Donderdag 06/05/2021

MuziekUitgezongen

De wanhoopskreet in ‘Born Slippy’ van Underworld: ‘Het was zielsverschrompelend om mensen mijn tekst te horen meebrullen terwijl ze bier naar binnen goten’

Karl Hyde op Torhout in 1996, toen ‘Born Slippy’ de festivalweides deed ontploffen. Beeld Getty Images
Karl Hyde op Torhout in 1996, toen ‘Born Slippy’ de festivalweides deed ontploffen.Beeld Getty Images

‘Born Slippy’ van Underworld is een party-anthem met een aardedonkere ondergrond. Gedaan met het drinkgelag.

“Shouting lager, lager, lager!!!” Sinds de release van ‘Born Slippy’ in 1995 bleef geen festival gespaard van bezopen feestvarkens die aan het einde van elke Underworldshow Karl Hydes manisch gescandeer nabrulden, de bierbekers in de lucht, het promillegehalte in het rood. Pijnlijk, vooral voor Hyde omdat hij in ‘Born Slippy (NUXX)’, zoals de radioversie die iedereen kent officieel heet, komaf probeert te maken met een alcoholverslaving die hem jarenlang tekende. “Het was zielsverschrompelend om de mensen mijn tekst zo vrolijk te horen meebrullen terwijl ze de bierblikjes naar binnen bleven gieten”, aldus Hyde in de Financial Review. “Het was namelijk precies datgene waar ik van weg probeerde te vluchten.”

Hydes alcoholverslaving nam lelijke proporties aan met het alsmaar beroemder worden van Underworld, een Brits trio wiens doorbraakalbum Dubnobasswithmyheadman in 1994 overal was ­ontploft. In Engeland en de rest van Europa had elektronische dansmuziek met een stormram de poorten naar de hitparades ingebeukt. De heftigste technodreunen en scherpste breakbeats huisden niet langer enkel in discotheken, maar infiltreerden nu ook tienerslaapkamers en rockfestivals.

Dus zie, daar strompelde Karl Hyde door de straten van Soho, aan de vooravond van mondiaal succes, stomdronken en vol zelfverachting. “Ik haatte de dronkenlap die ik was”, biechtte hij op aan de BBC. “Die avond probeerde ik ongehavend thuis te geraken, in Romford, Essex, waar ik woonde.” Hij had zijn stamkroeg The Ship in een bedenkelijke toestand verlaten en zocht het metrostation. De flitsen van het Londense nachtleven, het bombardement van gedachten, indrukken en emoties: ze vormden een cocktail die hij later zou uitbraken in een van zijn beruchte schriftjes.

Als tekstschrijver en zanger van Underworld had Hyde namelijk een werkmethode ontwikkeld, geïnspireerd door Motel Chronicles, de memoires van de Amerikaanse toneelschrijver Sam Shepard, en de Lou Reed-plaat New York. “Bij Reed klinkt het alsof hij in een café zit en de conversaties van de stamgasten nazingt. Ik dacht: wow, dat kan ik ook.”

De door de straten zwalpende Hyde dacht die avond aan het blonde vriendinnetje van een kroegmakker dat met hem in The Ship een diepzinnig gesprek had gevoerd. “And look at me mum, squatting pissed in a tubehole at Tottenham Court Road”, zo gromt hij in ‘Born Slippy’, “I just come out of The Ship / Talking to the most blonde I ever met.” Het leken hallucinaties die werden gevoed door de rauwkost die de nacht serveerde: de mannen op straat die als een roedel hongerige wolven een prooi leken te zoeken, de drugdeals die open en bloot voor je ogen plaatsvonden, de straatprostituees op elke hoek.

“Let your feelings slip, boy / but never your mask, boy”, zo zingt hij. Hyde zag zichzelf niet als een man maar als een wijd­ogig jongetje, op zoek naar kicks. “Ik vind dat mannen altijd jongetjes zullen blijven”, zo verklaarde hij zich nader, “Want ze ­zullen altijd worstelen met hun verantwoordelijkheden. Die nacht wilde ik niet verantwoordelijk zijn. Ik wilde de controle verliezen.”

Hydes muzikale partner Rick Smith schoof ­euforische akkoorden onder diens gebrabbel, van het soort dat hem aan de Welshe hymnen deed denken die hij als kind in de kerk had gehoord. Een mokerende technobeat deed de rest.

‘Born Slippy’ werd een party-anthem van een ravende Generatie X, zeker nadat de film Trainspotting de song door de slotsequentie weefde. Bizar, toch? “Vooral omdat het een ­wanhoopskreet was,” aldus Hyde, “van een ­dronkenlap die de wereld in fragmenten ziet.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234