Dinsdag 26/05/2020

Best Kept Secret

De jaren '90 waaien dankzij Noel Gallagher in alle nostalgische schoonheid over het terrein

Beeld Alex Vanhee

Een geheim bewaar je best door het te vergeten, wordt wel eens gezegd. Toch belooft Best Kept Secret het je vandaag verdomd lastig te maken. Met vuurrode stift cirkelen wij alvast in het spoorboekje aan: Noel Gallagher, Balthazar, Ride en Death Cab For Cutie. Dag twee op het festival volg je hier van minuut tot minuut.

23.31 uur - Beleefd, weinig doorleefd

"You've had a good day?" polst Gallagher bij de mensen op de eerste rij. "Who was best?" We vermoeden dat iemand zijn naam roept, want ze krijgen een grijns en "That is the correct answer!" als wederantwoord. Op de eerste rij staat een zootje mouwvegers en leugenaars.

Gallagher werkt zich verdienstelijk door zijn set, maar het klinkt allemaal nogal gezapig. Het blazerstrio geeft een fraai accent, maar in vergelijking met de klassiekers is het een beleefd maar weinig doorleefd spektakel. Zonder die verplichte meezingmomenten zouden we wellicht andere oorden gaan opgezocht hebben.

Beeld Alex Vanhee

23.16 uur - Noasis

'Champagne Supernova' wordt door het publiek meegezongen. Eerder is ook al 'Fade Away' gepasseerd. Later op de avond staat ook 'Digsy's Dinner' je te wachten en, als hoogtepunten van de set: songs als 'The Masterplan' en 'Don't Look Back in Anger'.

De jaren '90 waaien in alle nostalgische schoonheid over het terrein. Noel beschikt niet over de misthoorn van Liam, maar klinkt iets heser dan gewoonlijk en zingt daardoor met een heerlijke korrel in de stem.

Noel GallagherBeeld Alex Vanhee

22.49 uur - Haast en spoed is goed

Verdomme, Noel Gallagher is iets verderop al aan zijn set begonnen. De hoop om vooraan te kruipen, mogen we dus al op onze buik schrijven. Daar heeft de Britse spionkop nu vast zijn kamp opgezet, dat zuipende en stompen uitdelende schoelje.

Ons haastend naar een degelijk plekje voor het hoofdpodium horen we nog hoe hij 'Everybody's on the Run' heeft ingezet. We kennen het gevoel, Noel.

Beeld Alex Vanhee

22.47 uur - Smells like rocky

En dan wordt Nirvana door de boxen gejaagd. Elke dj begeeft zich daarmee op glad ijs, richting Cliché-sur-Platitude. Maar het werkt. De moshpit kolkt nog een laatste keer.

22.43 uur - Kort lontje

A$AP graag nog een high five uitdelen aan één crowdsurfer, maar daar steekt de security een stokje voor. De jongeman wordt vriendelijk maar dringend weggeleid. Dat is niet naar de zin van Rocky, die zijn hand al had uitgestoken. Heel gewichtig legt hij de muziek stil tijdens 'Peso'. "Bring that guy back," fluit hij de fan terug. Een vriendelijk gebaar, maar het toont net zo goed aan dat Rocky een kort lontje heeft. De laatste song van zijn ingekorte set wordt daarmee onnodig afgekapt.

Beeld Alex Vanhee

22.31 uur - Lenny lookalike

Een Lenny Kravitz-achige gitarist komt op, maar blijkt de snaren lang niet zo overtuigend te bestieren als voornoemde. Het is wat potsierlijk. A$ap houdt een kleinhandel in grove beats en psychedelische hiphop. Dat laatste gaat er niet zo makkelijk in bij het publiek: songs als 'L$D' worden tam onthaald. Maar wanneer hij in 'Electric Body' opdraagt "Shake that ass yeah, make that coochie wet", heeft hij op slag wél weer iedereen mee. De diepe, moddervette bassen boren zich door je borstkas.

22.25 uur - A$ap Rocky heeft nood aan tietjes

"Show your breasts!" nodigt A$ap Rocky uit. "We need more titties! We need more crowdsurfing and moshpitting!" Zijn wenslijst blijkt net iets minder uitgebreid dan zijn posse.

