Maandag 24/02/2020

De Top 40 van de muziekredactie

TV On The Radio.Beeld UNKNOWN

Nooit eerder was de consensus bij de muziekredactie over de eindejaarslijst zo groot als dit jaar. Terwijl de samenstelling van de top 40 doorgaans goed is voor verhitte discussies, marathonvergaderingen en argumentaties die je veeleer op een assisenproces verwacht, kwam iedereen onafhankelijk van elkaar bij dezelfde top vijf uit. Een goed jaar voor de Belgische popmuziek en voor artiesten die zich weigeren te bezondigen aan genrepurisme. Ziehier naar jaarlijkse traditie: de veertig cd's die van 2008 een spannend, vaak onvoorspelbaar muziekjaar hebben gemaakt.
(Bart Steenhaut, Gunter Van Assche, Wim Wilri, Alex Vanhee en Bart De Vliegher)

1. Dear Science - TV On The Radio
De Brooklynse band hotst en botst als vanouds nog tussen genres, maar heeft er nu voor het eerst ook aan gedacht om echte pophymnes te schrijven. Experimenteel, maar toch toegankelijk. Er komen strijkers aan te pas, een stel blazers én een handvol funkritmes die suggereren dat de jonge Prince achter het gordijn mee staat te spelen. Het resultaat klinkt kunstig, maar nooit geforceerd. En de songs geven nog altijd nieuwe geheimen prijs, ook na twintig beluisteringen. Een wereldplaat in alle betekenissen van het woord.
* Beste nummer: 'Lover's Day'

2. Intimacy - Bloc Party
Amper anderhalf jaar na het verpletterende A Weekend in the City blaast Bloc Party je weer van je sokken. De Londense groep blijft haar eigen grenzen verleggen en verstaat de kunst om avontuurlijke, zelfs gedurfde muziek te maken zonder dat de songs daarbij aan toegankelijkheid inboeten. Intimacy is een geïnspireerde, briljante plaat, waarop hoekige gitaarrock versmelt met elektronica. Haast elk detail is tot in de perfectie uitgewerkt, alle nummers zijn potentiële singles.
* Beste nummer: 'Mercury'

3. The Dreamer - José James
Op zijn imposante debuut loopt de New Yorkse José James in een boogje om de gebruikelijke jazzclichés heen en keer op keer klinkt het resultaat even gedreven als ontspannen. Zijn donkere bariton schept een intimiteit die je meteen naar het hart van de songs lokt en over de hele lengte van de plaat profileert James zich als een jazzman die met hiphop is opgegroeid. Op papier is het gedoemd te mislukken, maar wat je hoort, is magie van de zuiverste soort. The Dreamer is zo cool dat koude rillingen nooit veraf zijn.
* Beste nummer: 'Spirits up above'

4. Fordlandia - Jóhann Jóhannsson
Hoewel zijn muziek zelden of nooit op de radio wordt gedraaid is de IJslandse Jóhann Jóhannsson er zonder veel media-aandacht in geslaagd een groot publiek voor zich te winnen. Net als Sigur Rós ontgint hij het gebied tussen pop en klassiek, wint emotionele diepgang het van technisch vernuft en haalt de muziek het van de taal. Met Fordlandia heeft Jóhannsson een waar meesterwerk afgeleverd. De sierlijke melodieën wikkelen zich om je heen als een boa constrictor.
* Beste nummer: 'Fordlandia'

5. The Seldom Seen Kid - Elbow
Elbow combineert de maturiteit van Radiohead met de melodieën van Coldplay. Het vijftal uit Manchester maakt geen hapklare muziek, maar is meester van het tweede gezicht. Hun vierde cd The Seldom Seen Kid blijft bestand tegen ontelbaar veel draaibeurten. Violen, Franse chansons, trompet, avant-garde: altijd zweef je ergens anders naartoe. Zanger Guy Garvey is te horen op de nieuwste van dEUS, maar bewaarde het echte goud voor zijn eigen plaat. Dit jaar terecht bekroond met de Mercury Prize.
* Beste nummer: 'The Bones of You'

6. Fleet Foxes - Fleet Foxes
Als er al een hemel bestaat, reiken de stemmen van Fleet Foxes ongetwijfeld tot aan de poort bij Petrus. Het vijftal uit Seattle drukte een stempel op het muzikale jaar met zijn sepiakleurige americana, die wortelt in de sixties en seventies. Met hun vierstemmige harmonieën zorgt deze plattelandsversie van The Beach Boys voor een rist religieus klinkende hymnes, waarmee je de winter moeiteloos door kunt komen. En vervolgens de lente, zomer én herfst.
* Beste nummer: 'White Winter Hymnal'

7. Med sud í eyrum vid spilum endalaust - Sigur Rós
Het heeft even geduurd, maar in 2008 brak het IJslandse viertal eindelijk door bij het grote publiek. Geen toeval, wellicht, dat Sigur Rós dat voor elkaar kreeg met een opvallend lichtvoetige plaat, al blijven alle stijlkenmerken uit het verleden nadrukkelijk aanwezig. Tel daarbij een nummer met strijkorkest en koor, een technobeat hier én daar, een nummer in het Engels én die nauwelijks in woorden te vatten melancholie, en je houdt een cd over zoals elke groep er maar één in haar carrière maakt.
* Beste nummer: 'Gobbledigook'

8. Third - Portishead
Met een arsenaal synthesizers, ijskoude drums en abrupte breaks houdt Portishead er stevig de pas in op zijn derde plaat. Krautrock en Oostblokminimalisme kleuren Third, dat geïnspireerd lijkt door een nucleaire ramp. Zo elegant en delicaat als Dummy klonk, zo doemerig en ontstellend zijn de nieuwste songs, niet het minst door de wanhoop in Beth Gibbons' stem.
* Beste nummer: 'Machine Gun'

9. I Started out with Nothing and I Still Got Most of It Left - Seasick Steve
Na veertig jaar spelen in de obscuriteit introduceert deze derde cd Seasick Steve eindelijk bij een groot publiek. Geen enkele platenfirma die dit had kunnen verzinnen: een oude, baardige bluesman die zichzelf begeleidt op een gebricoleerde gitaar met drie snaren, en daar een rauw, brutaal geluid mee voortbrengt. "I got my memories, and that's something no man can steal" stelt hij ergens en inderdaad: Steve heeft naast elf uitstekende songs datgene waarmee hij verschilt van het gros van zijn collega's: authenticiteit.
* Beste nummer: 'I Started out with Nothing'

10. Antidotes - Foals
David Sitek is de koning Midas van 2008. Met zijn eigen groep TV On The Radio schittert hij bovenaan in deze jaarlijst, als producer tekende hij voor dit spannende debuut. De groep uit Oxford stelt zich voor als het balorkest van de duivel, met strakke ritmes die je hartslag pijlsnel de hoogte injagen, Afrikaanse grooves die de gitaren van Bloc Party op de dansvloer trekken, en elektronische blieps die zich als een hardnekkige teek in je vel vasthaken.
* Beste nummer: 'Cassius'

11. Dig!!! Lazarus Dig!!! - Nick Cave & The Bad Seeds
Nick Cave houdt er de jongste jaren een productiviteit op na die niet meer van deze tijd is, maar nog opvallender dan die nauwelijks in te tomen creatiedrang is de kwaliteit van al dat werk. Op zijn vijftigste zit Cave op een artistiek hoogtepunt en ook het nieuwe Dig!!! Lazarus, Dig!!! zet die tendens voort. Elke riff ratelt als een ketting in de hel, op de achtergrond hoor je schurende kerkerpoorten die gesmeerd moeten worden en op het vuur staat een ketel waarin een afgehakte varkenskop op temperatuur komt. En toch mag er tussendoor nog gelachen worden.
* Beste nummer: 'We Call upon the Author'

12. The Age of the Understatement - The Last Shadow Puppets
Een Brits muziekjournalist schreef ooit dat je de muziek van Scott Walker "liggend op je rug, naakt, en in totale duisternis" moet beluisteren. Dim dan maar snel het licht en speel je kloffie uit bij The Last Shadow Puppets. Stel je een barok strijkersorkest voor in plaats van jengelende gitaren; sixtiesinvloeden in plaats van rauwe postpunk: dan kom je uit bij dit briljante verzetje van Alex Turner (Arctic Monkeys) en Miles Kane (The Rascals).
* Beste nummer: 'Standing Next to Me'

