Vrijdag 03/04/2020

Review

'De vrouwen van de zolder': Eresaluut aan regisseur Eric De Volder

Gilles De Schryver en Ineke Nijssen.Beeld Thomas Dhanens - Het KIP

Groteske maar tegelijk o zo kleinmenselijk herkenbare personages, acteurs met geschminkte gezichten, de scène in een lichtpalet van groen en rood. Het was de unieke signatuur van de in 2010 overleden regisseur Eric De Volder en zijn toneelgroep Ceremonia. Nu brengt het KIP met 'De vrouwen van de zolder' een eerbetoon.

Toen De Volder vijf jaar geleden onverwacht stierf - in de nacht na de première van zijn 'Woyzeck' bij NTGent - verloor niet alleen het Vlaamse theater een van zijn meest markante regisseurs ook zijn Toneelgroep Ceremonia bleef verweesd achter. Een half jaar later fuseerde het gezelschap met de jonge bende van het GEIT tot het KIP en brak een nieuw tijdperk aan. Maar vergeten is De Volder nooit. Zijn zolderzaaltje KIM in de Gentse Oudburg - meer dan een repetitieruimte een museumpje volgestouwd met voorwerpen en brieven die De Volder vond op rommelmarkten en inspireerden - bleef achter. Tot recent Ineke Nijssen ook daar de laatste kuis hield en deze zomer een koffer vol dierbare herinneringen vulde. Een cadeau die ze als jarenlange compagnon de route van De Volder cadeau deed aan haar jongere medespeler Gilles De Schryver en regisseur Yahya terryn om samen een stuk te maken. Het resultaat is een bleitspel over kleine mensen vol grote emoties van liefde, eenzaamheid en gemis.

Daar staan ze dan bedremmeld: Geraldine (Nijssen) met haar zoon Guillaume (De Schryver), de vrucht van een romance met een Spaanse toreador die sneller wegliep dan zij hem kon bijhouden. Moeder en zoon blijven achter in armoe, zij betaalt de huur in natura, hij is het kneusje die een held wil zijn. Regisseur terryn schetst hun verhaal in korte scènetjes, tranches de vie waarin het licht - meesterlijk van oud Ceremonia-gediende Geert Vanoorlé - de grimassen van de acteurs bijkleurt. Het zou op het eerste zicht zo een voorstelling van De Volder kunnen zijn. Al mist de taal zijn poëtische hand en valt met de invloed van het KIP de humor soms te fel binnen zeker in de dubbelrollen. Maar voorbij dat vergelijk, zien we vooral twee straffe spelers. Nijssen mag dan gepokt en gemazeld zijn in de Ceremonia-stijl, de grootste verrassing is toch De Schryver die hier alle registers opentrekt.

'De vrouwen van de zolder' stuurt je met een dubbel gevoel naar huis. Alsof je even werd terug gekatapulteerd in de tijd, alsof je een museumstuk hebt gezien dat dan toch te levendig is om zo genoemd te worden (bewijst het enthousiaste jonge volkje De Schryver-fans in de zaal voor wie Ceremonia een ver verleden is). Deze voorstelling voelt als een gelukkig weerzien en tegelijk ultiem afscheid omdat je beseft dat met 'De vrouwen van de zolder' de erven van De Volder definitief een tijdperk afsluiten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234