Donderdag 20/02/2020

De biker boys

'De biker boys' was een hobbelige rit naar nergens

Beeld vrt

De eerste recensies waren goed, de kijkcijfers nog beter. Maar dan bleek 'De biker boys' uiteindelijk toch een rit die we het liefste zo snel mogelijk willen vergeten. Een eindbalans.

De eerste aflevering van De biker boys smaakte naar meer. Sterker nog, het had er alle schijn van dat de opvolger van Het geslacht De Pauw was geboren. En dus zaten we, net zoals 1,3 miljoen andere Vlamingen, elke week trouw voor het scherm op zondagavond. Een fragment uit onze eerste recensie:

"Je merkt dat de serie na zijn eerste aflevering nog niet helemaal op dreef is gekomen. Hier en daar kwam de humor net iets te geforceerd en te gemaakt over, waardoor je niet helemaal kon opgaan in de schijnrealiteit. Daar konden we Het geslacht De Pauw amper op betrappen. Het kan dus nog beter, maar dat wordt het de komende weken naar alle waarschijnlijkheid ook."

Ik geloofde dat ook echt. Helaas. Het schuddebuiken uit de eerste aflevering maakte al snel plaats voor droog gegrinnik. En uiteindelijk werd zelfs dat niet meer dan een ongemakkelijke glimlach als den Benji nog maar eens een scheet had gelaten of als de Jokke nog maar eens iemand voor de gek hield. De occasionele facepalm uit plaatsvervangende schaamte was nooit veraf.

'Den Berre' maande zijn makkers aan om telkens hoger te mikken en het niveau op te krikken. Dat had hij beter ook met zijn eigen programma gedaan. De biker boys verloor zichzelf zo hard in de duizend-en-één parodieën op andere programma's, dat het vergat om zelf nog iets voor te stellen. Terwijl het uitgangspunt nog wel zo leuk bedacht was. Zonde.

De plottwisten werden met elke aflevering banaler en vooral gemakzuchtiger. Zaten we de ene keer nog in de Spaanse zon op een zeilboot, dan opeens in Schotland om uiteindelijk in IJsland te eindigen. Waarom en hoe? De onhandige plotwendingen deden de schouders ophalen. Het zal allemaal wel.

Gelukkig hadden de scenaristen in zo'n geval altijd onhandige Haldis achter de hand. "Oei, we zijn drie weken opnames kwijtgeraakt", zegt Haldis dan. Grappig? Neen. Wel zo gemakkelijk.

Gelukkig hadden de scenaristen altijd onhandige Haldis achter de hand.Beeld vrt

De Schotse aflevering met de Highland Games was op zich best geslaagd, mede dankzij Stefaan Degand. Maar om hem dan in elke vervolgaflevering te laten opduiken als een psychopathische gek met twee gezichten: neen, dank u.

De slotaflevering van De biker boys was dan ook een prima samenvatting van de serie: een ongemakkelijk samenraapsel vol semiflauwe grappen en een BV die er al dan niet in slaagt om de boel recht te trekken. In de laatste aflevering deed aangename verrassing Matthias Schoenaerts dat niet eens zo slecht.

Bart De Pauw weet toch ook wel van zichzelf dat hij beter kan? We geloven er nog in. Haldis snel een goed scenario voor een nieuw soort Willy's en Marjetten en we vergeten dat dit ooit is gebeurd.

Om Stefaan Degand in elke vervolgaflevering te laten opduiken als een psychopathische gek met twee gezichten: neen, dank u.Beeld vrt
Beeld vrt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234