13. Viva La Vida or Death and All His Friends - Coldplay
Met zijn vierde cd heeft Coldplay de mogelijkheden van zijn kunnen gevoelig uitgebreid. Het geluid is er onder supervisie van producer Brian Eno een stuk avontuurlijker op geworden en doordat nu ook strijkers, orgels, keyboards en Afrikaanse ritmes hun intrede doen, klinkt de nieuwe cd aanzienlijk anders dan het door piano gedomineerde geluid waar je inmiddels aan gewend was. Een gedurfde plaat, kortom. En bij elk nummer: krop in de keel.
* Beste nummer: 'Viva La Vida'

14. Santogold - Santogold
Een zwarte zangeres die r&b en soul carrément links laat liggen? Niet alleen dat maakt van Santogold een witte raaf. Op haar briljante debuut hutselt Santi White zoveel genres door elkaar dat elke beluistering een halsbrekende rollercoastertrip wordt. Die veelheid van genres stoort evenwel geen moment: de refreintjes zijn immers steeds luidruchtige singalongs, die je nachten lang uit je slaap kunnen houden. Wij raken alvast niet verlost van die rood doorbloede ogen en een gelukzalige grijns op ons gezicht.
* Beste nummer: 'L.E.S. Artistes'

15. The Odd Couple - Gnarls Barkley
Thomas Calloway (Cee-Lo Green) en Brian Burton (Danger Mouse) worden wel eens popart pranksters genoemd: artistieke speelvogels die het liefst van al een loopje nemen met elke wetmatigheid in de popmuziek. Zo vond het duo dit jaar alweer een hybride muziekmix uit, waarin psychedelica, soul, funk en retrofuturisme elkaars grenzen aftasten. Gevolg: hysterische songs, maar ook adembenemende treurzangen.
* Beste nummer: 'Who's Gonna Save My Soul'

16. Attica! - Monza
De muziek klinkt grillig, weerbarstig en laat bij de minste tegenspraak grommend haar tanden zien. Dat is opmerkelijk, omdat Monza regelmatig van vorm verandert. Maar ook in deze nieuwe bezetting illustreren de nummers stuk voor stuk nummers dat Monza een volledig unieke plek bezet in de Nederlandstalige rock. Of beter nog: in de rock tout court.
* Beste nummer: 'Wie danst er nog?'

17. Youth Novels - Lykke Li
Opmerkelijk, met welk vanzelfsprekend gemak Scandinavische muzikanten de kunst van de perfecte popsong beheersen. Ook Lykke Li - breekbaar stemmetje, nauwelijks de twintig voorbij - stopt de songs tjokvol hooks en klinkt ondanks dat gebrek aan jaren opvallend volwassen. Ze grossiert in wonderlijke popliedjes, die worden ingekleurd met piano, synthesizers, vibrafoon, theremin en saxofoon. Bloedmooi, hartverwarmend debuut.
* Beste nummer: 'I'm Good I'm Gone'

18. For Emma, Forever Ago - Bon Iver
Een afgelegen hutje in Wisconsin, twee dode herten in de diepvries en een gitaar. Meer had Justin Vernon niet nodig om een grandioos debuut af te leveren, dat nu al geldt als een classic. De 27-jarige songsmid verwerkt de breuk met zijn vriendin op een hartverscheurende manier, met een snikkende gitaar, sacrale harmonieën, romantische echo en zoveel ingetogen pijn dat je er bij momenten zelf onderdoor dreigt te gaan.
* Beste nummer: 'Flume'

19. Fantasy Black Channel - Late Of The Pier
Fantasy Black Channel is een kopstoot van een debuutplaat: onbezonnen wild, hypereclectisch en nietsontziend. Grenzen vervagen en nieuwe genres worden uitgevonden in het universum van Late of the Pier, een groep piepjonge honden uit Nottingham. Glamrock, verziekte new wave en opgefokte beats schreeuwen afwisselend om je aandacht. Mochten Evil Superstars een nieuw leven beschoren zijn, dan hadden ze deze cd gemaakt.
* Beste nummer: 'Space and the Woods'

20. Lotuk - Arsenal
Live behoort Arsenal al jaren tot het spannendste wat je in België op een podium kunt zien. Met Lotuk hebben John Roan en Hendrik Willemyns nu ook de cd gemaakt die die reputatie bevestigt. Cultheld Shawn Smith, ex-Kyusszanger John Garcia en Grant Hart van het legendarische Hüsker Dü zijn de opvallende gastzangers op een uiterst dansbare plaat. Niet alleen de gastenlijst imponeert, maar ook het talent om alle verschillende invloeden te versmelten tot een coherent geheel. Met Lotuk van Arsenal op is het gegarandeerd zomer.
* Beste nummer: 'Lotuk'

21. Hurricane - Grace Jones
Stijlicoon Grace Jones heeft met Hurricane een comeback gemaakt waar de nostalgie buitenspel wordt gezet. Ze staat met beide stiletto's in het hier en nu, blijft zowel visueel als muzikaal tot de verbeelding spreken, én klinkt jonger en cooler dan zangeressen die haar dochters zouden kunnen zijn. Grace Jones blijft - ook in 2008 - een uniek exemplaar. De comeback van het jaar.
* Beste nummer: 'Corporate Cannibal'

22. Vantage Point - dEUS
De nieuwe dEUS zou, om Tom Barman te citeren, "een sexy dansplaat worden". Een verzameling songs om live helemaal loos op te gaan. En dat bleek niet gelogen, al duurt het even voor de nummers zich van hun beste kant laten zien. Karin Dreijer van The Knife en Elbowzanger Guy Garvey vertolken opvallende gastrollen maar de sterkste songs zijn als vanouds de rustigste. Op 'Popular Culture' duikt zelfs een kinderkoor op.
* Beste nummer: 'Smokers Reflect'

23. Oracular Spectacular - MGMT
Gewapend met een opmerkelijke dosis lef en ambitie, eisen Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser alle aandacht op met hun psychedelische experimenteerdrang, achttienkaraatsglam en een rist feilloze melodieën. Bowie, Kinks en Stones staan gegrift in elke song, maar toch slaagt MGMT er nog in om een eigen universum te creëren. Zo complex als deze glamoureuze megaproductie bij momenten klinkt, zo eenvoudig is onze conclusie: grandioos!
* Beste nummer: 'Kids'

24. 19 - Adele
Adele keert haar ziel binnenstebuiten en zingt met zo'n overtuigingskracht dat het niet eens in je opkomt haar woorden in twijfel te trekken. Dat ze ook nog de kunst verstaat om daar fraaie, vaak pakkende melodieën bij te verzinnen, maakt het pakket compleet. De debutante houdt - u voelt het komen - alle troeven in handen en heeft met 19 een tamelijk indrukwekkende plaat gemaakt. De kans dat ze straks even groot wordt als Amy Winehouse is niet denkbeeldig. Nu maar hopen dat ze van de drank afblijft.
* Beste nummer: 'Chasing Pavements'

25. Me and Armini - Emiliana Torrini
Met een stem die in weemoed gedrenkt gaat, belicht de IJslandse nimf de schaduwkanten van de liefde. Gestrande relaties, obsessionele liefde en valse romantiek domineren deze plaat, net als rusteloosheid en breekbaarheid. Of het nu op de tonen van een solitaire gitaar gebeurt, of op de beat van een jungle drum, steeds exploreert Torrini het hele spectrum tussen plezier en pathos. Maar nooit gaat ze voor minder dan jouw verwondering.
* Beste nummer: 'Gun'

26. Only by the Night - Kings Of Leon
Met een liefde voor southern rock en een sound die aan The Black Crowes en The Eagles doet denken, overtuigden de drie broers Followill (en hun drummende neef Matthew) al 30 miljoen platenkopende muziekfans. Op Only by the night schakelt Kings Of Leon nog een versnelling hoger. Het Amerikaanse viertal doet voortaan niet alleen meisjesharten sneller slaan, maar zet ook kanjers van songs neer. Only by the Night is het muzikale equivalent van een shot Jack Daniels recht in je aderen.
* Beste nummer: 'Sex on Fire'

27. Made In the Dark - Hot Chip
Een plaat die je moeiteloos in een roes brengt, met een bot fileermesje door Talking Heads gaat, Kraftwerk op de pijnbank uitrekt en klinkt alsof Brian Wilson Timbaland ontdekt. Hot Chip verzamelt op Made in the Dark zijn kleurrijkste, avontuurlijkste maar evengoed meest melancholische tunes, waarmee je de vroege uurtjes kunt ingaan. Wij worden nog altijd extatisch van beide gezichten.
* Beste nummer: 'Ready for the Floor'

