Dinsdag 22/10/2019

Deze "heroes" wekten Bowie opnieuw tot leven

Stef Kamil Carlens zette 'Rock n Roll Suicide' barstensvol emotie naar zijn hand. Beeld Hendrik De Smet

You can't get enough,” verwelkomde Stijn Meuris je maandagavond in de AB, tijdens een schuimbekkende versie van ‘Rebel Rebel’. Daarmee werd meteen de toon gezet voor een feestelijke Bowie-viering, waarbij je achteraf hongerde naar méér. 

In de AB bracht Radio 1 maandagavond een hommage aan David Bowie, die vandaag precies een jaar geleden is overleden. Met Stef Kamil Carlens, Tutu Puoane, Johannes Verschaeve en Stefanie Callebaut van SX als uitschieters - we vergeten er ledigheidshalve nog een paar - keek je aan tegen een avond die in veelkleurigheid kon wedijveren met het spectrum van de gelauwerde popkameleon.

Je moest het de Belgen op het podium wel nageven: het getuigde van lef - zelfs enige overmoed - om een eerbetoon te willen brengen aan een onnavolgbaar genie uit de popgeschiedenis. Een icoon bovendien, dat vandaag nog eens een onsterfelijke status heeft gekregen, door een jaar geleden het tijdelijke voor het eeuwige in te ruilen.

Daarin school ook gelijk het addertje onder het gras tijdens dit eerbetoon: wie zich al te onversaagd waagde aan de erfenis van The Thin White Duke, maakte méér kans om op zijn bek te schuiven dan te triomferen. Dat Radio 1 desondanks een handvol gevestigde waarden en young dudes voor haar kar wist te spannen, mocht op zich dus al een huzarenstukje heten.

Heldhaftig opgebroken

Kwam je gezadeld met vooroordelen of met een neurotische Bowie-fixatie naar Brussel, dan voelde deze voorstelling ongetwijfeld meermaals aan als heiligschennis. Maar voor ruimdenkende fans waren er voldoende hoogtepunten te rapen. In een bloedheet en tot het kleinste gaatje gevulde AB (de opdringerigste vingers dienden we voortdurend van ons af te slaan) kreeg je het bijvoorbeeld plots toch helemaal koud toen Stef Kamil Carlens ‘Rock ’n’ roll Suicide’ en ‘Where are we now?’ barstensvol emotie naar zijn hand zette. In dezelfde lichting indrukwekkend én ontroerend: ‘Lazarus’, met Stefanie Callebaut in een onwereldse glansrol.

Ozark Henry Beeld Hendrik De Smet

Fijn ook dat er geen kleurloos balorkestje bijeengeroepen werd om Bowies briljante trawanten krampachtig achterna te hinken. Vaak werden de songs heldhaftig opgebroken door Serge Feys, Mirko Banovic, Antoni Foscez en Roeland Vandemoortele. Zij sprongen vaak én graag losjes om met de arrangementen en riffs van Bowie. Slechts een enkele keer sloeg de pendel daarbij te ver door: zo bracht Ozark Henry een gedurfde herwerking van ‘Suffragette City’, maar die moest zonder veel tegenspraak de duimen leggen voor het opwindende origineel.

Jonkies en veteranen in één kameleon

Dat David Bowie uit véél mensen heeft bestaan, en de Britse muzikant de vrije teugel aan een handvol alter ego's, zonder beperking in kunne of kleur, werd ook meer dan eens duidelijk in de AB. Van Ziggy Stardust over Aladdin Sane tot The Thin White Duke, de gentleman-crooner van 'China Girl’ en de oude nostalgicus van ‘Where are we now?’: weinig artiesten veranderden zo snel, vaak of radicaal van schijngestalte als hij. Dat die kameleon in Brussel dan ook alleen maar belichaamd kon worden door een hele schare aan uitvoerders, mocht dan ook niet verbazen. Zowel de jonkies van Compact Disk Dummies als de veteranen Arno en Beverly Jo Scott tekenden present, terwijl ook de vrouwenstemmen van Callebaut, Puoane en Nina Babet ingezet werden.

Stefanie Callebaut van SX Beeld Hendrik De Smet

Johannes Verschaeve van The Van Jets mocht op zijn beurt nog eens uitvoerig bewijzen dat Bowie voor hem betekende wat Prince is voor Stijn: een halfgod. Met een sobere soloversie van ‘The Man Who Sold the World’ kreeg hij een bescheiden publiekskoor op de been, maar daarna mocht het dak er écht af tijdens ‘China Girl’, waarbij de Oostendenaar zijn innerlijke Iggy Pop aan het dansen bracht.

Hulpeloze toyboy

Evengoed kwam zelfs iemand die niet zoveel verloren leek te hebben bij Bowie, zoals de Zuid-Afrikaanse Tutu Puoane, verrassend sterk uit de hoek. Niet het minst tijdens ‘Wild is the Wind’, waarin ze eerder de geest van Nina Simone dan die van Bowie leek te laten doorschemeren.

Tutu Puoane Beeld Hendrik De Smet

Voordien deed de springerige elektronica van Compact Disk Dummies ‘Ashes to Ashes’ dan weer lang geen oneer aan. Toegegeven, de stem van Lennert Coorevits klonk heel wat dunner dan die van Bowie, maar zijn ongebreidelde enthousiasme werkte wél rotaanstekelijk in de zaal, net als de behoorlijk straffe interpretatie van ‘Fashion’.

Even opwindend: Arno die Aladdin Sane veranderde in een hulpeloze toyboy door 'The Jean Genie' brutaal in de grijpgrage handen van 'Jean Baltazaarr' te duwen, in een duet met BJ Scott. Dat le plus beau daarmee behendig de Bowie-parodie probeerde te ontwijken, bleek ook uit een weinig natuurgetrouwe, hoekige cover van 'All the Young Dudes’. De coupletten bracht Arno zelfs in het West-Vlaams, om lekker tegendraads te wezen.

Veiliger maar gracieus hield Noémie Wolfs het. “Kort van kapsel, lang van adem,” kondigde master of ceremony Stijn Meuris haar aan, wat ze meteen kracht mocht bijzetten met een akoestische cover van ‘Moonage Daydream’ en het onverwoestbare ‘Starman’.

Hoewel de echte Starman van de avond - waiting in the sky - maandagavond schitterde in lijfelijke afwezigheid, bleek dit eerbetoon van Radio 1 finaal eerder uit te monden in een viering van zijn hele oeuvre, waardoor Bowie als Lazarus opnieuw uit de dood werd opgewekt. Eenmaal thuis hebben wij alleszins nog eens een hele nacht zoekgemaakt met Ziggy Stardust, Bowies Berlijnse trilogie en Blackstar. Konden de scary monsters en super creeps onder ons bed niet bepaald mee lachen. Of zouden het toch de buren geweest zijn? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234