22.04 uur - As Soon As Podiumverhoogje

A$ap Rocky laat op zich wachten. Noblesse oblige in de hiphopwereld, natuurlijk. Maar daar heeft het kennelijk niets mee te zien. De rapper blijkt zijn artiestennaam tekort te doen, door een technisch probleem.

Rocky is zijn backline kwijt. Die staat kennelijk nog in België. Daarbij hoorde onder meer een persoonlijk podiumverhoogje en visuals. Na heel wat gedoe en improvisatie staat hij er dan toch: hot from Harlem!

Beeld Alex Vanhee

21.14 uur - Hookworms met een hoek af

Psychedelische noiserock wint het op de laatste knip van The Vaccines, die het hoofdpodium inpalmen. En geen moment zullen we ons die keuze beklagen.

Julian Cope omschreef de band ooit als "de Lynyrd Skynyrd van de shoegaze", en bij Julian: na Best Kept Secret begrijpen we waar die omschrijving vandaan komt. De orgeltjes klinken alsof ze aan de paddo's zaten, de trance wenkt in elke groove, en tegelijk word je op een multi-zintuiglijke trip gestuurd waarin een totaal gebrek aan compromis niet eens hoeft te vloeken met een festivalfähige uitstraling. Er is een hoek af aan Hookworms, maar net dat blijkt hun grootste verkoopargument.

We horen zowel krautrock en worden uit evenwicht gebracht door freakbeat. De jongens zién er niet uit, maar ze klinken als een leger van spacepunkers op kruistocht door de Melkweg. Volgende Benelux-halte: Leffinge. Straks speelt Hookworms zijn enige concert op Belgische bodem, tijdens Leffingeleuren. Mis het niet.

20.43 uur - Goederentrein over ribben

Is het een goederentrein die met groot geraas dendert over de sporen van je ribbenkast? Nee, het blijkt Ride die de wonderen van donderende drums en feedback herontdekt heeft.

20.22 uur - Shoegazer blijft bij zijn leest

Zoals een taxidermist de dood een schijn van leven geeft, bezorgt de comeback een groep een air van nieuw bestaansrecht. Met een dooie, opgezette mus hoefde je jezelf gelukkig niet tevreden stellen bij Ride. Dit is opwindende nineties-nostalgie.

Ride doet aan veterstaren voor gevorderden. En aan nostalgie voor fijnproevers. De groep gooide de gitaren over de haag in 1996, maar staat er - een kwart eeuw na hun eerste EP - opnieuw. De shoegaze heeft niets aan introverte glans verloren: wat een straffe versie van 'Like a Daydream'!

Ride.Beeld Alex Vanhee

19.44 uur - Hef het glas op de nacht!

Ook tijdens de nieuwe tour mag 'Blood Like Wine' het nachtmutsje zijn. "Raise your glass to the nighttime", klinkt het daar, en daar antwoordt de Balthazar-jugend steevast met dezelfde reflex op.

Cheers!Beeld Alex Vanhee

19.19 uur - Gevloerd met de vuist

Duizenden handen en gebalde vuisten bewegen ritmisch mee boven de mensenmassa tijdens 'Fifteen Floors'. En nog horen we Jinte Deprez laconiek polsen: "Are you still there?"

In een verduisterde en volgepakte tent zou deze show helemáál van de grond komen, maar ook deze 'Fifteen Floors' vloert je.

Balthazar doet namelijk precies waar ze zo verschrikkelijk goed in is. Cool zijn. En, oh ja: zo verschrikkelijk goed zijn.

Jinte Deprez van Balthazar.Beeld Alex Vanhee

19.04 uur - Your Own Personal Balthazar

'Nightclub' wordt ingezet met een drumbeat waar Gary Glitter vast een schandknaapje veil voor zou hebben. Daarna zet de rest van de groep plagerig Depeche Mode's riff van 'Personal Jesus' in. Die glijdt op zijn beurt naadloos over in Balthazars eigen confessies over "kreupel geslagen worden door rauw verlangen".

Op het strand speelt de zon ogenblikkelijk weer verstoppertje. Net alsof ze wéét dat wolkensluiers en de donkerblauwe gloed van valavond beter passen bij deze Belgen.

