Vrijdag 03/04/2020

De Oscar voor de Beste Cholesterol gaat naar...

Beeld Bas Bogaerts

Filmjournalist Kurt Vandemaele en fotograaf Bas Bogaerts zullen een week lang in Los Angeles rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Hun doel: zo dicht mogelijk bij de sterren komen. Maar als ze kunnen villa-hoppen in de Hollywood Hills laten ze de kans niet liggen.

We gaan naar de Palestijnse film 'Omar' kijken - genomineerd in de categorie 'Beste Film in een vreemde taal' - in 'Sunset 5'. 'Omar' draait in Los Angeles op maar liefst 10 kopieën. Uitstekende film trouwens, maar politiek nogal geladen en wellicht kansloos in een filmwereld waarin de Joden nog altijd veel te zeggen hebben. Er wordt gefluisterd dat de ene of andere sjeik ervoor gezorgd heeft dat de film in zoveel zalen uitkomt op het moment dat er gestemd kan worden.

'Sunset 5' is de bioscoop die ter hoogte van Sunset Boulevard 8000 in een shopping mall ligt. De zalen liggen helemaal boven, veel trappen op. De beweging komt ons goed uit. Want in Los Angeles doe je alles met de wagen.

Ze zijn hier pas in de jaren negentig de onderaardse metrolijnen beginnen aan te leggen. Vandaar dat het net hier nog zeer bescheiden is. Alles ligt zo ver uit elkaar dat er van wandelen geen sprake is. Zowat de enigen die hier stappen zijn de daklozen. Vaak zijn ze voorzien van één of meerdere winkelkarren. Terwijl wellicht niemand minder winkelt dan zij.

Bas en ik zouden er nochtans goed aan doen om ook wat meer te stappen. We kampen allebei met een cholesterolprobleem. Van mij is het genetisch bepaald, en het gewicht zal er ook wel voor iets tussen zitten, bij fotograaf Bas Bogaerts moet de uitleg wellicht bij het goeie leven gezocht worden. Ik mag dat zeggen: ik zorg voor de woorden en hij voor de beelden. Stilstaande beelden. Maar ze doen ook aan bewegende beelden in de familie. Bas is de broer van regisseur Gust Van den Berghe. Dat hoor je aan zijn naam. Blijkbaar houdt zijn moeder van korte voornamen.

De stad van de waggelende mensen
De lichaamscultuur wordt in Los Angeles hoog in het vaandel gedragen. Toch zie je nergens meer mensen die zo dik zijn dat ze niet meer stappen, maar waggelen. "Ik word daar kwaad van", zegt Bas, "van al die dikke mensen." In de shopping mall rond Sunset 5 hoeft hij zich niet op te winden. Hier ben ik de dikzak. Dit is fitness-territory. Ik wil nog geloven dat een gezonde geest in een gezond lichaam zit, maar hoe welgevormd bepaalde van de voorbij paraderende liijven ook zijn, de hoofden die er aan vastzitten, lijken me stuk voor stuk aan een onderhoudsbeurt toe.

Mannen met torso's die alleen maar chemisch geprepareerd kunnen zijn, vrouwen met lijven voorzien van onderdelen die ze wellicht duur betaald hebben. Hebben ze geen borsten die niet van hen zijn, dan minstens wel een keffertje. Even verwar ik Bas met een dierenvriend. Terwijl we een koffietje drinken na de film, is hij bijzonder attent voor één van de dames haar beest. "Je moet haar hondje strelen om bij haar poes te geraken," legt hij uit. Of hoe fotografen hun modellen vinden.

Kurt Vandemaele.Beeld DM
Bas Bogaerts.Beeld DM

Dromen zijn bedrog
Iedere morgen beginnen we met het ontbijt in het 'Dreams Café', de kantine zeg maar van ons bescheiden hotel, de Dunes Inn. Dreams? Je kunt wellicht de straten van Hollywood bedekken met de starlets die hier ooit zijn beland met dromen van een carrière in de film. Pas wanneer ze op straat belandden volgde het besef dat dromen vaak illusies zijn. Het interieur van het Dreams Café is overheersend groen. Niet een fris groen, maar zo'n groen waarvan je eten moeilijk verteert. Tegen die ene open muur hangt een poster van 'Titanic' en een aantal replica's van werken van Van Gogh. Om het thuisgevoel wat te vergroten. Geen enkele kader hangt recht. Wellicht doordat de aarde hier constant beeft. Los Angeles ligt samen met San Francisco op de Sint-Andreas breuklijn. Daarom is er hier zo weinig hoogbouw en is de stad zo immens uitgestrekt.

Eieren zijn slecht voor de cholesterol
"Het is echt een strijd hé, en ik verlies hem elke dag", zegt Bas terwijl Conchita vraagt of hij ook potatoes wil bij zijn bacon en eggs. Hij twijfelt even, maar ik weet dat hij zal bezwijken. "Ze zijn zo lekker hé".

Ik stel me niet langer de vraag. Ik ga aan mijn grote dieet beginnen wanneer ik thuis ben. Nu eerst weer even mijn dagelijkse portie Huevos Rancheros met mashed potatoes en salsa en sour cream achter de kiezen werken. Conchita heet eigenlijk Doralinda. Maar wij mogen Dora zeggen. Alleen had ik haar al tot Conchita gedoopt nog voor ik haar naam kende.

Intussen kennen we al een paar vaste klanten. Oude knarren. Er is de veteraan die dagelijks het café komt binnengemankt om zich in de verste hoek te zetten. "Ik vrees dat het al een paar jaar geleden is dat hij gevochten heeft," merkt Bas op. De man draagt een ooglap onder zijn bril, en zijn sneeuwwit haar steekt uit zijn zwarte pet. 'Army' staat erop in een vaal kleur waarvan je je slechts met veel goeie wil kan inbeelden dat het ooit wit moet geweest zijn. Conchita komt vragen of we nog koffie willen. Onze kop krijgt nooit de kans om leeg te geraken. En ons hoofd evenmin.

Haar van een acteur
"Are you from around here, sir?" roept een andere oude man me toe. "Nee, België", zeg ik.

Hij wil weten of het daar zomer of winter is. "Altijd winter," zeg ik.

Hij gaat er niet op in. "Wat kom je hier doen? Ben je een toerist?"

Ik zeg dat ik een andere -ist ben, een journalist.

"Er was hier vorige week ook nog een journaliste uit China. Kom je voor de Awards?" Ik knik. "Voor de Belgische film 'The Broken Circle Breakdown'", leg ik uit. Ik herhaal drie keer de titel, maar het zegt hem niets.

"En ben je ook acteur?" Heel even ben ik in de verleiding om over mijn meeslepende rol in 'Ex-Drummer' te beginnen, maar ik zeg neen.

"Hm, ik dacht van wel. Je hebt het haar van een acteur."

Bas lacht. "Valt het je op dat hij zwijgt over je gezicht?"

Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234