Woensdag 17/07/2019

Filmrecensie

‘Dilili in Parijs’ is wondermooi, maar irritant belerend

Dilili in Parijs. Beeld RV

Met fotocollage’s als decor en daarover heerlijk eenvoudige 2D-animatie, oogt Dilili in Parijs alvast uitzonderlijk fris. Maar tot daar het goede nieuws. Het script is irritant belerend, met een overdaad aan informatie. Een gemiste kans.

Dilili is een meisje uit Nieuw-Caledonië in de Parijse belle époque. De openingsscène insinueert dat ze hier ‘werkt’ in een menselijke dierentuin, in de schaduw van de wereldtentoonstelling van 1889 en haar Eiffeltoren. Op zich een verrassend interessant uitgangspunt voor een kinderfilm. 

Maar dat ontspoort al snel, wanneer Dilili samen met een pakjesbezorger de mysterieuze verdwijningen van jonge meisjes een halt wil toeroepen. In hun tocht passeren ze langs alle vooraanstaande figuren van die tijd, van Marie Curie tot Sarah Bernhardt. En onderweg raken ze onderwerpen aan als  in willekeurige volgorde – kolonialisme, racisme, gelijkheid tussen man en vrouw, armoede en kidnapping.

En daar wringt het schoentje. De zaak van de verdwijningen is al verhaal genoeg, die elke ontmoeting alleen maar logger maakt. Het idee om kijkers terloops kennis te laten maken met de kunstgeschiedenis  van Monet tot Satie – is goedbedoeld. Zelfs de poging om het concept Moulin Rouge aan zesjarigen uit te leggen, is verdienstelijk. Maar in haar overdaad is Dilili in Parijs vooral irritant belerend. Het script leest als een gortdroge, geforceerd educatieve geschiedenisles ‘op kindermaat’. Maar niemand kan zoveel informatie op zo’n korte tijd verwerken.

Dilili in Parijs Beeld RV

Regisseur-scenarist Michel Ocelot (Kirikou en de heks) had beter moeten kiezen, een van die vele thema’s uitpuren in plaats van de allemaal te willen aanraken. En dat is zonde, omdat het er allemaal wel wondermooi uitziet. Met fotocollage’s als decor en daarover heerlijk eenvoudige 2D-animatie, oogt Dilili in Parijs uitzonderlijk fris.

De extreem knullige Nederlandse dubbing willen we nog door de vingers zien. Maar als vertelling is dit een gemiste kans.

Vanaf 24/10 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden