Maandag 23/09/2019

Videoclip

De naakte nachtmerrie van Tristan: bekijk hier haar eerste clip

‘Weslanda’ van Tristan Beeld Francis Vanhee

Claustrofobisch, desoriënterend en angstaanjagend trippy: zo oogt de eerste clip van Tristan. Laat je door Isolde Van den Bulcke en de superieure song ‘Weslanda’ op sleeptouw nemen naar de Fuse voor een psychedelische nachtmerrie.

De camera zwenkt en zwiept vervaarlijk door het decor, naakte lichamen kronkelen lukraak door elkaar … En zien we daar ook een alien in aluminium? Het is geen alledaags tableau dat Isolde Van den Bulcke met regisseur Tobi Jonson heeft geschetst voor ‘Weslanda’.

“Die choreografie gebeurde heel spontaan”, vertelt Van den Bulcke. “Daardoor had de cameraman het best moeilijk om alles te volgen. Maar op die manier krijg je ook dat ontregelde gevoel als kijker.”

Met ‘Weslanda’ drukt Tristan in de laatste rechte lijn naar het eind van dit jaar nog haar stempel op muzikaal 2018. Ze brengt verduisterde pop die pendelt tussen jazz en elektronica, en aan elkaar wordt gehouden door een angelieke stem, die zonder moeite demonische trekjes durft te vertonen. Als in een bezwerend mantra zingt Tristan “I don’t need people, but I’m the kind who needs them around, without them needing me”. Zowat de slagzin van het weekend voor elke hedonistische sjamaan op de dansvloer, opperen wij. Geen wonder dat de groep naar de Fuse trok voor de opnames. “Dat klopt wel. Net als op de dansvloer zweef ik tussen mensen rond, met wie ik niets te maken heb, maar hun aanwezigheid wel voel.”

Op de set van ‘Weslanda’ Beeld Francis Vanhee

Uit de kleren? Bijzaak

Jonson kwam daarop met het idee aanzetten om ook Isolde in haar blote kont te laten opdraven in de clip. Best wel gedurfd. “Dat klopte gewoon”, vindt ze nog steeds. “Als je die naakte lichamen ziet, zou er een hiërarchie heersen, wanneer ik mijn kleren had aangehouden. Alsof ik me als een soort opperwezen in diezelfde ruimte beweeg. Op het eind wordt onze saamhorigheid in de verf gezet, door zelf ook mijn kleren uit te spelen. Ik ben graag figuurlijk en letterlijk naakt. Het heeft iets kwetsbaars en eerlijk.” 

“Maar ik beschouw die naaktheid ook als een bijzaak. Ik hoop echt dat de seksualisering van naakt ooit zal verdwijnen. Ik heb daar trouwens een goed oog in: vandaag begint dat idee echt te leven, onder andere door de emancipatie van de vrouw, ook op sociale media.”

Een alien in aluminiumfolie Beeld Francis Vanhee

Hoewel de turbulente clip voer voor enge dromen lijkt, begint ze heel onschuldig met een idyllisch beeld van vogeltjes. Geen idéé wat we daarvan moeten denken. “De hele clip is een abstractie van mijn mood board op Instagram”, legt Tristan uit. “Ik word heel gemakkelijk vertederd door dieren, dus zijn we vooraf een Tom&Co binnengewandeld. Tobi en ik waren op slag verliefd op die vogeltjes. Hij heeft ze nu ook geadopteerd (lacht). De onschuld die zij uitstralen, staat ook op een mooie manier haaks op de nachtmerrie die volgt.”

Waar is Lander?

De titel van de clip fascineert net zo goed. Google brengt geen uitsluitsel over Weslanda, dus vragen we haar gewoon zelf wat het woord betekent. “Als een demo klaar is, geef ik die een titel zonder nadenken”, klinkt het ontnuchterend. “Ik volg gewoon wat er uit mijn vingers vloeit op het toetsenbord. De titel ‘Weslanda’ is een puur hersenspinsel. De grap is dat iemand me wist te vertellen dat die songtitel een verbastering lijkt van “Where’s Lander?” Mijn onderbewustzijn speelde me dus mogelijk parten. Ik droom wel eens dat mijn vriend (Lander Gyselinck, drummer van STUFF. en BeraadGeslagen, GVA) me zou verlaten. De tekst omvat op zijn beurt alle angsten waarmee ik mezelf opzadel: ik heb de neiging om mezelf kapot te denken. Fascinerend toch, dat net déze song dan dié titel kreeg? Vree maf.

Tristan, clip, Weslanda, set foto's, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee

We vertellen haar nog dat Max Colombie ons onlangs aanporde in de AB Club tijdens een concert van Tristan: “Je ziét toch ook dat zij een ICOON is!” Enig gevoel voor melodramatische hyberbolen is de frontman van Oscar and the Wolf natuurlijk niet vreemd. Maar wij merkten het net zo goed, en zeker in de clip. Ze oogt even kwetsbaar als ongenaakbaar. In welke mate is Tristan een personage of hersenspinsel van Isolde? “Typisch Max”, lacht ze. “Hij gebruikt altijd van die grote woorden, die gevaarlijk aanvoelen om in ontvangst te nemen. Ik geloof evenwel niet dat ik een personage word. Ik zoek net naar een soort éérlijkheid. Personages werken meestal niet op een podium, omdat het publiek voelt wanneer er geacteerd wordt. Ik heb het dan meer voor een Nick Cave, die op het podium een uitvergroting wordt van zichzelf. Daarom heb ik ook Tristan als artiestennaam gekozen: ik heb mijn eigen ‘Tristan’ gevonden. Een verlengde van Isolde, van mezelf.”

‘Weslanda’ belandt op de EP Delidomia, die 8/3 verschijnt bij PIAS. De releaseshow vindt op 2/4 plaats in de Handelsbeurs, Gent. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234