Zondag 08/12/2019

DM Zapt

De personages uit ‘Top Boy’ zijn allemaal verloren zielen, opgezogen in een neerwaartse spiraal

De cast van ‘Top Boy’ op de première in Londen. Met onder meer Dave Omoregle, Drake, Lisa Dwan, Shone Romulus, Ashley Walters, Micheal Ward en Little Simz. Beeld Photo News

Sasha Van der Speeten zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Top Boy op Netflix.

“Zoals mijn personage ken ik een heleboel vrouwen uit de buurt waar ik opgroeide”, vertelde de Britse rapkoningin Little Simz me onlangs toen ik het met haar over het derde seizoen van Top Boy had. Daarin speelt Simz de rol van Shelley, een jonge, alleenstaande moeder die probeert te overleven in een van drugsdealers en bendegeweld vergeven Hackney. “Ik ben op mijn hoede want met die rol vertegenwoordig ik mensen die erg dicht bij mij staan”, klonk het respectvol.

De grauwe stijl van Top Boy vereist realistische, doorwrochte acteerprestaties: een krachttoer die getrainde acteurs maar ook minder geoefende Britse rappers als Kano, Dave en Little Simz met brio leveren. Het maakt van de serie één van de meest pakkende die de voorbije jaren uit het Verenigd Koninkrijk kwam. Bewonderaars bestempelden Top Boy alvast hyperventilerend als het Britse antwoord op The Wire, de felbejubelde HBO-reeks over criminaliteit, politiek en maatschappij in het Baltimore van de noughties

Hang naar nuance

Met The Wire heeft Top Boy een hang naar nuance gemeen. De serie hangt een allesbehalve glamoureus beeld op van de drugstrafiek en de slachtoffers die ze maakt. Daarbij siert het de makers dat zij de hoofdpersonages met finesse dissecteren: hoe verderfelijk hun daden ook mogen zijn, het zijn stuk voor stuk verloren zielen die worden opgezogen in een neerwaartse spiraal. Zij proberen te zorgen voor hun zieke moeder, voor hun schoolgaande broertjes die elke dag de verlokkingen van de straat moeten trotseren, voor hun neefje dat zal worden vermoord door een Jamaicaanse drugkoning als hun coke niet genoeg cash genereert.

Het impressionante helikopterperspectief op mens en maatschappij dat The Wire na vijf seizoenen bood, ontbeert Top Boy vooralsnog. Nu ja, de serie zit nog maar aan zijn derde seizoen dat sinds begin september op Netflix loopt. De twee voorgaande seizoenen zijn vooral in Engeland bekend omdat ze er in eerste instantie enkel op Channel 4 werden vertoond tot die zender er de stekker uittrok. De Canadese rapkeizer Drake bleek zo’n fan van de reeks dat hij de rechten kocht en er geld in pompte. Seizoen drie ziet er dan ook lichtjes duurder uit, maar meteen ook beter uitgewerkt.

Onooglijk kuststadje

Case in point? De beklemmende sequenties in het onooglijke kuststadje Ramsgate waar de immer melancholisch ogende dealer Sully tussen gedesillusioneerde asielzoekers en extreemrechts tuig een slag probeert te slaan. ’t Is een ontluisterende maatschappelijke schets zoals er wel meer opduiken in Top Boy.

Top Boy triomfeert evenzeer dankzij wat zo fraai “representation” wordt genoemd: negentig procent van de cast is Afro-Brits. De biotoop waarop de serie inzoomt, is voornamelijk die van gekleurde, achtergestelde Britten: een type personage dat haast nooit op televisie opduikt, laat staan zo genuanceerd en wars van clichés als in Top Boy – niet evident in een scenario dat barst van dealende jongeren en gangbangers. Hulde!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234