Woensdag 08/07/2020

Thrillerreeks

De nieuwe Netflix-reeks 'Ozark' is een halfbakken 'Breaking Bad'

Beeld rv

In de Netflix-reeks Ozark reiken Breaking Bad en Deliverance elkaar de hand: opnieuw komt een arme drommel door zijn eigen jammerlijke levenskeuzes tussen gevaarlijk volk terecht, deze keer diep in redneck country. En vanzelfsprekend komen daar weer enorme vodden van.

Wat we allemaal niet doen voor wie we liefhebben. En voor poen, of tenminste het vooruitzicht om je daarover nooit meer zorgen te hoeven maken, zoals Marty Byrde (Jason Bateman) zijn twijfelachtige beslissingen rationaliseert tegenover zijn vrouw Wendy (Laura Linney). Dat is de reden waarom de financieel adviseur miljoenen drugsgeld witwast voor de lokale vertegenwoordiger van een Mexicaans drugkartel. Tot de drugsbaron ontdekt dat Byrdes vennoot heeft geprobeerd 8 miljoen dollar te verduisteren, en hij een – tot het vaste repertorium van de gangsterfictie behorende – kwartdraai maakt van charmante zakenman tot moorddadige gek.

Nadat de laatste kogel zich een weg door een schedelpan heeft geboord, moeten Byrde en zijn gezin verkassen van hun upper middle class-leventje in Chicago naar het veel rustigere Lake of the Ozarks, Missouri, een vakantietrekpleister waar affluente lui doorzomeren, en waar zijn witwasplannetje wat kan worden versneld. Door te 'investeren' in lokale ondernemingen pompt hij nieuw bloedgeld in hun cashflow, waarmee hij zichzelf en zijn gezin behoedt van een pijnlijke dood.

Misbruik

Maar daarmee zet hij ook een paar bestaande verhoudingen in de lokale onderwereld op hun kop, die showrunner Chris Mundy met een geduldige flair introduceert. Eerst is er de Langmore-clan, een groep hillbilly's die bij toeval ontdekken dat de Byrdes in hun negorij zijn neergestreken met koffers vol cash, en een plannetje opzetten om daarmee aan de haal te gaan. Vervolgens schaadt hij al snel de belangen van lokale drugbaas Jacob Snell (Peter Mullan). En dan is er nog een FBI-agent (Jason Butler Harner), die met een iets te grote verbetenheid achter de Byrdes aan zit.

Beeld rv

Al die extra partijen duwen hen dieper en dieper in een poel van verderf en uitzichtloosheid. Die accentueren de makers van Ozark met ondergesatureerde fotografie en de relatief rustige cadans waarmee scenarist Bill Dubuque de plot laat voortkabbelen naar plotse verrassingen en geweldexplosies.

Veel interessanter dan de plot is echter de morele desintegratie van de Byrdes. Omwille van dat aspect wordt de reeks al vaak vergeleken met het iconische Breaking Bad. Maar de witteboordmisdrijven van de Byrdes zijn in veel opzichten verwerpelijker dan die van Walter White in Breaking Bad, die in zijn crystal meth-lab ver verwijderd bleef van de junkies die aan zijn goedje kapotgingen. Zo gaat het niet met de Byrdes: zij maken misbruik van het vertrouwen van goedmenende, wroetende lokale zelfstandigen, en het punt dat de reeks probeert te maken is dat dat hen blijkbaar steeds makkelijker afgaat.

Bovennatuurlijke inventiviteit

Ozark is een prima bingekijkbare reeks, al rammelen er hier en daar wel wat dingen aan. Een paar subplots blijven plots in het ijle hangen, sommige verhaalexposities berusten net iets te veel op toeval, en tegen het einde van de serie worden een paar dingen uitgelegd via een hoogst overtollige flashbackepisode. De Byrdes leggen bij momenten ook een bijna bovennatuurlijke inventiviteit aan de dag om uit de rats te geraken.

De zwakste schakel van Ozark is echter de acteur die de protagonist vertolkt: Jason Bateman, vooral bekend van zijn komische rol in de serie Arrested Development, ademt de persona van een everyman uit, die zich als een spartelende vis uit het water voelt tussen de kwade machten die hij over zichzelf heeft afgeroepen. Je zou kunnen zeggen dat het de bedoeling is geweest van de makers om iemand met die uitstraling in de centrale rol te plaatsen, maar Bateman weegt ook gewoon als acteur te licht voor de taak. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234