Vrijdag 19/08/2022

interview

De mama's van halal: "Je hebt ons maar te accepteren"

►Esmaa, Hajar en Jihad Alariachi.
►Esmaa, Hajar en Jihad Alariachi. "Wij zijn in de eerste plaats mama's."

De meiden van halal zorgden tien jaar geleden voor spraakmakende tv in Nederland. Nu zijn de drie zussen terug, als moeders. "Vroeger wilden we bewijzen dat we geïntegreerd zijn. Nu zeggen we: diversiteit is een feit. Deal with it."

Saïne van Kan en Nadia Ezzeroili

De zussen Esmaa (36), Jihad (32) en Hajar (30) Alariachi deden heel wat stof opwaaien, toen ze tien jaar geleden voor het eerst op tv verschenen met hun praatprogramma De meiden van Halal. De Alariachi's stonden symbool voor de goedgebekte, grootstedelijke, hoogopgeleide en hoofddoekdragende jonge moslimvrouw met een stevige mening. Van homoseksualiteit tot de gevolgen van de moord op Theo van Gogh: de zussen gingen beladen onderwerpen niet uit de weg.

Tien jaar later zijn ze getrouwd, moeder en milder gestemd: tijd voor een vervolg. Sinds 27 november zijn de Alariachi's weer op de buis met De mama's van halal - een vierdelige serie waarin ze terugblikken op hun eerste programma en hun eigen ontwikkeling.

Waarom besloten jullie een vervolg te maken?

Jihad: "Omdat je tien jaar later nog altijd nauwelijks programma's op televisie tegenkomt die het alledaagse leven van moslimvrouwen laat zien."

Hajar: "De meeste moslims die je ziet, zijn moslims die in een talkshow iets moeten verdedigen of alleen over islamitische onderwerpen mogen praten. Wij zijn in de eerste plaats mama's."

Wat zegt dat over de media in Nederland?

Jihad: "Dat de media in ieder geval geen afspiegeling zijn van de maatschappij. Ik heb het idee dat het aan lef ontbreekt bij hoofdredacteuren om allochtonen aan te nemen, ik ken genoeg talent."

Esmaa: "En je valt als allochtoon vaak pas op als je excelleert."

Maar hoofdredacteuren zeggen al jaren dat ze meer mensen met zo'n achtergrond op hun redactie willen zien.

Esmaa: "Ze willen misschien wel, maar ze zijn niet actief op zoek."

Jihad: "Het gaat ook niet alleen om het aannamebeleid. Als medium moet je ook nadenken over een inclusieve cultuur op de redactie. Ik heb bij Amsterdamse zender AT5 gewerkt en voelde me daar niet altijd thuis. Mijn collega's gingen bijvoorbeeld vaak na werk nog even samen wat drinken. Ik ging dan niet mee omdat ik geen alcohol drink. Dan mis je al zo'n sociaal moment."

Werd je dat kwalijk genomen?

Jihad: "Nee dat niet. Ik had ook niet het idee dat ze me níet leuk vonden, absoluut niet. Maar op de werkvloer werd ik zakelijk benaderd, terwijl ze onderling wel heel leuk en joviaal tegen elkaar deden. Er was gewoon geen band, omdat ik in niets op hen leek. Ik voelde me er niet thuis, terwijl Amsterdam wel echt mijn stad is."

Hoe zijn jullie veranderd?

Hajar: "Vroeger wilden we vooral bewijzen dat we geïntegreerd zijn. Kijk nou, zeiden we, we spreken goed Nederlands! We zijn hoogopgeleid! Nu zeggen we: je hebt ons maar te accepteren. Het is klaar nu. Diversiteit is een feit. Deal with it."

Jihad: "We zijn niet de enigen: je ziet dat die bewustwording steeds sterker wordt - dat je trots mag zijn op je roots, dat je best een ander geloof mag aanhangen en dat je niet hoeft te assimileren. We zijn het normaal gaan vinden om altijd extra beleefd te reageren, omdat je niet wil dat mensen denken: zie je nou wel, die moslims ook altijd. Dus dan sta je buitenshuis altijd maar weer geduldig te zijn en te glimlachen, omdat je weet dat een chagrijnig momentje gelijk aan je hoofddoek of afkomst kan worden gerelateerd."

Klinkt alsof je al die tijd op eieren moest lopen.

Jihad: "Nou ja, je raakt eraan gewend. Als ik ruzie heb in het verkeer en een middelvinger krijg, dan denk ik drie keer na voordat ik ook een middelvinger opsteek met mijn hoofddoek."

Hebben jullie daar last van, Hajar en Esmaa?

Hajar: "Die houding zit inderdaad zo diep dat je het niet eens meer door hebt. Maar als ik nu zie dat de caissière mij niet begroet, terwijl ik haar dat wel heb zien doen bij de vorige klant, dan durf ik haar daar wel op aan te spreken."

Esmaa: "Ik ben er niet zo mee bezig, ik heb altijd wel mijn mond opengetrokken als iets werd gezegd of gedaan wat ik niet fijn vond."

Jullie kregen lof voor jullie programma, maar ook kritiek. Voor de enen waren jullie te vrij en anderen vonden dat jullie je geëmancipeerder voordeden. Wat raakte jullie het meest?

Jihad: "Dat mensen dachten dat ik homo's haat."

Je trok in De meiden van halal ook nogal fel van leer toen iemand zei dat je islamitisch én praktiserend homoseksueel kunt zijn.

Jihad: "Dat kwam omdat ik opeens de theoloog ging uithangen over materie waar ik geen verstand van had. Ik herhaalde toen alleen maar wat ik vaagjes wist, namelijk dat islam en homoseksualiteit niet samengaan."

Wat als jullie kind homoseksueel blijkt te zijn?

Esmaa: "Mijn kind blijft mijn kind. Natuurlijk heb je een ideaalbeeld voor de toekomst, maar als mijn kind daar niet aan gaat voldoen, dan heb ik daarmee te dealen."

Jihad: "Ik heb ook een ideaalbeeld, maar ik heb in de afgelopen tien jaar ook meer islamitische holebi's gesproken. En ik realiseer me eigenlijk nu pas hoe heftig het voor hen is: die worsteling met het geloof, de loyaliteit aan hun familie en de beledigingen. Ik heb het echt met ze te doen."

De mama's van halal, te zienop NPO 2

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234