Donderdag 29/09/2022

BoekenDe mooiste zin

‘De mooiste zin’ komt deze week uit ‘Kindertijd’ van Tove Ditlevsen

Tove Ditlevsen (1917-1976). Beeld Jarner Palle/Ritzau
Tove Ditlevsen (1917-1976).Beeld Jarner Palle/Ritzau

Een zin die je iedereen wilt laten lezen. Uit een roman of een gedicht, uit een novelle of een essay, uit een biografie of een verhaal.

Redactie

Nu vallen de laatste resten van mij af als schilfers van een door de zon verbrande huid en eronder komt een ongepaste, onmogelijke volwassene tevoorschijn.

Uit Kindertijd van Tove Ditlevsen. Vertaling Lammie Post.

--

Marieke Lucas Rijneveld. Beeld BELGA/MARTIJN VAN DE GRIENDT
Marieke Lucas Rijneveld.Beeld BELGA/MARTIJN VAN DE GRIENDT

Als je twee mensen hebt van wie de één aan synchroon zwemmen doet en de ander niet, gaat alles fout.

Uit de bundel Kalfsvlies van Marieke Lucas Rijneveld.

--

Arundhati Roy. Beeld BELGAIMAGE
Arundhati Roy.Beeld BELGAIMAGE

Misschien is het toch waar dat alles van de ene op de andere dag kan veranderen. Dat een twintigtal uren de loop van hele levens kan bepalen.

Uit De God van kleine dingen van Arundhati Roy (The God of Small Things, 1997). Vertaling Christien Jonkheer.

--

Erik Orsenna. Beeld Bernard Matussière
Erik Orsenna.Beeld Bernard Matussière

Katten zijn woorden met een vachtje. Net als woorden houden ze zich op in de buurt van mensen, maar laten ze zich nooit temmen.

Uit Twee zomers van Erik Orsenna. Vertaling Marijke Arijs.

--

Vladimir Nabokov. Beeld Condé Nast via Getty Images
Vladimir Nabokov.Beeld Condé Nast via Getty Images

Lolita, light of my life, fire of my loins. My sin, my soul. Lo-lee-ta: the tip of the tongue taking a trip of three steps down the palate to tap, at three, on the teeth. Lo. Lee. Ta.

She was Lo, plain Lo, in the morning, standing four feet ten in one sock. She was Lola in slacks. She was Dolly at school. She was Dolores on the dotted line. But in my arms she was always Lolita.

Openingspassage van Lolita (1955) van Vladimir Nabokov.

--

Het was de middag van mijn eenentachtigste verjaardag en ik lag in bed met mijn schandknaap toen Ali kwam zeggen dat de aartsbisschop er was om me te spreken.

Openingszin van Machten der duisternis van Anthony Burgess (Earthly Powers, 1980). Vertaling Paul Syrier.

--

Sheila Heti. Beeld NYT
Sheila Heti.Beeld NYT

If she gathered together the amount of time she spent looking at websites, and the amount of time she spent looking at the sky, then her life was clearly answering which was the more valuable, for her.

Uit Pure Colour (2022) van de Canadese Sheila Heti.

--

Salman Rushdie. Beeld AP
Salman Rushdie.Beeld AP

Muterende versies van het verleden strijden met elkaar om de overhand te krijgen; nieuwe feitenrassen komen op, en de oude, dinosaurische waarheden worden tegen de muur gezet, geblinddoekt en met een laatste sigaret in de mond.

Uit Schaamte (1983) van Salman Rushdie. Vertaling Karina van Santen en Martine Vosmaer.

--

Giacomo Casanova. Beeld
Giacomo Casanova.

Een gevangene die in de zachte armen van de slaap rust, zit niet gevangen, en een slaaf die slaapt, voelt de ketenen van de slavernij niet. Het is of de onderdrukkers dan geen macht hebben. Daarom dient een gevangene de onbescheiden praatvaar die hem wakker maakt te zien als een beul, die hem van zijn vrijheid berooft om hem weer in zijn ellende te dompelen.

Uit Memoires, Venetiaanse jaren 1753-1756 van Giacomo Casanova.

--

Toon Tellegen. Beeld Keke Keukelaar
Toon Tellegen.Beeld Keke Keukelaar

Zij wisten niet wat zij vierden, maar wel wat zij aten.

Uit Misschien wisten zij alles van Toon Tellegen.

--

Herman de Coninck. Beeld Rv
Herman de Coninck.Beeld Rv

Ik ben moe, ik heb vandaag
je borst tien keer
niet aangeraakt, lieve woorden
niet gezegd, gedacht aan je nagels
in mijn rug die een eeuwigheid achter
mij ligt en waaruit ik vanmorgen
ben opgestaan als uit een bed.

Uit: De lenige liefde – ‘Met de vedel (17)’ – van Herman de Coninck.

--

Marieke Lucas Rijneveld. Beeld ANP /  ANP
Marieke Lucas Rijneveld.Beeld ANP / ANP

Ik ben te oud om in de tandenfee te geloven, maar te jong om niet meer naar haar te verlangen.

Uit De avond is ongemak (2018) van Marieke Lucas Rijneveld.

--

Helga Ruebsamen in 2003. Beeld anp
Helga Ruebsamen in 2003.Beeld anp

Eens moesten op een zondagmiddag in het witgelakte biedermeierpaviljoen, waar theeroosjes door de ramen naar binnen gluurden en waar het doorgaans gezellig en briljant toeging onder een klein glaasje, de verzamelde dames en heren van Piet vernemen dat zijn glorieuze bokscarrière de grond in was geboord door een wijf met het lijf van een panter en een kut als een bosorchidee.

Uit het korte verhaal ‘De panter van Piet’ van Helga Ruebsamen.

--

Nobelprijswinnaar Günter Grass in 2007.  Beeld REUTERS
Nobelprijswinnaar Günter Grass in 2007.Beeld REUTERS

Zeker: ik zit in een inrichting, mijn verzorger observeert me en verliest me nauwelijks uit het oog, want in de deur zit een kijkgat en het oog van mijn verzorger is van een bruine kleur die mij, met mijn blauwe ogen, niet kan doorgronden.

Uit De blikken trom van Günter Grass (1959). Vertaling Jan Gielkens.

--

Tommy Wieringa. Beeld © Stefaan Temmerman
Tommy Wieringa.Beeld © Stefaan Temmerman

De knalpijpen glansden als bazuinen, de wereld leek te verschroeien in allesverzengend lawaai wanneer de jongens het gaspedaal intrapten met de koppeling in, alleen om te laten weten dat ze bestonden, zodat níemand daaraan zou twijfelen, want wat niet weerkaatst, bestaat niet.

Uit Joe Speedboot van Tommy Wieringa (2005).

--

Een archiefbeeld van Felix Timmermans zaliger in zijn werkkamer. Beeld Beeldbank archief Lier
Een archiefbeeld van Felix Timmermans zaliger in zijn werkkamer.Beeld Beeldbank archief Lier

De avond was gekomen, het oosten was toe en in ’t westen aarzelde nog een mat gouden streep.

Uit Pallieter van Felix Timmermans (1916).

--

Tim Krabbé. Beeld Hilde Harshagen
Tim Krabbé.Beeld Hilde Harshagen

Meyrueis, Lozère, 26 juni 1977. Warm, bewolkt weer. Ik pak mijn spullen uit mijn auto en zet mijn fiets in elkaar. Vanaf terrasjes kijken toeristen en inwoners toe. Niet-wielrenners. De leegheid van die levens schokt me.

Uit De renner van Tim Krabbé.

--

Adriaan van Dis. Beeld VPRO
Adriaan van Dis.Beeld VPRO

‘Dat is de ouderdom,’ zei ze sarcastisch, ‘je karakter slijt niet als je ouder wordt, het kookt in, de kern komt boven. We worden allemaal een bouillonblokje van onze eigen soep.’

Uit Ik kom terug van Adriaan van Dis.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234