Vrijdag 18/10/2019

Film

De musical die pijn doet aan de oren

Hugh Jackman speelt circusbaas P. T. Barnum in 'The Greatest Showman'. Beeld RV Twentieth Century Fox

De liedjes mogen dan geschreven zijn door dezelfde songwriters, maar The Greatest Showman is absoluut geen nieuwe La La Land. Wel een irritant gelikte musical die pijn doet aan de oren.

"Dames en heren, dit is het moment waarop u hebt gewacht", zingt Hugh Jackman aan het begin van The Greatest Showman. "Dit is alles wat u ooit hebt gewild, dit is de beste show ter wereld!" Is Hugh in de leer gegaan bij Donald Trump? Want alles wat hij hier verkondigt, is fake news. Deze film is wel het laatste waar wij in de eerste week van dit nieuwe jaar op zaten te wachten.

Jackmans historische personage P. T. Barnum – de showman annex circusdirecteur uit de titel – heeft trouwens wel meer gemeen met de 45ste president van de VS: ook hij was een New Yorkse zakenman die het volk om zijn vinger wond door hun meest basale instincten aan te boren en een rariteitenkabinet samenstelde. Anders dan bij Trump zetelden daarin geen neonazi's, creationisten en volslagen idioten, maar wel een dwerg, een bebaarde vrouw, een reus, enzovoort. Een freakshow dus, waaraan de massa zich ongegeneerd kon vergapen.

In de bizarre logica van The Greatest Showman wordt dat circus voorgesteld als een veilige haven voor de verschoppelingen van de maatschappij, en is Barnum een liefhebbende vaderfiguur die de wereld opfleurt met fantasie en verwondering. Juist ja, en Trump werd ook president om de zieken en de armen te helpen, zeker?

Moraallesje

Heel even verliest Barnum in deze musical dan toch zijn puurheid, wanneer eer- en geldzucht de bovenhand krijgen. Het daaruit volgende moraallesje volstond voor debuterend regisseur Michael Gracey en zijn team blijkbaar als verhaal. De liedjes in The Greatest Showman mogen dan van de hand zijn van La La Land-tekstschrijvers Benj Pasek en Justin Paul, de scenaristen zijn duidelijk van minder goeden huize.

En nu we het toch over de songs hebben: hoe komt het toch dat die – op enkele uitzonderingen na – zo tenenkrommend klinken? Misschien omdat ze lijken op afdankertjes van Justin Timberlake, Lady Gaga of Robbie Williams. Misschien omdat de zanglijnen helemaal worden platgewalst met autotune en andere digitale lapmiddelen. En misschien omdat de stem van Hugh Jackman – zijn vocale wanprestatie in Les Misérables is nog altijd de soundtrack van onze nachtmerries – na eindeloze computerbewerkingen dan wel de juiste toonhoogtes haalt, maar nog steeds niet aangenaam in het oor ligt. Wanneer de Australische acteur voluit moet gaan, klinkt hij als een kat die stevig op haar staart wordt getrapt.

Het vlakke, typisch 21ste-eeuwse geluid van The Greatest Showman botst ook met de historische setting waarin de film zich afspeelt. En niemand gaat ons wijsmaken dat de kop van Zac Efron – bekend van moderne meesterwerken als Baywatch en Dirty Grandpa – in de 19de eeuw had kunnen voorkomen. In een film als Romeo + Juliet kan zo'n anachronistische aanpak werken, maar jammer genoeg is Michael Gracey geen Baz Luhrmann. Dat deze film drie Golden Globe-nominaties kon scoren, zegt dan ook meer over de Golden Globes dan over de film.

Vanaf 3/1 in de bioscoop.

Genre: musical
Van: Michael Gracey
Met: Hugh Jackman, Michelle Williams, Zac Efron, Zendaya
Duur: 105 min.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234