Dinsdag 28/01/2020

Recensie

Diana Krall in Parijs: jazzicoon met een voorliefde voor kitsch **1/2

Diana Krall tijdens haar vorige concert in België. Beeld Alex Vanhee

Met vijftien miljoen verkochte cd's behoort de Canadese Diana Krall met voorsprong tot de meest succesvolle jazz-muzikantes van de voorbije twintig jaar, maar tegelijk is ze veel meer dat. Met 'Wallflower' voegt ze een heuse popplaat toe aan haar rijke oeuvre. Gisteren stelde ze het nieuwe album voor in Parijs.

Kuier door haar omvangrijke discografie, en je ontdekt zowel tributeplaten aan Nat King Cole als uitstapjes richting Brazilaanse muziek. Ze ging op tournee met Tony Bennett, nam drie jaar geleden een cd op met Paul McCartney, en haar echtgenoot Elvis Costello schreef niet alleen een plaat over haar - het uitstekende 'North' - maar deed Krall met 'The Girl In The Other Room' ook nog een elpee met nieuwe nummers cadeau.

Drie jaar geleden verdiepte ze zich op 'Glad Rag Doll' nog in broeierige New Orleans-jazz, maar nu heeft ze met 'Wallflower' een heuse popplaat gemaakt. Op het menu: songs waar ze als tienermeisje in de jaren zeventig naar luisterde. Werk van Elton John, The Eagles, Jim Croce, 10 CC en Bob Dylan. Stuk voor stuk prachtige nummers, al werden ze door producer David Foster in sommige gevallen net iets te stevig in stroop gedrenkt om helemaal te overtuigen.

Beeld Alex Vanhee

Easy listening

Foster is, voor wie nooit de kleine lettertjes op platenhoezen leest, een man die door Rolling Stone ooit de meester van bombast werd genoemd. Iemand die zestien Grammy Awards gewonnen heeft en met alle Beatles in de studio zat, maar achteraf vooral miljoenen verdiende als producer van Céline Dion, Whitney Houston en Lara Fabian. Als u daaruit afleidt dat Diana Krall eigenlijk een easy listeningplaat heeft gemaakt, spreek ik u niet tegen.

Het heeft Diana Krall de jongste tijd niet meegezeten. Eerst moest de release van 'Wallflower' met enkele maanden worden uitgesteld omdat ze last had van een zware longontsteking. Bij de exclusieve perspremière in Parijs, waar ze gisteren voor 250 genodigden optrad in een piepkleine bioscoop, had ze te kampen met een stevige verkoudheid waardoor ze nooit echt kon doorzingen.

Even jammer: Krall, nochtans één van de meest begenadigde jazz-pianistes van haar generatie, liet ook het ivoor onberoerd, zodat ze zich voor één keer voluit op haar rol als zangeres kon concentreren. Het zág er gewoon vreemd uit om haar op een krukje zien zitten, in plaats van achter een blinkende vleugel.

Toch leverde het, bijgestaan door een excellente band, een paar fraaie passages op. De sixties-classic 'California Dreaming' en het van Paul McCartney cadeau gekregen 'If I Take You Home Tonight' overtuigden mooi in hun pure, sobere uitvoeringen, waarbij de hese stem van Krall net genoeg kraakte om er een zucht melancholie in te doen doorschemeren. Maar met Foster aan de piano en de vier strijkers die hij had meegebracht ging het toch iets vaker dan goed was de verkeerde kant uit.

'Operator', een prachtsong van de intussen wat vergeten Jim Croce, werd genekt door overbodige tirlantijntjes, en ook de fluwelen speelstijl van Foster, die kennelijk oprecht van kitsch houdt, hielp niet echt. Niet alleen omdat hij als muzikant geen maat was voor Krall, maar meer nog omdat mijnheer zich tussen de songs als een soort talkshow host opwierp, die meer dan eens aan de gruwelijke televisiefiguur Dr Oz deed denken. Hij strooide zo gul met complimenten dat Krall er nog minder spraakzaam van werd.

Overdadige strijkers

'I'm Not In Love' had opnieuw last van te weelderig heen en weer glijdende strijkers. Dan liever het van Crowded House geleende 'Don't Dream It's Over', dat - net zoals bijna alle songs, overigens - erg dicht tegen het origineel aanleunde. Heel even kroop Krall toch weer zelf achter haar piano voor een bevlogen 'Just You, Just Me', een nummer dat ze had ontdekt op de 'After Midnight'-elpee van Nat King Cole, en meteen het hoogtepunt van de avond.

De bisronde bleef beperkt tot één nummer: een spartaans 'Desperado' van The Eagles, dat ze, wegens ontevreden over de eerste uitvoering, nadien nog een keer opnieuw speelde. En dat was het.

Zeggen dat dit de première was zoals ze zich die gedroomd had, is de waarheid geweld aandoen. Maar dit najaar gaat Krall opnieuw met haar eigen band op tournee. Op 11 oktober staat ze in Bozar in Brussel. Dat Foster niét meekomt, staat al vast en is prettig nieuws. Als ze nu ook nog die overdadige strijkers thuis laat, haalt ze vast weer haar oude, vertrouwde niveau.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234