Zondag 17/10/2021

Diana Krall in uitverkocht Bozar: Wat als Tom Waits een blonde jazzpianiste was geweest ****(*)

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

De combinatie Diana Krall en Bozar staat traditioneel garant voor een vol huis, en dat was dit keer niet anders. Maar met een nieuwe groep en een repertoire dat veel rauwer klonk dan je van haar gewend was, wist de Canadese jazz-zangeres maandagavond toch te verrassen.

'De volgende keer komen jullie gewoon naar me thuis' grapte Diana Krall (47) halverwege haar concert in Brussel. 'Daar zijn de toegangskaartjes zo duur niet, en in principe kook ik altijd voor mijn gasten. Achteraf voer ik ze wijn tot ze dronken zijn, dan deel ik partituren uit, en uiteindelijk wordt er samen gezongen. Een beetje zoals hier nu." Dat van die ticketprijzen was alvast niet gelogen, want de beste plaatsen gingen voor 105 euro per stuk de deur uit. Maar eerlijk is eerlijk: het was elke cent waar.

Dat Diana Krall een klasse apart vormt, maakt intussen deel uit van de gekende leerstof. De echtgenote van Elvis Costello behoort tot de meest vooraanstaande pianistes in de hedendaagse jazz, en beschikt bovendien over een sensuele, hartverwarmende stem. Op Glad Rag Doll, haar elfde, door producer T-Bone Burnett gesuperviseerde cd grijpt ze terug naar de oude vaudeville-jazz uit de periode tussen de twee wereldoorlogen. Dat merkte je in Brussel niet alleen aan de ronduit fantastische muzikanten die ze om zich heen had geschaard, maar ook aan het nostalgische décor waarin het gezelschap stond te spelen. Er was - een primeur bij Krall- een podiumvullend videoscherm waarop acteur Steve Buscemi ons in schimmig zwart-wit welkom heette, en het podium bleek verpakt in grote gordijnen met stemmige kerstverlichting. Heel retro, maar wel erg stemmig.

Krall sneed de set aan met 'We Just Couldn't Say Goodbye', en meteen voelde je dat deze passage fors zou afwijken van haar vorige tournees. De muziek klonk organischer, broeieriger ook, en lonkte op gezette tijdstippen nadrukkelijker naar de sound van Costello en Tom Waits. Van die laatste had ze trouwens zowel 'Temptation' als een tot countryclassic verbouwd 'The Heart Of Saturday Night' op de setlist staan. Er kwam al eens een gypsy-viool voorbij geflaneerd, en de gitarist van dienst ontbond zijn duivels op 'There Ain't No Sweet Man That's Worth The Salt Of My Tears' alsof hij net gratis toegangskaartjes voor het huis van ontucht had gewonnen. Mocht Tom Waits een blonde jazzpianiste zijn, dan klonk hij als Diana Krall.

'Al deze liedjes gaan over sex en liefde' merkte Krall op, en dat hoorde je ook. Het van Doc Pomus geleende 'Lonely Avenue' ademde getemperd verlangen uit, en zelfs het platgecoverde 'Sunny Side Of The Street' wist ze dankzij een nieuw, eigenzinnig arrangement helemaal naar haar hand te zetten.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Ook de passage waar ze helemaal alleen achter haar buffetpiano ging zitten en herinneringen ophaalde aan haar kindertijd bleef boeien. Krall's vingers dansten over de piano als waren het cancandanseressen, maar ook als de toon even wat intimistischer werd -tijdens een krop-in-de-keel uitvoering van Joni Mitchell's 'A Case Of You', bijvoorbeeld- liet ze een grote indruk na. En waar de zangeres vorige keer na iets meer dan een uur al opstapte, kon er nu na twee uur nog een juweel van een bisronde vanaf. Een uitgepuurde versie van 'Almost Blue' -'geschreven door de vader van mijn kinderen'- stak het origineel naar de kroon, en de verrassende uitsmijter -een behoorlijk potige uitvoering van de Band-classic 'Ophelia' onderstreepte dat dit een heel andere Diana Krall was dan degene die doorgaans door het grote American Songbook flanneert.

Het keurig gekostumeerde publiek - er zaten nogal wat dokters in de zaal- was wellicht met heel andere vooruitzichten gekomen. Maar wat goed dat Diana Krall niét deed wat van haar verwacht werd, en met zichtbaar plezier gewoon eens lekker uit de band sprong.

Conclusie? Een topconcert.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234