28. All Hope Is Gone - Slipknot
Wie dacht dat het laatste spannende hoofdstuk in het boek van de heavy metal allang geschreven was, kreeg dit najaar lik op stuk van Slipknot. De negenkoppige gemaskerde band uit Des Moines, Iowa, levert met All Hope Is Gone een vuistslag af recht in je gezicht. Hun vierde cd is tegelijk harder en melodieuzer dan ooit. De drums klinken even donderend als een slagveld, de gitaren even onvervaard als op de eerste platen van Slayer. Op één binnen in de Amerikaanse Billboardcharts, op één in onze metallijst.
* Beste nummer: 'Psychosocial'

29. Rockferry - Duffy
Op haar fel geanticipeerde debuut, geproducet door Bernard Butler, glijdt Aimee Ann Duffy, kortweg Duffy, mee in de slipstream van Amy Winehouse. Dat levert de Welshe chanteuse een overtuigend eerbetoon aan Motown, Dusty Springfield en Phil Spector op. Rockferry is een plaat die laveert tussen de soul-stopwoorden 'honey' en 'heartache' en excelleert in streelzachte melodieën. Een van de charmantste debuutplaten van het jaar.
* Beste nummer: 'Warwick Avenue'

30. Almost Bangor - Novastar
Vier jaar moesten we door een ongeval op de derde cd van Novastar wachten, en het resultaat is erg verrassend. Joost Zweegers ontpopt zich op Almost Bangor tot singer-songwriter. Pathos en bombast ruimen baan voor de eenvoud van een akoestische gitaar en een hartverwarmend zoete stem. Alle nummers zijn live in de studio ingeblikt en dat doet opvallend natuurlijk aan. Almost Bangor heeft wat tijd nodig om onder je huid te kruipen maar is de beste, subtielste en eerlijkste Novastar tot nu toe.
* Beste nummer: 'Making Waves'

31. Sunday at Devil Dirt - Isobel Campbell & Mark Lanegan
Op de duettenplaat Ballad of the Broken Seas botsten hun twee tegengestelde werelden al op grandioze wijze met elkaar. Maar met de opvolger Sunday At Devil Dirt overtreffen Isobel Campbell en Mark Lanegan zichzelf helemaal. Deze aartsdonkere semiclassics doen je bloed in een oogwenk stollen en grossieren in verschroeiende erotiek, dramatische strijkers en een onvoorstelbare tederheid.
* Beste nummer: 'Come on Over (Turn Me on)'

32. A Hundred Million Suns - Snow Patrol
Na het succes van Chasing Cars verkent Snow Patrol op deze vijfde cd andere paden. Goed: je moet om kunnen met het sérieux waarmee zanger Gary Lightbody zijn teksten schrijft. Hij schuwt de emoties niet, teert op de angst dat zijn zorgzaam opgebouwde geluk hem zo weer ontnomen kan worden en loopt om elke vorm van machismo heen. Maar al bij al heeft hij het over twijfels en onzekerheden waarmee iedereen krijgt af te rekenen die niet in The Bloodhound Gang speelt. Pakkende plaat van een groep die weigert een pas op de plaats te maken.
* Beste nummer: 'If There's a Rocket Tie Me to It'

33. Black Ice - AC/DC
Na een acht jaar durende radiostilte is AC/DC terug van weggeweest. En hoe. Black Ice is hun beste werk sinds Back in Black. Producer Brendan O'Brien haalt het beste in de Australische hardrockers naar boven en doet de Marshallversterkers bruisen. Goed, frontman Brian Johnson zal nooit de schoonheidsprijs voor zang winnen, maar zijn grove korrel is het cement van een onverwoestbaar huis. Black Ice staat volgestouwd met hoogst aanstekelijke songs, waarbij je prompt luchtgitaar gaat spelen.
* Beste nummer: 'Rock 'n Roll Dream'

34. Friendly Fires - Friendly Fires
Withete ritmes, hippe tunes en een hart voor The Rapture, Chicago house, Michael Jackson, Talking Heads of Prince: het charmante eclecticisme van Friendly Fires werkt niet alleen ontwapenend, maar dwingt je heupen ook richting dansvloer. "I close my eyes on the dancefloor and forget about you, I lose myself in flashing colours" klinkt het ergens op de plaat: een zaterdagnacht kan duidelijk geen overtuigender begin hebben dan met Friendly Fires.
* Beste nummer: 'Paris'

