Zondag 21/07/2019

Jazz Middelheim

De Aristokatten swingden niet, en de rest van de derde dag Jazz Middelheim

Selah Sue op Jazz Middelheim tijdens 'Jazz Loves Disney'. Beeld Wouter Van Vooren

Op dag drie durft de vermoeidheid al eens toeslaan bij de doorwinterde Jazz Middelheimbezoeker. Daarom gaan wij in wisselende bezettingen. En stuurden we onze grootste Disney-fan naar Jazz Loves Disney.

Met een bredere programmatie hoopt Jazz Middelheim de toekomst veilig te stellen. Dat was allicht de voornaamste reden om deze derde dag af te sluiten met een reeks Disneynummers in een jazzy saus. Toch, het publiek ziet er vandaag opvallend hetzelfde uit als anders. Een man draagt een t-shirt met het opschrift 'Malt Whiskey', geprint in het sierlijke handschrift van Walt Disney. Een knipoog voor de meerwaardezoeker.

Belg in New York

Saxofonist Robin Verheyen stond hier donderdag al met TaxiWars, zijn project met dEUS-zanger Tom Barman. En ook zondag keert de artist-in-residence van het festival terug, aan de zijde van Bram De Looze en Joey Baron. Maar vandaag stuurt hij zijn eigen kwartet aan. Een heuse all star band, met Marc Copland (70) op piano, Drew Gress (58) op bas en Billy Hart (77) op drum. Topmuzikanten die - net als Verheyen - aan de Amerikaanse oostkust wonen. En net als de rest van de jazzwereld beseffen welk talent er in de 34-jarige Belg schuilgaat.

De hoofdbrok van de set van dit Robin Verheyen Quartet (★★★★☆) bestond uit stukken uit het wondermooie When The Birds Leave, het album dat begin dit jaar verscheen. Ook op het podium bewijzen de stukken dat ze een breed pallet aan emoties weten aan te raken, van heel erg breekbaar ('Melody For Paul #1') tot energiek ('Jabali's Way') als sluitstuk. Met af en toe erg blijmoedige melodieën, als in 'Vesper' of 'Stykkishólmur', een spannende compositie die Verheyen naar eigen zeggen schreef in het gelijknamige, IJslands vissersdorpje van 1.100 inwoners. Voor de gelegenheid ruilde hij zijn sax voor een sopraansax, wat zorgt voor een intiemer klinkende klankkleur.

Met TaxiWars mag het allemaal wat pittiger, of noem het gerust laagdrempelig. Hier doet Verheyen vooral zijn eigen ding, zonder de grootsheid van zijn kompanen in de weg te staan. Het is haast aandoenlijk te zien hoe de saxofonist hurkend en vol bewondering zijn medemuzikanten gadeslaat, wanneer hij zelf niet aan zet is. Desnoods zet hij zich helemaal aan kant, alsof hij concert van het combo dat zijn naam draagt, nog het liefst zélf wil bijwonen.

Fred Hersch Trio op Jazz Middelheim. Beeld Wouter Van Vooren

Vijftigste huwelijksverjaardag 

De eigenlijke hoofdact van de avond is Fred Hersch Trio (★★★★☆). Dat de jazz best schatplichtig is aan de pianist, bewijzen namen als Brad Mehldau en Ethan Iverson, die bij hem afstudeerden aan de Julliard School in New York. Zelf deelde Hersch het podium al met allergrootste jazzmuzikanten, hier deed hij het met John Hébert op contrabas en Eric McPherson op drum. Hun laatste doortocht op Belgische bodem dateerde nog maar van november vorig jaar, in de Brusselse Flagey. Dat maakte zoveel indruk, dat hun set intussen werd uitgebracht op Live in Europe.

