Maandag 27/09/2021

MuziekrecensiesPlaten van de week

Dealers in rammelende gitaren en zonovergoten feelgood

null Beeld DM
Beeld DM

The Goon Sax - Mirror II ****

De appel valt zelden ver van de boom. Zanger Louis Forster klinkt soms als de kroonpretendent van Jonathan Richman, maar de vergelijking met zijn vader ligt toch eerder voor de hand. Forster is namelijk de zoon van Robert, frontman van The Go-Betweens. En ook The Goon Sax blijken opgewekte dealers in rammelende gitaren, schijnbare nonchalance en aanstekelijke boy/girl-harmonieën. Met die formule zijn deze Australische hipsters al langer populair down-under, maar met Mirror II moet de rest van de wereld nu ook overstag gaan. Op deze plaat schieten de songs nochtans risicovol alle kanten uit. Shoegaze en postpunk maken voornamelijk de dienst uit, maar net zo goed kantelt de plaat al eens naar psychedelische pop uit de sixties of new wave uit de eighties. The Velvet Underground herleeft zelfs in ‘Temples’. Met zo’n muzikaal ratjetoe doet deze plaat wat aan als een eigenaardige mixtape. Maar de songs klinken stuk voor stuk zo infectieus dat je je daar geen moment een buil aan valt.

Twin Shadow - Twin Shadow **

“Twin Shadow moet mij vooruitstuwen als een raket,” vertelde George Lewis Jr., alias Twin Shadow, ooit aan De Morgen. “Stilstand is achteruitgang.” Op zijn vijfde, titelloze plaat blijft hij inderdaad geen moment surplacen, maar toch keert Lewis Jr. terug op zijn schreden. Zo zocht hij zijn geboorteland op om geluiden te sprokkelen. De zon van de Dominicaanse Republiek schijnt daarbij royaal over de songs. Van luilekkere reggaeton in ‘Johnny & Jonnie’ tot softrock met een zuiderse inslag: de plaat klinkt zonovergoten, maar deze feelgood doet evengoed wat oppervlakkig en geforceerd aan.

Chet Faker - Hotel Surrender ***

Onder het alias Chet Faker zoekt de Australische singersongwriter Nick Murphy zijn heil in soul en blues. Zo leerden we hem ooit kennen, tien jaar geleden, toen hij ‘No Diggity’ van Blackstreet coverde en even later het puike debuut Built On Glass releaste. Waar hij in zijn platen onder eigen naam soms wat stuurloos aandoet, brengt de focus op Afro-Amerikaanse rootsstijlen wél het beste in hem naar boven. In zompige bluespop zoals ‘Low’, ‘Get High’ en ‘Whatever Tomorrow’ schemeren zowel Ray Charles en Bill Withers door als de bleke blues van G.Love. Pas wanneer Faker voluit voor gospel kiest, zoals in ‘Peace Of Mind’ en ‘In Too Far’, boort hij ruw goud aan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234