35. Rocky komt altijd terug - Buurman
Buurman situeert zich tussen de avontuurlijke folk van de Zwitser Stephan Eicher en het moderne Franse chanson, met filmische, poëtische teksten, die door zanger Geert Verdickt vlekkeloos worden ingezongen. Het zijn kleine liedjes met simpele gedachten, die niettemin spijkers met koppen slaan. Als je sprakeloos bent, zeg je beter niks, klinkt het ergens, en dat is waar. Alleen: daar heeft Buurman hoegenaamd geen last van. Je hoort jazz en country. Folk en klassiek. Een tikje wereldmuziek zelfs. Maar net zo goed: pop en rock. Beter een goede buur dan een verre vriend? Het spreekwoord heeft zijn pertinentie bij deze onomstotelijk bewezen.
* Beste nummer: 'God, Ik en Marjon'

36. The Renaissance - Q-Tip
Na negen jaar stilte pakt de voormalige frontman van A Tribe Called Quest uit met een tijdloze plaat die hiphop terugbrengt naar de essentie: intelligente raps mét inhoud op een bedje van kurkdroge beats, warme baslijnen en soulvolle samples. Met Renaissance haalt Q-Tip de gangsterprut uit je oren, en besef je plots weer waarom je destijds voor dit genre viel.
* Beste nummer: 'We Fight/Love'

37. Vampire Weekend - Vampire Weekend
David Byrne en Chris Martin drukken Vampire Weekend teder aan de boezem, en in de blogosfeer worden ze onthaald op goud, mirre en wierook. Op hun titelloze debuut slaagt dit Brooklynse kwartet er dan ook in om het glanslaagje van popmuziek af te schrapen met Caraïbische gitaren, West-Afrikaanse baspartijen en Senegalese ritmes. Dat levert rake hooks en zomersongs op, waarbij het lijkt alsof Talking Heads én The Strokes Paul Simons Graceland onder handen namen.
* Beste nummer: 'Walcott'

38. Wat als - Hannelore Bedert
Hannelore Bedert komt niets te vroeg. Eerder dit jaar kreeg ze als grote onbekende op de Nekka-Nacht direct een heel Sportpaleis stil en ook haar debuut staat tjokvol nummers - noem het alsjeblieft geen kleinkunst - waar je met een bonkend hart naar luistert. Meer dan eens heb je het gevoel dat je stiekem in haar dagboek zit te lezen. Zo openhartig bezingt ze de schaduwzijde van de liefde, en zingt ze over relaties waar het evenwicht zoek is geraakt. Een plaat om stilletjes in een hoekje naar te luisteren. Met de ogen toe en de oren open.
* Beste nummer: 'Met uw ogen toe'

39. Harps and Angels - Randy Newman
Het zegt wat over de communautaire crisis in België als zelfs Amerikaanse songwriters er in hun nummers naar verwijzen. Randy Newman doet het op 'A Piece of the Pie' uit Harps and Angels, zijn eerste nieuwe cd in bijna tien jaar tijd. Hij roemt er onze friet, schetst ons land als een plek waar je in alle rust kunt mediteren, tot het nummer plots onderbroken wordt door een scheldpartij tussen een Waal en naar het accent te oordelen Antwerpse furie. Met slechts tien nieuwe nummers, samen nog geen 35 minuten, hadden we hem liever wat productiever gezien. Maar goed: de Belgische politiek volgen is een tijdrovende bezigheid.
* Beste nummer: 'A Few Words in Defense of Our Country'

40. Accelerate - R.E.M.
Accelerate is met voorsprong de beste R.E.M.-cd sinds Automatic for the People, en dat hadden weinigen nog te durven hopen. Onder impuls van producer Jacknife Lee creëerde de groep een sprankelende, vitale rockplaat die even gebald - nog geen 35 minuten - als dynamisch klinkt. Terwijl gitarist Peter Buck zich volop mag uitleven, maakt zanger Michael Stipe genadeloos de balans op van zeven jaar Bush. Accelerate is snel, rauw en te kort om te vervelen. De winterslaap van Athens' finest lijkt eindelijk voorbij.
* Beste nummer: 'Supernatural Superserious'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234