Balthazar doet waar het zo verschrikkelijk goed in is: cool zijn.Beeld Alex Vanhee

18.43 uur - Een linke rechtse

"I need you so much closer," verzucht Ben Gibbard keer op keer. Met 'Transatlantacism' kent de set een machtig eind. De groep speelt op het scherp van de snee, én op het snijpunt tussen onversneden melancholie en pure euforie. Verdomme, élke groep hierna zal sterk uit de hoek mogen komen om deze linke rechtse te overtreffen.

18.31 uur - Gelukzalige 'Soul Meets Body'

"Para-para-pa-para..." Als uit één gigantisch opengesperde mond, neemt het publiek het refrein van 'Soul Meets Body' voor zijn rekening. Mooi én indrukwekkend.

Als we straks aan reepjes gereten worden door een ontsnapte leeuw in dit park, dan sterven we tenminste met een gelukzalige glimlach om onze verscheurde lippen. Die gaat er vanavond namelijk niet meer van af.

Death Cab For Cutie.Beeld Alex Vanhee

18.21 uur - Verontrustende shoegaze

'I Will Possess Your Heart' sluit perfect aan bij de shoegaze-craze van Best Kept Secret. Vlak voor Ride in dezelfde tent zal aantreden, brengt Death Cab For Cutie het podium al op kamertemperatuur door zich vast te bijten in een bezwerend basloopje, en de hypnotiserende, lichtjes onrustwekkende mantra's van Ben Gibbard.

18.01 uur - Nagel aan de Death Cab

Wie zijn set aftrapt met 'The New Year' en 'Crooked Teeth' van Death Cab For Cutie, kan in onze ogen nog bitter weinig mispeuteren. Als de groep in kwestie ook nog eens Death Cab For Cutie héét, weten wij: dit zou wel eens een memorabel concert kunnen worden. Nagelbijtend brengen wij gauw verder verslag uit.

Death Cab for Cutie.Beeld Alex Vanhee

17.51 uur - Groeten van gene zijde

Kiezen is verliezen op Best Kept Secret. And if you snooze, you certainly lose. Terwijl wij een kwartier lang nietsvermoedend verdwalen in de zompige loopgraven van onze eigen gedachten, voltrekt zich op het tweede podium een bescheiden hoogtepunt van dag twee. Brute pech...

Of toch niet!

Daar is namelijk onze rosse redder, collega Pieter Coupé, die prompt in de bres springt en onvervaard verslag uitbrengt over St. Paul & The Broken Bones:

"Een dikkige, sullig ogende blanke man in een slecht zittend pak komt het podium op. Wat er dan gebeurt, zal je verbazen. Ziedaar een tip voor zijn pr-man om St. Paul aan de man te brengen.
Zodra hij zijn klep opent, hoor je gitzwarte soul en funk. Alsof Otis Redding en Sam Cooke even komen groeten vanuit gene zijde. Fijn funky intermezzo op het door gitaren overheerste Best Kept Secret."

Of Monsters and Men: "Het publiek gaapt als runderen naar een locomotief."Beeld Alex Vanhee

16.56 uur - Of Mumford and Men

Bij Of Monsters and Men gaan de eerste handen gaan op elkaar aan het eind van 'King and Lionheart'. Mumford & Sons lijken voorlopig nog aandelen te hebben in deze IJslandse groep. De sfeer zit er helaas niet echt in tijdens hun set. Ligt dat aan het nieuwe, onbekendere materiaal? Zopas 'Empire' ingezet, terwijl het publiek gaapt als runderen naar een locomotief. Deze moet kennelijk nog op stoom raken.

Of Monsters and Men.Beeld Alex Vanhee

16.22 uur - Pootjebaden en ijsberen in de zon

Tot nu blonk de zon voornamelijk uit in afwezigheid. Maar daar lijkt nu -éindelijk - verandering in te komen. De zon breekt behoedzaam door de wolken, en her en der kleurt de hemel weer azuurblauw.

Soezerig staren naar de bands? Languit liggen op het strand voor het hoofdpodium? Of blowen en tegelijk pootjebaden in het belendende meer? Iedereen raakt nu écht in festivalmodus. Een moedige enkeling waagt zich zelfs aan een frisse duik! De eerste ijsbeer is gespot in dit Safaripark.