Virtuoos, maar altijd toegankelijk. Zo is het Hersch' pianospel nog het best te omschrijven. Het trio opende met 'Heartsongs', de titeltrack van het gelijknamige album uit 1990, gevolgd door 'Havana' en 'Sad Poet', een muziekstuk dat hij opdroeg aan de Braziliaans songwriter en pianist Antônio Carlos Jobim. Adembenemend hierbij was het drumwerk van McPherson, die de tent meermaals op het verkeerde been zette door zachtjes met zijn stokken over de rand van de toms te strelen. Zelfs bij de minste regen was die subtiliteit compleet verloren gegaan. Maar niets daarvan: de vijver van Park Den Brandt staat nog steeds droog.

McPherson kreeg nog meer interessante kansen. In het vrolijke 'Newklypso (For Sonny Rollins)' mag hij van Hersch een opvallend lange - doch allesbehalve langdradige - drumsolo spelen. En ook bassist Hébert grijpt zijn kans in zo'n hommagenummer: 'Bristol Fog (For John Taylor)'. Verrassend genoeg draagt het trio ook een stuk op aan The Beatles, waarvoor 'For No One' uit de 1966-plaat Revolver in een intiem jasje werd gestoken.

Fred Hersch op Jazz Middelheim. Beeld Wouter Van Vooren

Bijzonder broos was de combinatie 'Snape Maltings', 'Scuttlers' en 'Skipping', die ook op het Live in Europe-album quasi hand-in-hand gaan. Zonder pauze gingen ze ook hier ongedwongen in elkaar over. Zonde dat de mensen achter ons het uitgerekend dan nodig vonden om de prakticalia van de zeilwedstrijd op zondag en de spelletjesavond volgende week te bespreken. Allicht zijn zij dan toch vooral voor het slotconcert gekomen.

Hersch beseft dat er vandaag voor gemengd publiek wordt gespeeld, en beslootaan het eind tot participatie op te roepen. Ter gelegenheid van de vijftigste huwelijksverjaardag van de ouders van de bassist, werd de tent gevraagd om Abe en Eileen Hébert massaal gelukwensen toe te roepen. Het resultaat werd vastgelegd op Héberts smartphone en wordt vast geen virale klikhit. Maar het gaf de nu al intieme set een extra familiair karakter. 

Met man en Mickey Mouse 

Jazz Loves Disney (★★☆☆☆) dan. In andere omstandigheden was The Amazing Keystone Big Band misschien niet eens uitgenodigd voor Jazz Middelheim. Pas op, een voortreffelijke groep professionele muzikanten. Maar zonder repertoire geen afsluiter waardig. 

Hugh Coltman, Ben l'Oncle Soul, China Moses en Myles Sanko op Jazz Middelheim tijdens 'Jazz Loves Disney'. Beeld Wouter Van Vooren

Tot het Franse collectief voor Verve Records een Disneyplaat mocht opnemen. Intussen zijn er al twee, en ze verkopen wereldwijd als zoete broodjes. Op Jazz Loves Disney brengen ze jazzversies van de mooiste Disneyklassiekers. En daarvoor kregen ze al de hulp van beroemde, hedendaagse vocalisten als Jamie Cullum, Gregory Porter of Melody Gardot. Maar ook onze Selah Sue. 

Selah Sue was een van de groot aangekondigde gasten van deze avond. De Leuvense liet evenwel tot het derde laatste nummer op zich wachten, voor haar interpretatie van 'So This Is Love', de liefdeswals uit Cinderella. Puur, doorleefd. Kortom: goed voorbereid, net zoals haar prachtige vertolking op plaat. En daar hadden de andere stemmen zich misschien ook beter toe beperkt.

Selah Sue op Jazz Middelheim tijdens 'Jazz Loves Disney'. Beeld Wouter Van Vooren

Hugh Coltman mocht de spits afbijten met 'Hakuna Matata'. De tent zette zich meteen schrap. Want hoewel het voor sommigen not done is om op Middelheim mee te dansen, laat staan mee te zingen, was hier wel de perfecte basis om wat ongeschreven wetten te doorbreken. Maar Coltman brengt een erg makke versie van de filosofische lofrede van Timon en Pumba uit The Lion King. Next!

