Donderdag 02/02/2023

Achtergrond'House of the Dragon' vs. 'The Rings of Power'

De clash der fantasyreeksen is voorbij: wie is de (voorlopige) winnaar?

Matt Smith als Daemon Targaryen in 'House of the Dragon'. Beeld Photo News
Matt Smith als Daemon Targaryen in 'House of the Dragon'.Beeld Photo News

Met het slot van het eerste seizoen van House of the Dragon (HBO/Streamz) en The Rings of Power (Amazon) is de fantasyclash tussen de streamingdiensten – voorlopig – voorbij. Hoe goed waren ze, en welke van de twee mag tot volgend seizoen de kroon dragen?

Ronald Meeus

House of the Dragon ★★★★☆

Verhaal

De vertelling van House of the Dragon vergelijken met die van voorganger/vervolg Game of Thrones is behoorlijk onzinnig omdat het een ander soort verhaal is: in plaats van een Rozenoorlog-achtige botsing van meerdere families krijgt u hier de verbrokkeling van één adellijk geslacht – de blondgelokte Targaryens – te zien. De grote gelijkenis met die illustere voorganger is hóé dat verval er uiteindelijk komt. De tien afleveringen van Dragon tellen niet weinig gewelddadige aanvaringen, maar net als in Thrones spelen de belangrijkste, pijnlijkste en hardste confrontaties zich bij voorkeur aan tafels en in verduisterde wandelgangen af, waar woorden, waarheden en omfloerste beledigingen even scherp worden gewet als dolken die zich door een slagader boren.

Heel intrigerend is de rol die de Hightowers daarin spelen. Vader Otto (Rhys Ifans), de Hand van de Koning, wordt niet getoond als de klassieke intrigant, die via zijn aan de oudere koning uitgehuwelijkte dochter Alicent (Olivia Cooke) een luisterend oor vindt bij de ware macht. Bij elke machinatie die hij in gang helpt zetten, zijn de redenen complexer dan die van een konkelaar die zich slim in de cenakels van de macht heeft opgewerkt.

Visueel

Een van de redenen waarom in deze jaargang van House of the Dragon het productiebudget een veelvoud was van dat van Game of Thrones zit hem natuurlijk in de veelheid aan draken die door het uitspansel fladderen. Dan nog was het ook weer niet dat u ze constant in de lucht zag: heel wat scènes – en zeker de belangrijkste – situeerden zich in troon- en banketzalen. Pas tegen het slot kreeg u waar u al tien afleveringen lang stiekem op zat te wachten: een drakenduel! Maar ook los van de schaal – die bij House of the Dragon een pak bescheidener is dan die van The Rings of Power – leverden de showrunners van deze reeks een visueel krachtig werk af, met uitgekiende beeldcomposities en bekwaam camerawerk. Zeker de al op een rouwstoet lijkende allerlaatste publieke verschijning van de door ziekte uitgeteerde koning Viserys Targaryen (Paddy Considine) was een meesterlijke sequentie.

Acteerwerk

De rol van die goorlap van een Daemon zat Matt Smith (enkele seizoenen lang Doctor Who, of de jonge Prince Philip in The Crown) natuurlijk als gegoten. Niet toevallig is een groot deel van de cast in deze Amerikaanse productie Brits: een van de aardigheden aan House of the Dragon, net als in voorganger Game of Thrones, zijn de messcherpe, behaaglijk theatrale dialogen, waar schouwspelers uit het land van Shakespeare doorgaans beter weg mee weten.

Cultuurfenomeen

Met zijn waanzinnige gore (de ingeslagen gezichten en gehalveerde hoofden flitsten over het scherm) en incestueuze ondertoon (misschien moet u het gedrukt zien om het echt in perspectief te plaatsen: Daemon Targaryen is Rhaenyra Targaryens oom) heeft House of the Dragon het natuurlijk wat makkelijker aan de koffiemachine of de waterkoeler dan The Rings of Power, dat zich met zijn vele verwijzingen naar het ruimere Tolkien-universum eerder leent tot een kakofonie van online geuite opinies.

Maar de nieuwe showrunners van House of the Dragon kozen er ook voor om de kijker niet naar het puntje van zijn stoel te jagen met al te scherpe verhaaltwists. We kregen uiteindelijk geen warm geserveerde wendingen à la Game of Thrones, van het kaliber van Ned Starks onthoofding, de Red Wedding of de vergiftiging van koning Joffrey Lannister. In plaats daarvan verhogen makers Ryan Condal en Miguel Sapochnik de inzet op een veel subtielere manier, met verrassingen in de plot die misschien minder knetteren op het moment zelf, maar u wel tot nadenken stemmen over de consequenties op langere termijn. Zoals een oorlog tussen die twee zich verder en verder van elkaar af scheurende vleugels van het Targaryen-geslacht, die met iedere bedenkelijke beslissing van een van de nazaten onvermijdelijker wordt.

En nu?

House of the Dragon is een productie van betaalzender HBO, en die heeft een aloude traditie om van seizoenen van zijn series niet altijd letterlijk ‘jaargangen’ te maken. Het begin van de opnames voor de tweede jaargang wordt in het voorjaar verwacht, net als die van het eerste seizoen. In voorjaar 2021 was dat, welteverstaan. Alles wijst er dus op dat het volgende seizoen niet noodzakelijk iets voor 2023 zal zijn, maar naar grote waarschijnlijkheid landt het ergens binnen de komende twee jaren.

House of the Dragon is te zien op Streamz.

Morfydd Clark als Galadriel in 'The Rings of Power'. Beeld x
Morfydd Clark als Galadriel in 'The Rings of Power'.Beeld x

The Rings of Power ★★★☆☆

Verhaal

De plot van The Rings of Power, dat zich duizenden jaren voor het verhaal van J.R.R. Tolkiens Lord of the Rings en Peter Jacksons verfilming daarvan afspeelt, kabbelde zich de eerste vier afleveringen wat te langzaam vooruit, terwijl er ook geen al te diepe duik werd genomen in de psyche van de kernpersonages. Het was alsof eerst al die dure decors moesten opbrengen, voordat er effectief iets in mocht gebeuren.

Maar in de tweede helft van het seizoen leek het alsof de showrunners, debutanten J.D. Payne en Patrick McKay, alles wat ze hadden ineens op u loslieten. In episode vijf kwamen verhaallijnen en personages al samen in de slag om de Zuidlanden, die verre van het spektakel leverde dat bioscoopbezoekers twintig jaar geleden geserveerd kregen met de slag om Helmsdiepte (The Two Towers) en Minas Tirith (Return of the King).

Maar toen moest het ware schouwspel natuurlijk nog beginnen: orkenleider Adar zet een oud mechanisme in werking dat een deel van Nieuw-Zeeland – euh, Midden-Aarde bedoelen we – onmiddellijk ingrijpend geologisch verandert. En in een prettig toemaatje in de finale aflevering, waarbij de makers op een slimme manier blijken te hebben gespeeld met de verwachtingen van kijkers en de fantheorieën op het internet, komt de identiteit van zowel booswicht Sauron als van die bebaarde zonderling (Daniel Weyman) boven water, die in de eerste episode vanuit de hemel tussen die soort-van-Hobbits kwam neergeraasd.

Visueel

Natuurlijk kan er weinig op tegen een productiebudget van een geschatte 462 miljoen dollar – jawel, bijna een half miljard euro – dat het eerste seizoen van The Rings of Power in totaal zou hebben gekost. Het is, om dat meteen maar uit de weg te hebben, beduidend meer dan het eerste seizoen van House of the Dragon, waarvoor de makers het met een ook al best royale 200 miljoen dollar moesten doen.

Een deel van het verschil zit natuurlijk in de machten achter de twee series: ook in de klassieke wereld van de film- en tv-productie, waaronder House of the Dragon werd gemaakt, zijn de productiebudgetten de afgelopen vijftien jaar fors gestegen. Maar in de techwereld – vergeet niet dat Amazon vooral zijn geld verdient met onlinehandel en serverparken – wordt er doorgaans met wat meer geld naar de dingen gegooid. Maar u ziet ook meteen waar al de poen naartoe ging: naar de weidse panorama’s van het eilandkoninkrijk Numenor, de elvenstad Lindon of de weelderige gewelven van Dwergenbolwerk Khazad-Dûm. Vanzelfsprekend zijn er computergraphics in het spel, maar die zijn erg geloofwaardig.

Acteerwerk

In de eerste afleveringen van de reeks speelde de Zweeds-Welshe actrice Morfydd Clark haar personage Galadriel iets te makkelijk onderkoeld, maar zeker naarmate de inzet verhoogde, werd de implosieve kracht van het personage duidelijker. Ook Joseph Mawle zet een overtuigende slechterik neer als orkenleider Adar. Over de hele lijn hadden de acteurs minder deftig materiaal om mee te werken dan hun collega’s op de set van House of the Dragon: de dialogen in The Rings of Power voelden bij momenten wat te plechtig, onbeholpen en infantiel aan.

Cultuurfenomeen

The Rings of Power raakt een nostalgische snaar. Peter Jacksons Lord of the Rings-trilogie was een popculturele toetssteen, die meerdere generaties heeft beroerd. Door de reeks in de continuïteit van Jacksons trilogie te plaatsen, en ook dezelfde productiewaarden en visuele contouren te gebruiken, is dit het vervolg (chronologisch natuurlijk een prequel) waarop ze misschien lang hadden gewacht. En dat ze tien jaar misschien niet hadden gekregen van Jacksons eigen, onnodig opgerekte Hobbit-trilogie. Vandaar wellicht ook de felle reacties op Twitter toen Elon Musk daar, wellicht om Jeff Bezos te stangen, opperde dat Tolkien “zich omdraait in zijn graf” na de – inderdaad nog niet al te spectaculaire – eerste episode.

En nu?

Amazon-baas Bezos gooide naar verluidt een miljard dollar op tafel voor de volledige productie van The Rings of Power, waarvan dus al een flink deel op is geraakt aan de weidse sets. Maar de deal tussen Amazon en de erven-Tolkien, naar wie ook een aanzienlijk deel van het geld vloeide, was dat de makers van The Rings of Power zich meteen al zouden engageren voor een verhaal dat vijf seizoenen overspant. De vraag is dus niet of er een tweede seizoen komt, maar wanneer. En dat is voorlopig nog gissen. De eerste opnames aan de Britse Bray Studios zijn al begonnen, maar dat garandeert natuurlijk niet dat er volgend jaar al een tweede jaargang aankomt.

The Rings of Power is te zien op Amazon Prime Video.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234