15.41 uur - Weirdest of both worlds

Bij Hinds hielden we het veel te lang vol, maar de kattenvalse zang hadden we misschien eerder moeten inwisselen voor de LSD-trip die Temples onder zijn koepeldakje bewaart. Het viertal lijkt rechtstreeks uit de seventies overgeheveld. Hun muziek? soms een beetje saai, soms een beetje psychedelisch. The weirdest of both worlds.

Gewapend met frisbee en pint naar Best Kept Secret.Beeld Alex Vanhee

15.39 Een eetbaar kapsalon

In één van de meest populaire kraampjes werd een 100 procent biologisch "kapsalon" geserveerd. Zoals in: om te eten? Vrees geen bijsmaak van barbicide of aroma van verstikkende haarlak, o nietsvermoedende lezer. Bij de noorderburen is dit een bekende nachtelijke snack met friet, shoarma, smeltkazen en salade. Fastfood om te consumeren tussen half vijf 's ochtends en braken in de goot, dus.

In deze biologische bar wordt deze junkfood evenwel opgewaardeerd tot een gastronomisch hoogstandje. Wij blijven voorlopig koele minnaars van dit culinaire juweeltje, maar dat kan zondagavond wel eens veranderen.

Een gewaardeerde scribent van de Volkskrant haalde alvast de loftrompet op Twitter boven:

Plaats genoeg op Best Kept Secret om lekker even te relaxen.Beeld Alex Vanhee

15.06 uur - Dag twee, slachtoffer één

Beeld gva

14.45 uur - Biergooien komt je duur te staan

"Zeg het maar eerlijk: hoeveel mensen kwamen kijken om te zien of ik nog een biertje vang?", vraagt de zanger van John Coffey. Vreemd genoeg blijft het podium zo goed als gevrijwaard van gerstenat.

Kàn ook niet anders: een klein pilsje mikken, kost je al gauw bijna vier euro.

De zanger van John Coffey: "Zeg het maar eerlijk: hoeveel mensen kwamen kijken om te zien of ik nog een biertje vang?"Beeld Alex Vanhee

14.39 uur - Dansen of stilstaan

"Voor wie ons nog niet kent," verwelkomt zanger David Achter de Molen de volgestroomde tent. "Op een John Coffey-concert ben je zo vrij als maar kan... Wil je stilstaan, stá dan stil. Heb je zin om te dansen, begin dan maar te dansen!"

Het publiek luistert gedwee: de plankenvloer in tent TWO wordt voornamelijk bezet door stokstijf starende festivalgangers, maar helemaal vooraan ontspint zich een feestje van spartelende armen en benen.

John Coffey.Beeld Alex Vanhee
John Coffey op Best Kept Secret.Beeld Alex Vanhee

14.30 uur - Coffey en bier

De vraag die bij iedereen op de lippen bestorven ligt: hoeveel mensen zullen straks bier gooien naar John Coffey? Sinds een legendarisch Pinkpop-filmpje vorige week een online leven ging leiden en ondertussen miljoenen keren wereldwijd werd bekeken, gaan bier en Coffey in een teug samen.

14.07 uur - E Viva Barcelona met Mourn

Zaterdag, Spaanse middag? Het brakke gevoel na dag één hebben we net weggespoeld met twee sangria's aan de fruitbar - onder het mom: vers fruit is gezond. Straks spelen ook de Spaanse giechelgaragerockmeiden van Hinds, en nu zijn de prille tienermeisjes (en mannelijke drummer) van Mourn aan de beurt op podium FIVE.

Deze drie juffertjes uit Barcelona zien er uit alsof hun frêle lichaam elk ogenblik kan knakken onder het gewicht van hun gitaren. Of onder de logheid van hun eigen powerpostpunk. Maar ze binden niet in: ze geven stevig van jetje, vooral de piepkleine gitarist/zangeres links, waardoor het maar nét opvalt dat hun muzikale huisvlijt zo weer van je afglijdt. "It's cool to be on safari", zegt een van de meisjes over de Beekse Bergen. "But I expected some giraffes." Zo jong, en nu al kapsones.

Mourn.Beeld Alex Vanhee

13.19 uur - Gospel zonder daglicht

Zonde! Waarom mag Matthew E. White de tweede dag niet gewoon inzetten op het hoofdpodium? In de tent staat zijn soulvolle, mellow gospelmuziek weliswaar ook als een huis, maar deze set past perféct in daglicht en op een luilekker strand.

Bij The Libertines was het feest gisteren totaal.Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234