Woensdag 24/07/2019

Top 10

Dit zijn de 10 beste albums van de week

Tristan Beeld rv

Met de uitdeinende winter spoelen in de popmuziek de laatste restjes weemoed aan. De grondstof voor pakkende platen van Nakhane, Mount Eerie, Tristan en Meshell Ndegeocello. Straks lente!

1. Nakhane - You Will Not Die

De in Johannesburg opgegroeide Nakhane Touré predikt de naastenliefde op You Will Not Die, zijn tweede volwaardige studioalbum. Touré pleit er voor empathie, zoomt uit en kijkt met meewarige maar liefdevolle blik naar de mensheid, zonder daarom zijn eigen littekens te verstoppen. In de aan Antony & The Johnsons schatplichtige gospel van ‘Teen Prayer’ zingt hij: “Oh boy, white Jesus loves you now / Much more than he’ll ever love me.” Touré ontvluchtte nog maar net de streng-katholieke, homofobe gemeenschap die hem haast versmachtte.

De zanger ontketent hier zijn krachtige, theatrale zangstem die bij momenten het frivole drama van Benjamin Clementine benadert en die dan weer refereert aan Sampha’s tedere r&b. Zijn in grandeur badende
torch songs ademen verlangen en emancipatie en zijn majestueus en niet vies van een snuifje melodrama. "Een intrigerende 21ste-eeuwse chansonnier naar wiens muzikale volwassenwording wij reikhalzend uitkijken", schreven we. 

Lees hier de volledige recensie en hier het interview met Nakhane.

Beeld rv

2. Young Fathers - Cocoa Sugar

Superbe, deze derde worp van het in Edinburgh gevestigde trio Young Fathers. Met Cocoa Sugar baart de groep zowaar zijn magnum opus. Het klikt én botst er fenomenaal tussen de grimmige klankexperimenten en de aan gospel en rhythm & blues ontleende zangharmonieën van de jongens. De hiphopinvloeden nestelen zich bovendien eindelijk naadloos in het surrealistische punkuniversum van de Fathers.

De groep is niet bang om melodieus en schaamteloos soulvol te klinken, maar de boys beklemtonen tegelijkertijd gretig de muzikale tegengestelden. Bovenal nestelt Young Fathers zich met deze plaat wel héél dicht tegen TV On The Radio aan: de doowop-koortjes, de New York-postpunkvibe, de sacraal galmende geluidsbrij. Hey, er zijn slechtere vergelijkingen.

Beeld rv

3. Mount Eerie - Now Only

Net als op A Crow Looked at Me uit 2017 wil de Amerikaanse undergroundkeizer Phil Elverum de gedachte levend houden aan Geneviève Gosselin, zijn twee jaar geleden overleden vrouw. "De worsteling met de Dood, de grote gelijkmaker, zet een plaat lang de toon", aldus onze recensent Pieter Coupé. Muzikaal wijkt Now Only af van zijn sobere voorganger vol onopgesmukte woordenstromen zonder veel melodieën. Ongemakkelijke meezingers en vervormde, overstuurde gitaren voeren soms de boventoon. 

"Een album lang tracht Elverum het hoofd te bieden aan de absurditeit van het bestaan, waarmee de dood van zijn vrouw hem confronteerde. Een sluitend antwoord vindt hij niet maar zijn driejarige dochtertje, de natuur én de cultuur (
Now Only barst van de literaire en artistieke verwijzingen) houden hem op de been." 

Lees hier de volledige recensie.

Beeld rv

4. Durand Jones & The Indications - Durand Jones & The Indications

Deluxe-uitgave van het in 2016 verschenen, voor soulliefhebbers onmisbare debuut van de uit Louisiana afkomstige zanger-saxofonist Durand Jones. Met zijn Dap Kings-achtige begeleidingsband The Indications bijt hij zich door krasse sixtiessoul die zo op Stax Records had kunnen verschijnen. Bij deze reissue krijgt u een hele lading live-uitvoeringen van op concerten in Boston en Bloomington. Fans van Charles Bradley aarzelen niet!

