Maandag 17/06/2019

Muziek

Depressie, troost en pompende beats: dit zijn de beste platen van de week

Kate Tempest. Beeld Alex Vanhee

Een helletocht door de eigen ziel, horrorhop die beroertes garandeert, ontroering en ritmische woede? Deze week gaan huiver en heerlijkheid door eenzelfde deur.

Richard Hawley - ‘Further’ ★★★★☆

Richard Hawley verkiest op zijn achtste langspeler een lichtelijk andere koers te varen. Maar de Sinatra van Sheffield vermijdt behendig schipbreuk. Op Further zijn er nog steeds genoeg reflecterende croonermomenten. Maar zoals Standing at the Sky’s Edge een psychedelische en bijwijlen ronduit donkere plaat was, klinkt ook de opener, ‘Off My Mind’, behoorlijk verrassend. De emotionele melancholie die je verwacht, wordt vervangen door oerend luide gitaren. Toch bieden de meeste andere songs vooral troost en schoonheid. Onze favoriet? ‘Not Lonely’, een ontroerende brief aan zijn tienerzoon. Noem ons een melige Molly, maar wij knakken elke keer als een twijgje bij deze Hawley.

Denzel Curry - ‘ZUU’ ★★★★☆

Een rapper die een bejubelde, genre-overschrijdende plaat opvolgt met een sterk back to basics-album dat hem weer tot zijn essentie herleidt? Kendrick Lamar deed het met DAMN., Vince Staples slaagde er minder goed in met FM! De uit Florida afkomstige rapper Denzel Curry doorstaat de heikele oefening godzijdank met glans. Zijn vorige worp TA13OO was een briljante, eclectische helletocht door zijn ziel. Op ZUU eert hij zijn broeierige multiculturele thuishaven Carol City met minder schizofrene maar desondanks meedogenloos pompende beats en weerbarstige gangsta-praat. “City full of vultures, city full of Zoes / City full of gangsters that’s sticking to the code” rapt hij in het briljant geproduceerde ‘BIRDZ’. ‘Ricky’ is nu al dé rapsingle van de zomer, ‘P.A.T.’ is horrorhop die beroertes garandeert. Fuckin’ ace!

Kate Tempest - ‘The Book of Traps and Lessons’ ★★★★☆

Minder hiphop, meer spoken word. Minder rhythm, meer rhyme. De derde langspeler van Kate Tempest, onder de vleugels van producer Rick Rubin, is een intieme plaat geworden. Om tot The Book of Traps and Lessons te komen, moest de Engelse Kate Tempest veel overwinnen. In de eerste plaats Rubins regime, maar ook zichzelf. De legendarische producer drukte zijn idee door om van haar een nieuwe Johnny Cash te maken, die op zijn sterfbed de meest kwetsbare en legendarische versie van zichzelf was geworden. Op eenzelfde manier toont Tempest zich van haar meest frugale en fragiele kant. Drums of raps komen er nauwelijks aan te pas. Spuwend verklankt de Britse straatdichteres de stem van een ontgoochelde jeugd, waarbij frustraties, romantische obsessie, pijnlijke eenzaamheid, depressie en politieke malaise de boventoon voeren. Vrolijker word je hier niet van, beter wél.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden