Vrijdag 21/02/2020

Wedding Day

De vrouw betaalt de hoogste rekening

Beeld ©Lieve Blancquaert

Lieve Blancquaert is getuige van trouwpartijen, overal ter wereld. Vanavond de laatste aflevering van Wedding Day, om 20.35 uur op Eén.

Over huwelijken nadenken brengt mij helemaal terug naar die ene en enige keer dat ik zelf huwde. Het was een kindhuwelijk met mijn buurjongen Paul de Moor.

Het was in een van die lange, warme zomervakanties. Mijn jurk was wit en op mijn hoofd had ik een tafeldoek gebonden, lang genoeg om een sluier te worden die over de straat een spoor trok. Die dag was ik de koningin van de Scheldedreef, en dat gevoel herinner ik mij nog steeds.

In een huwelijksmars liepen we tot aan de oevers van de Schelde met achter ons, in de suite, twee per twee, mijn broers, zus en alle kinderen van de straat.

Lieve Blancquaert.Beeld Stefaan Temmerman

Op de kaaimuur aten we boterhammen met chocopasta tussen de gevlekte koeien van boer Antoine. Rivierschepen voeren langzaam voorbij en de schippers wuifden naar ons. Ik was gelukkig, maar van zoenen en eeuwige trouw was er geen sprake. Het was een oprecht huwelijk tussen twee kinderen. Ik moet een jaar of tien geweest zijn.

Vandaag, na al mijn tochten langs ceremoniewagens, witte, rode, groene jurken, dansende mensen, grote en kleine buffetten, tranen van geluk en van angst zie ik onze vrijheid als het grootste geschenk.

Alles kan en alles mag in dit deel van de wereld. Homo, hetero, oud, jong, voor een tweede keer, met of zonder kinderen. Vrouwen hebben hier de kans gekregen zich te ontwikkelen en te emanciperen. Onze economische onafhankelijkheid zorgt voor veel vrijheden die ook binnen het huwelijk een enorme impact hebben. Met wie en wanneer we huwen is geen opgelegde zaak meer, maar zogoed als altijd een vrije keuze. De vrijheid die we krijgen is groot, en de kans dat we het niet uitzingen zoals we het beloofden, in goede en kwade dagen, is ook behoorlijk groot. Zo'n drie op de vijf huwelijken eindigen met een echtscheiding, en daarmee staat België aan de wereldtop.

Jaarlijks huwen zo een 40 miljoen koppels, en telkens opnieuw versieren we die bruiden tot prinsessen, verbouwen we krotten tot fake paleizen en spenderen we fortuinen aan die "dag van ons leven". De verpakking lijkt wel nodig om die moeilijke stap verteerbaar te maken. Want ook in dit verhaal zijn het de vrouwen die uiteindelijk de grootste rekening betalen.

Elke minuut worden er wereldwijd 27 meisjes onder de 18 gedwongen om te huwen en jaarlijks overlijden er 70.000 aan de gevolgen van een zwangerschap of bevalling.

Ook het gearrangeerde huwelijk is vandaag nog steeds razend populair. Een romantische beslissing is uitgesloten. Het is voor veel volkeren de enige garantie tot zekerheid en economische veiligheid.

Trouw zijn en trouwen is cultureel bepaald, en in essentie te herleiden tot het erfrecht; wat we verworven hebben, willen we zo veilig mogelijk doorgeven.

Als een rode draad loopt de maagdelijkheid van de bruid dan ook doorheen veel van mijn ontmoetingen. De gedachte dat er een buitenechtelijk kind binnen het huwelijk geboren wordt is zo goed als overal onaanvaardbaar.

Liefde en het huwelijk is voor ons een en hetzelfde gebeuren. Dit avontuur leerde mij vooral dat het onvoorspelbaar is wanneer liefde in het huwelijk komt, het huwelijk verlaat, of nooit of te nimmer aanwezig zal zijn. Dus: spreek niet al te luid als het over liefde gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234