Vrijdag 23/08/2019

Interview

De comeback van Sofia Coppola: "Ik had zin in iets nieuws"

Ze nam als vertrekpunt een machofilm met Clint Eastwood, keerde die binnenstebuiten en herschreef het verhaal vanuit het standpunt van een vrouw. Of beter, zeven vrouwen. Sofia Coppola blijft haar herkenbare zelf in The Beguiled, maar slaat ook een nieuwe richting in.

Colin Farrell (hier met Kirsten Dunst) is een weerloos lustobject in 'The Beguiled'. Beeld rv

Popdeuntjes, pastelkleurtjes en een scheutje melancholie: de films van Sofia Coppola pik je er zo uit. De dochter van de grote Francis Ford Coppola stapte pas op haar 27ste definitief in de familiebusiness – films maken –, maar drukte meteen haar eigen stempel. Haar debuut The Virgin Suicides, een portret van vijf geïsoleerde tienerzussen, blonk uit in broeierige sfeer en geparfumeerde zwaarmoedigheid, nog versterkt door de dromerige muziek van Air.

Haar volgende film, Lost in Translation, loste alle verwachtingen in – vandaag trekken cinefiele toeristen nog altijd naar de 52ste verdieping van het Park Hyatt-hotel in Tokio om een drankje te nuttigen in de bar waar Scarlett Johansson en Bill Murray hopeloos verliefd werden. Coppola kreeg een Oscar-nominatie voor haar regie, ze was nog maar de derde vrouw ooit die dat klaarspeelde. 

One trick pony

Zo werd de Californische regisseuse de koningin van de eenzame harten. Haar personages leven steevast in hun eigen wereldje. Misschien is dat wel een restant van haar atypische kindertijd: als baby speelde Sofia al een rolletje in haar vaders The Godfather, later reisde ze met hem mee naar de Filipijnen voor de desastreuze opnamen van Apocalypse Now. Een glamoureus leven of een luxueuze bubbel: het is maar hoe je het bekijkt.

Dat isolement staat ook centraal in Marie Antoinette, Coppola’s poppy portret van de wereldvreemde koningin van Frankrijk (vertolkt door Kirsten Dunst). Aan de vooravond van de Franse Revolutie houdt zij dolle verkleedpartijtjes in Versailles, terwijl iets verderop het land in brand staat. 

Marie Antoinette kon echter niet op dezelfde bijna unanieme bijval rekenen als Coppola’s vroegere werk: het is nog altijd haar slechtst onthaalde film. En ook al won ze later met Somewhere de Gouden Leeuw in Venetië, toch groeide stilaan het idee dat Coppola een one trick pony was. Daar kon ook The Bling Ring geen verandering in brengen: die film was al even hol als de schedel van zijn personages, een groep tieners die in Los Angeles inbreken bij celebrity's om hun bling te stelen.

Andere versnelling

Tijd voor iets anders dus, vond de wereld, en gelukkig deelde Coppola dat gevoel. Ja, haar nieuwste film, The Beguiled, leunt opnieuw dicht aan bij The Virgin Suicides: we volgen zeven vrouwen in een 19de-eeuws meisjesinternaat, de focus ligt op hun (vaak onuitgesproken) gevoeligheden, terwijl ergens ver op de achtergrond de Amerikaanse Burgeroorlog woedt. 

Maar deze keer schakelt Coppola in een andere versnelling. De film duurt een gebald anderhalf uur en bouwt bijna meer plot op dan al haar andere films samen. Het verhaal in het kort: een gewonde soldaat (Colin Farrell) die in het internaat verzorgd wordt, maakt bij de bewoonsters allerlei gevoelens los – en niet alleen moederlijke. De sfeer is nog steeds onmiskenbaar Coppola, maar dan stevig ingesnoerd in het korset van een strakke thriller.

Sofia Coppola: 'Het was heerlijk om te doen wat ik nooit eerder had gedaan.' Beeld WireImage

Ook opmerkelijk: The Beguiled is een remake van de gelijknamige film van Don Siegel (ook bekend van Dirty Harry) uit 1971, met Clint Eastwood in de hoofdrol. Al gruwt Coppola van het woord remake: ze ging voor haar film terug naar de bron, een roman van Thomas P. Cullinan uit 1966.

Wat sprak u daar zo in aan?

