeld rv

9. A.A.L. (Against All Logic) - 2012-2017

Verrukkelijk feestplaatje van Nicolas Jaar die de unheimliche shizzle van zijn Darkside-project vér naar de achterbank schuift. Op 2012 - 2017 stouwt hij breakbeats en lome technogrooves vol sprankelende samples uit soul en funk, met een knip -en plakdrift die doet denken aan The Avalanches (ja, zij weer), Coldcut en aan de vroege Fatboy Slim. Een superbe cadeautje dat een onverwachte funky kant van Jaar ontbloot.

Beeld rv

10. B. - Black Atlas EP

B. is Bert Libeert, drummer bij GOOSE. Op Black Atlas laat hij meedogenloze, stug doordreinende clubtechno regeren en oer-Belgische newbeat ontsporen. Hij knipoogt er schalks naar Front 242 en The Neon Judgement of gooit hoge ogen met een verrassend 'My Mind', dat met zijn ultratrage, loopse rave-popsound aan CJ Bolland doet denken. Cool.

Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234