Woensdag 24/04/2019

Expo

Deze 4 kunstdomeinen moet je zeker eens bezoeken

Het Kasteel van Gaasbeek met zijn indrukwekkende tuin. Beeld RV - www.vlaanderenvanuitdelucht.be

Een cultureel verantwoord uitstapje is altijd een goed idee, maar als de locatie een historische site, romantisch plekje of een lekker anarchistisch natuurdomein is, wordt het ongetwijfeld een memorabele dag. 

Kasteel van Gaasbeek

Het kasteel zelf is een pareltje, maar de expo’s die er lopen zijn ook steeds de moeite. Tot 10 juni kon je naar Vanity Fair, met werk van Félicien Rops en Thomas Lerooy. Rops leefde in de 19de eeuw terwijl Lerooy momenteel furore maakt, en toch hebben ze heel wat gemeen. Zoals de titel al laat vermoeden komen thema’s als vergankelijkheid en sterfte aan bod bij beide heren. Rops, gekend voor zijn satirische prenten en erotische en morbide taferelen, was etser, schilder en tekenaar. Hij liet zich niet op één thema vastpinnen en werd daardoor een genre op zich. Met zijn karikaturen van de zwakke kantjes van de zogenaamd nette en eerlijke mensen hief hij het masker van de goede zeden op.

'Need in Me’ van Thomas Lerooy heeft een plaatsje gevonden in de monumentale Ridderzaal. Beeld RV - Studio Thomas Lerooy en Jo Exelmans

Met ‘decadente’ reeksen als Les Sataniques en Les Diaboliques profileerde Rops zich duidelijk als een fin-de-siècle kunstenaar. Het werk van Lerooy sluit daar goed bij aan. Net als Rops verheft hij thema’s zoals dood en verval tot een monumentale grandeur en combineert hij dit met humor. Zijn beeldtaal is doorspekt met Vanitas-symbolen en iconen uit de (kunst)geschiedenis. Bloemen komen tevoorschijn uit een skelet, centauren poseren als schoothondjes, putti wervelen rond in een soort ludieke dans. Ook Lerooy is thuis in meerdere disciplines: naast virtuoze tekeningen maakt hij sculpturen in brons, een materiaal dat afstand en monumentaliteit oproept en dus past bij de thematiek van vergankelijkheid. 

De volgende expo, The Private Papers, sluit hier wonderwel bij aan door op twee belangrijke documenten van Vlaanderens bekendste barokschilder te focussen:  Rubens huwelijkscontract en zijn laatste testament.

Je bezoek aan het domein is niet compleet zonder een wandeling in de fabelachtige museumtuin, waar je honderd-en-een fruit- en groentesoorten kan bewonderen. Het panorama vanop de vroegbarokke, ommuurde Franse tuin is de kers op de taart! 

The Private Papers / Rubens bij leven en dood loopt van 1/07 tot 26/8 in het Kasteel van Gaasbeek. 

De site van het historische mijnbouwcomplex Le Grand-Hornu. Beeld RV - Grand Hornu

Le Grand-Hornu in Mons

Het MAC’s, museum voor hedendaagse kunst, is gelegen op een indrukwekkende site: de oude steenkoolmijn en bijhorende gebouwen beslaan maar liefst 10.000 vierkante meter. Het museum, ontworpen door de befaamde architect Pierre Hebbelinck, focust naast op meer traditionele vormen als schilderkunst en beeldhouwkunst vooral op fotografie, installaties, video en multimedia. Tot 3 juni was er onder andere werk van Adel Abdessemed te zien, een Franse kunstenaar die de controverse niet schuwt. Een van de werken die hij speciaal voor het MAC’s maakte, is een beeldengroep die het koor van het Rode Leger voorstelt. De beelden, met wijd opengesperde monden, zijn van verkoold hout. Daarmee verwijst de kunstenaar naar het steenkoolverleden van Grand-Hornu, en naar de vliegtuigcrash waarbij het koor verongelukte dat in Syrië voor het Russische leger zou zingen.

De beelden van het Rode Leger van Adel Abdessemed zijn gemaakt van verkoold hout, een verwijzing naar het steenkoolverleden van de site. Beeld RV - Ph De Gobert

In het CID kan je dan weer terecht voor expo’s rond innovatie en design. Tot 1 juli loopt hier de expo Together! die inzoomt op nieuwe collectieve architectuurvormen in Europa, Azië en de Verenigde Staten. Natuurlijk is de historische site zelf ook de moeite. Begin 19de eeuw liet de industrieel Henri De Gorge neoklassieke wooncomplexen voor de mijnarbeiders bouwen. Hij vond niet alleen nieuwe ontginningstechnieken uit en werkte met hypermoderne stoommachines, hij had ook een visie. De ruime woningen waren voorzien van warm water en een tuin, en de arbeiders konden ook gebruikmaken van de school, bibliotheek, danszaal en ziekenhuis. De oude paardenstallen, het ingenieurshuis en de machinebouwplaats kan je verkennen met een audiogids. 