China Moses, dochter van Dee Dee Bridgewater, weet er met de Pinocchio-song 'When You Wish Upon a Star' even wat drive in te krijgen. Uiteindelijk zal zij de enige, échte performer van het Disneyprogramma blijken. Want wanneer Myles Sanko een volstrekt zielloze 'Beauty and the Beast' uit zijn stembanden weet te persen, komt het besef dat deze avond roemloos, met man en Mickey Mouse, zal vergaan. 

China Moses op Jazz Middelheim. Beeld Wouter Van Vooren

Sanko is een bariton die zelfs dan moeite heeft om de laagste noten te halen. Hij zal nog terugkeren met een inspiratieloze versie van jazzstandard 'Someday My Prince Will Come' uit Snow White (het was vooral wachten op de sax eer er iets sprankelend gebeurde), 'Stay Awake' (een moeilijke opdracht) uit Mary Poppins en 'Ev’rybody Wants To Be A Cat' uit The Aristocats. Een nummer dat al-tijd swingt als een tiet. Maar bij Sanko krijgt het iets afstompend. Een kunst op zich, natuurlijk.

Coltman herpakt zich wel. Niet in het minst met 'You've Got Friend in Me' van Randy Newman uit de
Toy Story-films, een nummer dat de zanger al zong op de eerste Jazz Loves Disney-plaat, en een groovy 'Prince Ali' uit Aladdin. Komaan, met wat voorbereiding hoefde die eerste 'Hakuna Matata' dus echt geen miskleun te zijn.

Zwarte Jessica Rabbit

De Franse soulzanger Ben l'Oncle Soul beperkte zich net als Selah Sue tot één nummer: een Franstalige versie van The Jungle Book-meezinger 'I Wan'na Be Like You'. Een topprestatie, met een pittige trompetsolo halfweg, vooral heel wat mensen gingen rechtstaan. Iets wat verder enkel China Moses is gelukt. Zij bracht onder meer 'Try Everything' van Shakira uit de recente tekenfilm Zootropolis. Niet eens het bekendste nummer van de avond, maar wel het meest swingende. En met 'Why Don't You Do Right?' van Peggy Lee, gerecycleerd in Who Framed Roger Rabbit, zagen we de zwarte, rauwe Jessica Rabbit. Wat ons betreft had Moses ons met haar présence en karaktervolle stem door alle tekenfilmklassiekers mogen begeleiden. In dat geval: vijf sterren! Maar helaas.

Ben l'Oncle Soul op Jazz Middelheim tijdens Jazz Loves Disney. Beeld Wouter Van Vooren

Al bij al is het wat jammer voor The Amazing Keystone Big Band, voor deze avond aangevuld met een Nederlands orkest. Zij waren goed begonnen, met het symfonische openingslogo van elke Disneyfilm, in een naadloze overgang naar een dynamische uitvoering van het ragtime fluitdeuntje van Steamboat Willie, de eerste tekenfilm van Mickey Mouse uit 1928. Halfweg brachten ze nog 'A Dream Is a Wish Your Heart Makes' uit Cinderella in een wondermooie, instrumentale versie, waar de strijkers het jazzcombo prachtig aanvulden. Zo hadden er wat meer mogen zijn, ten koste van de zwakke mannenstemmen.

China Moses op Jazz Middelheim. Beeld Wouter Van Vooren

Afsluiten deden ze met 'Under The Sea' uit The Little Mermaid, waarvoor alle aanwezige vocalisten verzamelden op het podium, maar opnieuw alleen Moses ook echt iets interessant deed. Selah Sue was dan al naar huis. En wij konden enkel denken aan die man met zijn 'Malt Whiskey'-T-shirt. Voor ons mag het nu ook wel iets kort zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden