Vrijdag 21/01/2022

dm zapt

Dealende hijos de puta: prima reclame voor Colombia

► Pedro Pascal als drugsagent Javier Peña in Narcos. Beeld _MG_1463.CR2
► Pedro Pascal als drugsagent Javier Peña in Narcos.Beeld _MG_1463.CR2

In de dagelijkse rubriek DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Stef Selfslagh legt uit waarom de Colombianen de makers van de Netflix-serie Narcos dankbaar moeten zijn.

Stef Selfslagh

'Necesitamos plata!' ('We hebben geld nodig!'), riep Pablo Escobar tijdens het tweede seizoen van Narcos, toen zijn drugsimperium zich in een vergevorderde staat van ontbinding bevond en hij nauwelijks nog aan Colombiaanse pesos raakte. 'Necesitamos plata!', riepen mijn zoon, mijn vrouw en ik deze zomer in Colombia, telkens als we voor een ATM stonden om geld af te halen. 'Somos bandidos!', voegden we daar op extra jolige dagen nog aan toe. Of - als de ATM in kwestie weigerde geld te spuwen: 'Coma mierda!' Het is verdomd moeilijk om Colombia te bezoeken en de oneliners uit Narcos níét te reproduceren.

Dat deden we voorzichtigheidshalve wel enkel nadat we gecheckt hadden of er zich geen Colombianen binnen gehoorsafstand bevonden. Want ook al houdt ondertussen zowat de hele wereld van Narcos, de Colombianen zelf háten de serie. Om een aantal redenen maar vooral: omdat Narcos nu al drie seizoenen lang een Colombia in beeld brengt dat de Colombianen het liefst van al uit het collectief geheugen van de mensheid zouden wissen.

'What do you know about my country?', vroeg de taxichauffeur die ons van de El Dorado-luchthaven in Bogotá naar ons hotel bracht. 'Well, we watched Narcos', zeiden we, nog een beetje suf van de lange vlucht. "Okay, so you know nothing", antwoordde hij, un poco pissed. Vier weken later wisten we dat de man gelijk had. Colombia zou wereldberoemd moeten zijn omwille van de adembenemende lap woestijn genaamd El Desierto de la Tatacoa. Of de sociale verrijzenis van Medellín. Of de strandfeesten op het eiland Providencia. Maar níét omwille van een paar drugs dealende hijos de puta.

En toch moeten de Colombianen de makers van Narcos dankbaar zijn. De serie mag dan nog inzoomen op een lelijke periode in de geschiedenis van Colombia, ze verricht promotiegewijs wonderen voor het land. Onder de 4 miljoen toeristen die tegenwoordig jaarlijks in Colombia neerstrijken, zijn er minstens 2 miljoen die thuis zorgvuldig een Narcos-route hebben uitgestippeld. Is dat erg? Welnee. Zodra ze voet zetten op Colombiaanse bodem, zullen ze snel genoeg in de gaten krijgen dat ze hun reistraject maar beter kunnen aanpassen.

Waarom zou je in Medellín staan gapen naar het dak waarop Pablo Escobar werd neergeknald wanneer je er ook kunt slenteren in de wonderlijke wijken rond het Parque de los Deseos? Waarom zou je in Calí in de voetsporen van Roberto Rodriguez willen wandelen wanneer je er met bereidwillige locals ook de salsa kunt dansen? Weinig Colombia-reizigers die nog een antwoord op die vragen zullen kunnen bedenken.

Conclusión? Ja, Narcos onttrekt het echte Colombia aan het zicht. Maar het omgekeerde is nog veel meer waar: het echte Colombia doet Narcos vergeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234