Woensdag 28/07/2021

Muziek

Deftones, IDLES en Damso: dit zijn de platen van de week

'Ohms' van Deftones. Beeld RV
'Ohms' van Deftones.Beeld RV

Een getormenteerd straatjoch wordt zindelijk in huis, Deftones klinkt nog steeds als uw favoriete bastaard en IDLES spelen met een spartaanse sound en imposante gastenlijst.

Deftones - Ohms ***

Zo ziedend en nietsontziend als op zijn doorbraakalbum Around the Fur, laat staan zo grensverleggend als op het magnum opus White Pony (uit 2000 alweer!) komt Deftones al even niet meer uit de hoek. Ohms, de negende plaat van dit alt.metal-gezelschap uit Sacramento, breekt geenszins met de trend om sinds bovengenoemde klassieke rockalbums neurotisch in te zoomen op Deftones’ unieke klankesthetiek – een mix van brute gitaren, newwavemelodieën en synthmelancholie. De manie van weleer schoot erbij in of deed langzaamaan berekend aan. Hoe dan ook, Ohms baart nog steeds uitzonderlijke bastaardvormen zoals het majestueuze ‘Urantia’, waarin frontman Chino Moreno diep kerft: “I slipped into the cloak you left / I fiddle around in the ashtray / To find your cigarette pinkish red / I light it and take a drag / I swear I’m losing it.” Succulent, bij momenten.

IDLES - Ultra Mono ****

'Ultra Mono' van IDLES. Beeld RV
'Ultra Mono' van IDLES.Beeld RV

Hun nijdige postpunk moet het veeleer van Bristolse branie hebben dan van een baanbrekend gedachtegoed, maar zelfs ondanks de vrij banale donderpreken over racisme en ander onrecht (‘Grounds’) halen IDLES wéér een wit voetje met hun derde elpee. De schuimbekkende tirade in ‘Anxiety’ vormt straffe harmonieën met het blaffend koortje dat zich al maanden ter hoogte van onze hypofyse ophoudt. Even verslavend is de spartaanse sound met stompe drumbeats, prikkeldraadgitaren en een imposante gastenlijst. Zo houdt Jehnny Beth van Savages een pleidooi voor vrouwvriendelijkheid in ‘Ne Touche Pas Moi’ ; elders draven David Yow van The Jesus Lizard en Warren Ellis van The Bad Seeds op. “How you like them clichés?” sneert frontman Joe Talbot ergens. Blijkbaar lusten we er wel brokkenpap van, sir.

Damso - QALF ***

“Batterie réchargée”, zegt een robotische vrouwenstem aan het slot van deze vierde Damso-plaat – nu ja, hij noemt het zelf een mixtape, whatever. Het is een verwijzing naar gelijkaardige klankspelletjes op zijn vorige platen en doet vermoeden dat QALF een loutering herbergt. “Evidemment que j’suis plus le même que hier”, zingt de Brusselse rapper in het hypnotiserende ‘Deux toiles de mer’, waarin de liefde voor zijn zoontje centraal staat. Dat hij het bitsige, getormenteerde straatjoch in zichzelf gaandeweg heeft uitgevlakt, bleek al uit de voorgangers Ipséité en Lithopédion, waarop hij de poëzie van alledag in onverwachte personages zocht – herinner u het Gainsbourg-achtige ‘Julien’. Die open geest huist deze keer in het erg melodieuze ‘Coeur de miettes’, met Lous & The Yakuza dobberend op een akoestische gitaar. Of in de vlotte radiopop van ‘Pour l’argent’. Een nieuw publiek lonkt!

'QALF' van Damso. Beeld RV
'QALF' van Damso.Beeld RV
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234