Zondag 27/11/2022

Review

De Peppers in het Sportpaleis: zootje freaks wist verleden uit

Red Hot Chili Peppers op Werchter, afgelopen zomer. Beeld Stefaan Temmerman
Red Hot Chili Peppers op Werchter, afgelopen zomer.Beeld Stefaan Temmerman

De stadionrockversie van de Red Hot Chili Peppers kweet zich voorbeeldig van haar taak in het Sportpaleis. Risico's bleven uit, alsook de spannendste songs uit hun begindagen. Maar de pophits tierden welig.

Sasha Van Der Speeten

Gevaarlijk klinken de Peppers al lang niet meer. Hun nieuwe plaat The Getaway is een door hiphopproducer Dangermouse gepimpte popplaat die keurig op de grootste gemene deler mikt. Bij de Peppers draait het vandaag om meezingbare nummers die moeiteloos in de mainstream gedijen, links van Coldplay, rechts van Kings Of Leon. De funk zit op de achterbank, de punk ligt gekneveld in de koffer.

Geen probleem voor wie tuk is op de radiohits van de Californiërs of voor wie zijn rockbands het liefst in festivalformaat consumeert. In Antwerpen werden de nieuwe liedjes enthousiast onthaald, zoals 'Dark Necessities' dat krachtig uit de startblokken schoot en de huidige, gezinsvriendelijke variant van de Peppers extra onderlijnde. Ook 'Go Robot' deed fris aan, met een groove die de band naar eigen zeggen leende bij 'I Wanna Be Your Lover' van Prince, zij het dat de jongens de geile discofeeling van die classic in Minneapolis lieten liggen.

Niet alle songs op de nieuwe plaat halen het niveau van bovengenoemde singles. 'Goodbye Angels' was vooral ongeïnspireerd en vermoeiend, 'Feasting On The Flowers' een overbodig tussendoortje waarvan we niet begrijpen dat het op de setlist stond. Dan liever 'Detroit', een in een The Stooges-sausje gemarineerde rocker die in Antwerpen onthulde dat de Peppers nog steeds als jonge haantjes de boel in de fik kunnen zetten. Maar ze moeten wíllen.

Ook van 'Did I Let You Know' begrepen we niet waarom het de kop op stak: suffe gitaarrock uit I'm With You, de magere wederopstandingsplaat na het vertrek van gitarist John Frusciante, uit 2011.

Tuurlijk, 't is altijd prettig om dit zootje freaks op een podium te zien. Bassist Flea leek met zijn koppijnverwekkende outfit Jared Leto's Jokerpersonage uit Suicide Squad naar de kroon te willen steken. Qua looks flirt frontman Anthony Kiedis tegenwoordig met die van een louche pornoregisseur. Geinig, tikkeltje ironisch maar toch wat bizar.

Met Chad Smith – één van de beste rockdrummers van de voorbije vijfentwintig jaar – willen we zo een kratje Budweiser delen. Toffe peer, topmuzikant.

Around The World

En dan is er Josh Klinghoffer. De nieuwe. Toen hij zeven jaar geleden de veelgeprezen gitarist John Frusciante verving, moesten we toch even slikken. Want Frusciantes inventieve riffs en jankende solo's maakten in die mate deel uit van het dna van de Peppers dat een bezetting zonder hem de doodsteek voor de band leek.

Maar kijk, vorige zomer fietste Klinghoffer met brio door het Peppersconcert op Rock Werchter en ook in Antwerpen zorgde zijn assertieve speelstijl voor vonken en geknetter. Bij de Peppers betekent het bovendien iets als je tot viermaal toe even solo een onnozele cover uit je mouw mag schudden. Klinghoffer tackelde T.Rex, Leonard Cohen en zowaar Jacques Brel, wiens 'La Mort' een cheesy makeover kreeg. Toegegeven, niet altijd even elegant maar wel vermakelijk. Dat soort interludia hoort nu eenmaal bij een Peppershow als mayonaise bij frieten.

Het geldt ook voor de spontane jams tussen Flea, Smith en Klinghoffer die in Antwerpen onthulden dat de inspiratie nog niet op is (ook al vonden we de funkimprovisaties van op Rock Werchter stukken beter).

Konden de hits beklijven? 'Around The World' wel, want die song betrad de boksring met een uppercut van een groove. Een gespierd 'Dani California' kwam lekker hard aan bij de fans en ook 'Californication' zorgde voor euforische samenzang. Wij waren dan weer blij met bijna-vergeten funksongs zoals 'Right On Time', waar de disco wél lekker werd aangedikt door Flea, en 'Aeroplane', een moker van een groove (die baslijn!) uit het verguisde One Hot Minute, een plaat van alweer twintig jaar geleden.

Zélfs de kapotgespeelde evergreen 'Under The Bridge' klonk behoorlijk fris in het Sportpaleis. Vreemd, aangezien de Peppers hun haat-liefdeverhouding met die song nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. De voorbije tien keer dat we Red Hot Chili Peppers aan het werk zagen, speelden de heren het liedje de vernieling in óf ze gingen het met een tenenkrullende apathie te lijf. Niet in Antwerpen dus, waar Klinghoffer de zangpartij van het kinderkoortje voor z’n rekening nam. Schattig, maar voor de ultieme versie van die klassieker verwijzen we u toch graag door naar YouTube, waar de akoestische liveversie door Kiedis en Frusciante in een bootje in de Amsterdamse grachten de haartjes in uw nek overeind zal zetten. Dankjewel, VPRO.

Ook wonderlijk: het duizelingwekkende lampjesbalet van de imposante lichtconstructie die een concert lang de meest onmogelijke figuren tot leven wekte, van een naar omlaag dwarrelende vuurregen tot een kolkende golf. Freaky styley, inderdaad, zoals we dat zelden zagen bovendien.

Je veerde op bij 'By The Way' dat de kuip overhoop gooide en bij 'Give It Away', de voorspelbare maar solide afsluiter.

Toch een beetje vreemd dat de Peppers hun geroemde cultplaten uit de jaren tachtig totaal negeerden. Alsof ze die prikkelende, ooit zo controversiële bladzijde uit hun bijbel hebben gescheurd. Geen 'Me & my friends' of 'Higher Ground' dus, laat staan 'Blackeyed Blonde' of 'Bulletproof', toch allemaal nummers waarmee het viertal ooit een unieke funkrockarchitectuur creëerde die door honderden bands werd gekopieerd. Is het naïef en hopeloos nostalgisch om die Peppersvariant nog eens op een podium te willen zien? Een mens mag dromen, quoi.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234