Jef Geys is nog tot 23/9  te zien in MAC's. Together! loopt tot 1/7 in CID. 

In deze vrijplaats voor de kunsten die Verbeke Foundation is, wordt alles zoveel mogelijk in zijn natuurlijke staat gelaten. Beeld RV

Verbeke Foundation in Kemzeke

Dit is een echte vrijplaats voor de kunsten. Verzamelaar Geert Verbeke, in een vorig leven ondernemer in de transportwereld, sprokkelde een indrukwekkende en uiterst originele kunstcollectie bijeen. De stichting doet het zonder subsidies en vaart dus lekker haar eigen koers. De opstelling, zowel binnen als buiten, lijkt in niets op die van een museum: ongepolijst, wars van monumentaliteit en altijd in beweging.

Een wandeling op het domein, maar liefst 12 hectare groot, gaat langs twee gigantische expositieruimtes, een bos, vijver en serres waarin bomen en sierplanten worden gekweekt. Veel van de kunstwerken gedijen en groeien in deze natuurlijke omgeving. Alles wordt zoveel mogelijk in zijn natuurlijke staat gelaten. Deze lente werden 4.000 zonnepanelen geïnstalleerd, daarmee is Verbeke Foundation het eerste museum ter wereld dat volledig in eigen groene elektriciteit voorziet. Dat past in de filosofie van de stichting, die een plaats wil zijn waar natuur, cultuur en ecologie harmonieus samenkomen. Verbeke kiest resoluut voor bio- en eco-art. Kunstenaars die met levende materialen werken, zoals planten, dieren en schimmels, krijgen hier de ruimte.

Nederlander Jason van der Woude maakte een open ruimte, zonder vooropgezette functie. Beeld RV - Tineke Schuurmans

Daarnaast is er een uitgebreide collectie collages te zien, vooral van Belgische modernisten, de surrealistische groep rond Magritte en de Cobra-figuren, maar ook recenter werk van Panamarenko en Tuymans. De collectie is zo uniek dat internationale musea er geregeld een beroep op doen voor overzichtstentoonstellingen. Momenteel loopt de expo Groentopia, over nieuwe energie en energiebewustzijn met werk van een twintigtal hedendaagse kunstenaars uit binnen- en buitenland. Om er twee te noemen: Steven Tevels en Martin uit den Bogaard sluiten elektrodes aan op dode materie (plantaardig of dierlijk) en zetten de opgewekte energie om in beeld en geluid. Daarmee tonen ze aan dat alles leven is, alleen de vorm is aan verandering onderhevig. Buiten is gestart met de bouw van de Ecokathedraal. Wie een vervolg wil breien aan het avontuur kan overnachten in een kunstwerk op het domein. Je kan kiezen voor de CasAnus, de uitvergrote menselijke darm van de Nederlandse ontwerper Joep van Lieshout, of de torenhoge Campingflat van de Nederlandse kunstenaar Kevin van Braak. 

Groentopia loopt tot 28/10 bij Verbeke Foundation.

In de voormalige godshuisjes kom je meer te weten over het leven van Anselm Adornes. Beeld RV

Adornesdomein in Brugge

Deze plek is niet alleen bijzonder stenen erfgoed, ze vertelt ook het verhaal van de familie Adornes, die heel wat kunstwerken verzamelde in de vijftiende eeuw. Het domein omvat een prachtige kapel, een statig herenhuis en godshuisjes. Zes eeuwen lang is het domein bijna onaangeroerd gebleven. Het trotseerde oorlogen, stormen en opstanden. Anselm Adornes was een koopman, mecenas, politicus en diplomaat uit de vijftiende eeuw. Eigenlijk is het domein altijd in dezelfde handen gebleven, vertelt gravin Véronique de Limburg Stirum. Deze generatie eigenaars stelt voor het eerst het domein open voor het publiek.

Een detail van de 16de-eeuwse glasramen in de kapel. Beeld RV

De familie Adornes, afkomstig uit Genua, treedt in de 13de eeuw tot het gevolg van de Graaf van Vlaanderen toe en een deel van de familie verhuist naar Brugge. Al snel behoren ze tot de Brugse aristocratie en spelen ze een belangrijke rol in het bestuurlijke en economische leven van de stad. De meest bekende telg is Anselm Adornes, een invloedrijke zakenman, diplomaat en mecenas, die leefde in de 15de eeuw. In de godshuisjes kom je via een film en tentoonstelling alles te weten over het leven van de man. De kapel biedt dan weer af en toe plaats voor klassieke concerten of lezingen over erfgoed en kunst. Tot eind augustus kan je er nog naar de expo Sisters' Art, een groepstentoonstelling met schilderijen, collages en beelden van kunstenaars Christine Perratzi, Laurence Perratzi, Manuella Papieans & Laetitia van de Werve.

Sisters’ Art is nog tot eind augustus in het Adornesmuseum, Brugge te zien. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.