Donderdag 04/06/2020

Concertverslag

De fluwelen revolutie van Depeche Mode

Depeche modeBeeld Illias Teirlinck

Depeche Mode had een halve show nodig om op volle kracht te komen. De routineklus die volgde, verliep dan wel vlekkeloos, maar de groep maakte geen vuist.

Wie zijn concert start met een opname van 'Revolution’ van The Beatles wil een statement maken. Wie vandaag singles uitbrengt met titels als 'Where’s the Revolution’ ook. Wie een heel album, Spirit, op de markt gooit dat de verrechtsing van de Westerse Wereld laakt, is een barricadebeklimmer. Depeche Modes bedoelingen en drive mogen dan nobel zijn, in het Sportpaleis sloeg de anti-establishmentvibe hoegenaamd niet over naar het publiek. Dat aasde simpelweg op een gezellig avondje met de band uit zijn jeugd.

Verwijfd haantje

De feeststemming kroop er dan ook laat in. Pas bij de klassieker 'A Pain That I’m Used To’, vier songs in de set, leken de Britse synthpoppioniers de koe langzaamaan bij de horens te vatten. Dave Gahan, immer het verwijfde haantje, schudde zijn stramme spieren los en schakelde naar seksgodmodus, traag maar gestaag.

Daarvoor hadden we Depeche Mode moeizaam zijn diesel in gang zien trappen. Met 'Going Backwards’, nochtans een goeie nieuwe song, dat ronduit mak klonk. En 'So Much Love’, dat sukkelde met een dof, log geluid waarin de instrumentpartijen verzopen. De fans zwaaiden heel even met glowsticks maar van een party kon je bezwaarlijk spreken. 'Barrel of a Gun’ draaide vierkant met koekendoosdrums en Gahan smokkelde er een flardje 'The Message’ in van rapveteraan Grandmaster Flash. Wat overbodig was. En onnozel.

Dave Gahan.Beeld Illias Teirlinck

Bobby Peru

Eigenlijk kropen wij pas halverwege de set naar het puntje van onze stoel, toen groepsbrein Martin Gore traditioneel zijn handjevol songs mocht zingen. Plots vielen de puzzelstukjes op hun plaats. De akoestiek wilde mee, de muzikanten schoten wakker en Gore zong verrukkelijk. Eerst 'Home’, nog steeds één van hun allerbeste nummers, daarna een kaalgeplukte versie van 'A Question of Lust’, dat zwierig van meeslepend naar groots gleed.

Aan Gahan om even sprankelend uit de hoek te komen. Eerst zongen we 'Happy Birthday’ voor de zanger want hij werd vijfenvijftig. De jaren hebben zich kordaat afgetekend op Gahans tronie. Die staalharde blik, dat artistiekerige snorretje: hoe ouder hij wordt, hoe gluiperiger de zanger oogt. Zijn wij die enigen die bij de aanblik van Gahans kop aan Bobby Peru uit de Lynch-film Wild at Heart moeten denken? Hey, alle respect voor Gahans podiumkunsten hoor, we zeggen gewoon dat hij over een frappant cinemasmoeltje beschikt.

Martin GoreBeeld Ilias Teirlinck

Gen-X

In 'Wrong' zat hij eindelijk de duivel op de hielen. Die recente hit stuurde in Antwerpen vlammetjes over onze huid. Klassiekers als 'Stripped’ en 'Never Let Me Down Again’ bleven wonderwel overeind, 'Enjoy the Silence’ bleef boeien in een maxiversie met funkgitaar. 

'Everything Counts’, misschien één van de weinige classics die aansluit bij Depeche Modes huidige fascinatie voor politiek, ebde in de laatste minuut weg tot er alleen de euforische samenzang van het publiek overbleef: een knipoogje naar de legendarische liveversie van die song uit de concertplaat 101. Wacht, een kuip vol Generatie X’ers die "The grabbing hands grab all they can / Everything counts in large amounts” zingen? Treffend.

Bowie

Depeche Mode hangt anno 2017 de soberheid aan. De felkleurige bombast van de Devotional-tournee uit '93 lijkt alweer een eeuwigheid geleden. Zelfs Martin Gore hield het beschaafd qua outfit (op Rock Werchter droeg hij ooit een eendenkostuum!). Alleen een flashy videoscherm waarop vermakelijke mini-filmpjes verschenen (het mooie eerbetoon aan androgynie tijdens 'Walking In My Shoes’ blijft ons bij), zorgde voor een vleugje extravaganza.

Het verbaasde ons allerminst dat de heren 'Heroes’ van David Bowie coverden, ook iemand voor wie gender een flou begrip was. Maar hun versie was flets en deed ongeïnspireerd aan. Dan liever de pompende uitvoeringen van 'I Feel You’ en 'Personal Jesus’, de laatste toetjes voor de fans. 

Op plaat komt Depeche Mode vandaag soms nog spannend uit de hoek, maar live neemt deze band al lang geen risico’s meer. Het nostalgiecircuit heeft er hoe dan ook een klepper bij.

Gezien op 9 mei in het Sportpaleis in Antwerpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234