Dinsdag 18/02/2020

FILM

Deze film is een mokerslag die je je niet mag ontzeggen

Casey Affleck in Manchester By The SeaBeeld AP

Zo menselijk ziet u mensen zelden als in ‘Manchester by the Sea’, een meesterlijk melodrama met een grandioze Casey Affleck in een winters decor.

Een vissersboot glijdt over het water voor de kust van Manchester by the sea. Een lieflijk gehucht dat op geen prentkaart zou misstaan. Op het achterdek van de boot staat een man te dollen met een jongetje. Dit is een flashback. Engelenstemmen geven het tafereel haast hemelse dimensies. 

Iets later is dezelfde man sneeuw aan het ruimen bij appartementenblokken in een buitenwijk van Boston. Lee Chandler (Casey Affleck) is er klusjesman en conciërge. Zelf is hij onherstelbaar beschadigd, zo zullen we in de loop van de film ontdekken. Het winterse decor is geen toeval. Hij is nog niet dood, maar leven lukt niet meer. Mensen slagen er niet meer in om tot hem door te dringen. En toch heeft hij iets knuffelbaars. Er ligt een mistroostigheid in zijn doen en laten. De acteur is Casey Affleck. Van dat soort somberte heeft hij zijn handelsmerk gemaakt. Hier is hij ronduit subliem.

Anatomie van liefde en pijn

Op dat moment weten we als kijker nog niet dat we naar een anatomie van liefde en pijn aan het kijken zijn. De man is bewust alleen en leeft op een kamertje dat niet groter is dan een cel. Het leven heeft hem gestraft. Zo hard dat niets hem nog kan raken. 

Ook niet de dood van zijn broer. Alles lijkt van hem af te glijden als water een van een eend. Maar in Manchester by the Sea verneemt hij dat zijn broer hem als voogd heeft aangeduid voor zijn zoon, een jongeling die in een band zit en de meisjes najaagt. Opeens wordt de man gedwongen zijn hart te openen. Terwijl hij zichzelf niet meer toestond om nog te leven.

Het is in de meesterlijke dosering dat Kenneth Lonergan deze uitermate aangrijpende karakterstudie haar unieke glans geeft. De confronterende realiteit waar hij ons in onderdompelt, bedekt hij met sfeer, tedere humor en lagen fragmenten uit het verleden die het heden uitleggen. 

We leren er ook de mensen uit zijn leven kennen. Ze worden vertolkt door acteurs die net als de regisseur-scenarist en zijn hoofdrolspeler uitmunten in dosering. Met Michelle Williams voorop. En ook de jonge Lucas Hedges als het 16-jarige neefje, de zoon van de broer van Lee Chandler. 

En soms, als woord en beeld het niet meer alleen kunnen zeggen, laat hij Lonergan de muziek haar gang gaan. Zo zal hij menige keel snoeren met het Adagio in G mineur van Albinoni dat de meest dramatische scène van de hele film inpakt. Genoeg om je als kijker genadeloos tegen het canvas te meppen. 

Een film waar je binnen drie weken nog niet van bekomen bent, maar moeilijk in te beelden dat je dit jaar als mens in de bioscoop nog een mooier cadeau krijgt. 

Regisseur: Kenneth Lonergan

Acteurs: Casey Affleck, Michelle Williams, Lucas Hedges, Kyle Chandler, Gretchen Mol

Genre: melodrama

Speelduur: 2u17 min

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234