Sofia Coppola: “Het vertrekpunt fascineerde me: een groep vrouwen van verschillende leeftijden die totaal afgesneden van de wereld leven. Ik wilde dat verhaal vanuit hun standpunt vertellen, want in de film van Don Siegel kijk je door de ogen van de soldaat. Daarvoor ben ik teruggegaan naar het boek, dat trouwens behoorlijk pulpy was en geschreven werd door een man. Ik heb alleen de plot en een aantal personages behouden, en die heb ik helemaal met mijn eigen verbeelding ingevuld. 

"Wat me vooral boeide, waren de machtsverhoudingen tussen man en vrouw. Die zijn nog altijd even relevant, ook al speelt het verhaal zich lang geleden af.”

Is feminisme belangrijk in uw films?

“Ik denk daar niet over na. Ik maak gewoon films over personages die me interesseren en voel nu eenmaal sneller een band met vrouwelijke personages. Maar ik probeer geen politiek standpunt uit te drukken. Feminisme betekent voor mij gewoon dat je gelooft in de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Als je me een feministe wil noemen, doe gerust, maar ik plak mezelf liever geen labels op.”

Colin Farrell wordt in uw film een soort weerloos lustobject voor de vrouwelijke personages. Daar speelt u met de gevestigde genderclichés.

“Het was leuk om de zaken eens om te keren. (lacht) Meestal speelt een vrouw die rol. We hebben ons goed geamuseerd. Hoedje af voor Colin, trouwens: hij was de enige mannelijke acteur op de set, en het vergt heel wat zelfvertrouwen om je over te geven aan al die sterke vrouwen.”

Klopt het dat u Farrell castte na een rondvraag bij uw vriendinnen?

“Ja. Bij mijn vriendinnen, maar ook bij andere mama’s op school, en bij homomannen. Ik had een acteur nodig van wie je zou begrijpen dat alle vrouwen voor hem vallen. Ik kreeg de meest uiteenlopende antwoorden, sommige waren heel verrassend. (lacht) Maar toen ik Colin ontmoette, besefte ik onmiddellijk dat hij alles had wat ik zocht: hij is heel mannelijk, charmant en charismatisch. En ook nog eens complex en intelligent – dat moest, want het zou beledigend zijn voor de vrouwelijke personages als ze allemaal smolten voor een domme bink.”

Zo’n grote groep acteurs op de set, wat voor sfeer geeft dat?

“We waren heel close. We sliepen bijvoorbeeld allemaal samen in hetzelfde kleine motel, want de buitenopnamen vonden in the middle of nowhere plaats. Zelfs Nicole Kidman sliep gewoon bij ons, dat vond ik wel indrukwekkend. (lacht) 

"Die nabijheid kwam heel goed uit voor de film: het moest voelen alsof de personages al jaren met elkaar samenleefden en een hechte band hadden. Om dezelfde reden liet ik alle vrouwen tijdens de repetities samen 19de-eeuwse activiteiten doen: naaien, dansen, kostuums aantrekken, godsdienstles...”

The Beguiled heeft veel meer plot dan uw eerdere werk. Wilde u een nieuwe richting uit?

“Ik had gewoon zin in een nieuwe uitdaging. Het is heerlijk om iets te doen wat je nog nooit eerder gedaan hebt: spanning opbouwen, een echte plot uitzetten. Ik wilde een nieuw genre verkennen, en toch mijn eigen stijl bewaren. Entertainen én me artistiek uitleven – het een sluit het ander niet uit.”

De film bevat zelfs een paar bloedige scènes. Dat hadden we nog niet gezien bij u.

“Ik hou niet zo van gore. Ik moest op voorhand samen met de make-upartiest voor de special effects bepalen hoe een bepaalde wonde er in de film zou uitzien, maar dat stelde me danig op mijn ongemak. Ik heb hem dus gewoon zijn ding laten doen. (lacht) 

"Nochtans speelden mijn broers en ik als kind regelmatig met bloed. Mijn vader gebruikte in zijn films natuurlijk veel nepbloed, en dat vonden wij geweldig. Dan gingen we in zijn opslagplaats paspoppen halen en overgoten we die met grote kannen nepbloed. (lacht) Ik had er dus wel ervaring mee.”

Vraagt u uw vader soms nog om raad als u een film maakt?

“Ik toon hem mijn films altijd wanneer ik bijna klaar ben met de montage. Want in die fase kan hij vaak de gekste ideeën aanreiken. Dat komt soms van pas. Maar vroeger dan dat betrek ik hem hem er niet bij. Ik wil niet te veel andere meningen horen, ik hou graag vast aan wat ik zelf wil doen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden