Vrijdag 06/12/2019

REVIEW

De schaamteloze recyclage van Prophets of Rage blijft hangen in nostalgie ★★☆☆☆

De hoes van 'Prophets of Rage', het debuutalbum van supergroep Prophets of Rage. Beeld Prophets of Rage

Rage Against the Machine, Public Enemy en Cypress Hill die samen een molotovcocktailfabriek beginnen? Spannend! Althans, dat dachten we. Hun collab Prophets of Rage werkt vooral ontnuchterend.

Chuck D, de immer boze kopman van de legendarische New Yorkse hiphopgroep Public Enemy, mag Prophets of Rage dan een “supergroep” noemen, deze posse anti-autoritaire barricadeklimmers doet geenszins denken aan popsterkransjes zoals Monsters of Folk of, godbetert, Traveling Wilburys. “We zijn geen supergroep”, zei Tom Morello, gitarist bij Rage Against the Machine dan weer, “maar een revolutionaire muzikale elitegroep om een berg Amerikaanse verkiezingsbullshit te counteren met roodgloeiende Marshallversterkers.” Zo is dat. 

Ninetiesnostalgie

Prophets of Rage propageren een maatschappijkritische bewustwording zoals Public Enemy en Rage Against The Machine dat ooit deden. Uit de eerste band zetelen Chuck D. en Dj Lord in de Prophets, uit de tweede Morello, drummer Brad Wilk en bassist Tim Commerford. B-Real, rapper bij het steevast knetterstonede Cypress Hill, is de tweede leadzanger van de bende.

Ruikt naar muffe ninetiesnostalgie? Jazeker. Dit titelloze debuut teert schaamteloos op de crossover- en funkmetalklank die in de jaren 90 welig tierde. Niet zo bizar met drievierde van Rage Against the Machine in de rangen, zegt u? Yep. Daarenboven reconstrueren die drie braafjes hun overbekende grooves van weleer. Toegegeven, dat deden de heren vijftien jaar geleden ook al bij Audioslave, maar in die band ging de fenomenale zang van de betreurde Chris Cornell met de pluimen lopen. 

Voeg twee oldskoolrappers toe aan de RATM-sound en je krijgt … hetzelfde ratjetoe minus de onklopbare furie van Zach De La Rocha. Been there, done that. Dat déjà entendu-gevoel overheerste ook, toen we de groep de voorbije zomer op Rock Werchter zagen spelen. “Prophets of Rage was de ideale festivalact ... voor het jaar 1997”, schreven we toen. “Leuk, een beetje potsierlijk, wat suf soms, maar al bij al een vermakelijke nostalgietrip.”

Het gros van de ziedende riffs op deze plaat is pure auto-recyclage. ‘Strength in Numbers’ is een kopie van ‘Bulls On Parade’. ‘Living On the 110’ is een neefje van ‘Bombtrack’. ‘Hail to the Chief’ verbastert dan weer de riff van Audioslaves ‘Cochise’. Jawel, Morello is een fantastische gitarist, maar zijn arsenaal is beperkt. Het hyperkinetische gebliep op het fretboard, de gespierde Led Zep-updates, de pompende en zuigende ritmesectie: het is vintage RATM-spul waarvan het stof wordt afgeblazen.

Unfuck the millennial

Daartegenover staan vreemde eenden als ‘Legalize It’, potsierlijke funkrock die ons in de doorsnee taverne op een dronken vrijdagnacht misschien tot een potje headbangen zou kunnen verleiden, maar die hier naar slappe spacecake smaakt. Meer dan een platformpje voor B-Real om te kunnen leuteren over marihuana is die song trouwens niet. En Chuck D, die er om de haverklap “Get free!” scandeert, toont zich nog slechts een schim van de man die ooit “Welcome to the terrordome!” brulde. Zeker, de Rage-leden beschikken over een discipline en een technische bagage die je misschien alleen bij ninetiesveteranen aantreft, zoals Red Hot Chili Peppers. Maar geef toe: u hééft dit type plaat al in huis. Verschillende keren zelfs. Why bother?

Wat helemaal tragikomisch aanvoelt, is dat deze met het gedachtegoed van Noam Chomsky en Bernie Sanders dwepende veertigers en vijftigers wellicht graag de jonge, van een volwaardige revolutie gespeende millennials een schop onder de kont willen geven, maar helaas vér buiten de invloedssfeer van die doelgroep vallen. Dan mogen ze nog zo driftig “Unfuck the world!” roepen, het zullen alleen blanke, knus gesettelde Gen X’ers en wat verdwaalde babyboomers zijn die de oren spitsen. Misschien volgende keer eens Kendrick Lamar voor de kar spannen om een échte impact na te laten? 

Prophets of Rage is verschenen bij Concord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234