Woensdag 12/05/2021

PostuumPaul Couter

De koning van de slidegitaar: afscheid van ‘tedere anarchist’ Paul Couter

Paul Couter. Beeld Wannes Nimmegeers
Paul Couter.Beeld Wannes Nimmegeers

Paul Couter is overleden. De bluesgitarist, en koning van de slidegitaar, was onlosmakelijk verbonden aan Arno Hintjens in het begin van beider carrière. Paul Decoutere, zoals hij echt heette, is 72 geworden.

Het was een beetje onwezenlijk. Dinsdagavond zagen we hem nog op televisie. Springlevend. Maar na de uitzending van Charlatan, een docureeks over Arno, kwam het bericht binnengesijpeld dat Paul Couter diezelfde avond de andere kant had opgezocht. Na een leven vol muziek, blues en rock-’n-roll moest hij dan toch de duimen leggen tegen een klauwende kanker. Een tumor in de hersenen. Tot aan zijn dood bleef hij actief als muzikant, maar Couter was tegelijk al een tijdje de ongelijke strijd tegen die verwoestende ziekte aan het verliezen. Zijn laatste, prachtige album Domisoldo bracht hij in maart uit terwijl hij op de palliatieve afdeling van het AZ Sint-Lucas lag. Daar verbleef hij sinds februari.

Paul Couter begon zijn carrière net geen halve eeuw geleden bij de progrockgroep Freckle Face en Tjens Couter. Met die laatste vervelling werd de basis voor TC Matic gelegd. Uiteindelijk scheurde hij zich af van de groep, nadat Arno de erfenis van James Brown met die van Duitse elektronica probeerde te versmelten. “Ik hoorde die muziek wel graag, maar ik stond er niet achter”, vertelde hij over de plotse stijlbreuk van TC Matic. Toch bleef hij later nog jammen met Arno tijdens zijn leven. Zelfs op de palliatieve afdeling. Arno noemde hem in Charlatan nog “mijn beste maat, mijn broer”. Fans lauwerden Couter dan weer als de koning van de slidegitaar, terwijl Danny Willems – huisfotograaf van Arno – het hield op een ontroerend “tedere anarchist”.

A Yellow Tape Trilogie

Decoutere groeide op in het café van zijn vader, waar een jukebox stond vol muziek die over het kanaal en de Stille Oceaan kwam overgewaaid: Deep Purple, The Pretty Things, Rory Gallagher… Die muziek sijpelde onvermijdelijk in zijn DNA. Couter en Hintjens begonnen als prille twintigers op straat te spelen. In Parijs wonnen ze algauw een Franse rockwedstrijd. Nochtans hadden beiden niets meer op zak dan een gitaar en een harmonica. Die wedstrijd wonnen ze volgens de legende met gemak door het charisma en enthousiasme van Arno. De prijs was een platencontract bij Barclay, maar achteraf vergaten ze dat contract gewoonweg te verzilveren. Het tekende niet alleen de tijdsgeest van vrijheid en blijheid, maar ook de geest van beide bloedbroeders. Niemands meester, niemands knecht.

Een paar weken voor zijn overlijden nam Decoutere wel voor de zekerheid een garantie op het eeuwige leven, met de prachtplaat Domisoldo. Dat bleek zijn laatste wens: de voltooiing van een muzikaal drieluik dat hij ‘A Yellow Tape Trilogie’ noemde. Hij begon eraan in 2015. Die triptiek mag je gerust omschrijven als zijn muzikale memoires. “Een zuivere culminatie van Pauls jarenlange ervaringen en omzwervingen”, liet zijn entourage daarover weten.

Straatmuzikant

Dat derde en laatste deel Domisoldo werd met een sterrenregen bedacht in Humo en De Morgen. Op sociale media werd nadien verweten dat beide magazines die jubelende recensies schreven, in de wetenschap dat de dood om de hoek loerde. En inderdaad: bij leven en welzijn werd er niet zoveel drukinkt aan Couter besteed. Maar dat had nooit met een gebrek aan respect te maken. Decoutere hield gewoonweg niet van de spotlights. Hij voelde zich altijd beter op een klein podium voor een klein publiek. Tot het einde beschreef hij zichzelf dan ook als een straatmuzikant. “Op straat zie je de mooiste vrouwen passeren”, vertelde hij bijvoorbeeld aan Het Nieuwsblad. “En de straat is het verlengstuk van het café, waar je nadien de centjes die je hebt gekregen opdrinkt. Zo simpel kan het leven zijn.”

De bescheiden Gentse jazz-en-bluesclub Missy Sippy deed hun favoriete gitarist dan ook fraai uitgeleide: “Met een kwinkslag liep je door het leven. Je muziek lichtte mee ons pad op. Je knipoogt vanuit de verte. Merci Paul Couter. Je wordt nu al gemist.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234