Durand Jones & The Indications spelen op Rock Werchter.

Beeld rv

5. Bishop Nehru - Elevators: Act I & II

Fans van undergroundrap kennen de New Yorkse Bishop Nehru wellicht van het project NehruvianDOOM, zijn collab met de oppermachtige MF Doom. Diezelfde DOOM zat achter de mengtafel voor Elevators: Act I & II, Nehru's officiële studiodebuut, en ook productietovenaar Kaytranada mocht in de potten roeren. Dit conceptalbum over ambitie, hoogmoed en overmoed scheert de hoogste toppen wanneer Nehru's klankentappers seventiesfunk vol kortademige koperblazers tussen de pulserende beats mikken, zoals in het sublieme 'Rooftops'. Klasse.

Beeld rv

6. Tristan - Illusje

Heerlijk, die songtitels op Isolde Van den Bulckes debuut als Tristan. 'Lrandt', 'Brompooster', 'Plandt', 'Tof Belletje': Alice In Wonderland lijkt nooit veraf. De muziek verschilt drastisch van de triphop-achtige popsongs die de Gentse zangeres-producer onder de naam Siam maakte. Nee, Tristan is grilliger, spannender en exotischer. Ze toont er ook veel duidelijker wat ze met haar stem kan. Doet ons wat denken aan de glasachtige, jazzy future pop van Dani Siciliano. Dan weer duikt een snuifje Hiatus Kaiyote op, een wolkje Kate Bush, een onsje Bat For Lashes, tussen kraut-, post- en jazzrock. Dat belooft!

Beeld rv

7. Book of Air: Vvolk - Se (In) De Bos

Deze geestesverruimende ambientescapade deelt een filosofie met platenlabels als Slaapwel Records of - waar is de tijd? - het Brusselse Foton Records. Ook het achttienkoppige collectief Vvolk licht the doors of perception uit hun hengels via deze één uur durende compositie. U mag erbij dagdromen, hallucineren en er zelfs gaandeweg bij in slaap vallen. Een intense, verraderlijk serene triomf voor één van de hoogvliegers op Granvat, 's lands meest tot de verbeelding sprekende platenlabel. Mis hun ligconcert op Leuven Jazz niet, op 21 maart.

Beeld rv

8. Meshell Ndegeocello - Ventriloquism

De Amerikaanse soulzangeres-jazzbassiste Meshell Ndegeocello herinterpreteert op Ventriloquism de popliedjes uit haar jeugd en de classics die haar als muzikante tekenden. Op uiterst eigenzinnige wijze, bovendien. Deze herinterpretaties geven eighties- en ninetiesnostalgici een warme knuffel. Maar ook wie de originele versies niet kent, mag zich laten vervoeren door Ndegeocello’s donzige weemoed. “Haar kijk op pop is beslist een verademing temidden van alle blikkerige popproducties van vandaag", schreven we. 

Lees hier de volledige recensie.

Beeld rv

9. Condor Gruppe - Interplanetary Travels

Muziek voor muzikanten? Misschien, maar de Antwerpse band Condor Gruppe schudt zijn cocktail met zoveel panache dat al wie ook maar een tikkeltje avontuur in de botten heeft, deze derde plaat niet mag laten schieten. Krautrock, spaghettiwestern-soundtracks, surfrock, exotica, Tangerine Dream-achtige spacerock: het kan niet op. Ogen toe en springen.

Beeld rv

10. Statue - Kasper

Hyperkinetische, bij momenten opvallend dansbare instrumentale rock van het Limburgse combo Statue. Op Kasper doen de heren soms denken aan Battles, dan weer aan Trans Am en bij momenten aan Shellac. Een lekkernij voor liefhebbers van in de ondergrond vertoevend gitaarexperiment, quoi. Dansen? Euhm...vooruit dan maar.

Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden