Woensdag 13/11/2019

Interview

"Dansen mag, maar het moet intiem blijven"

Beeld Charlie De Keersmaecker

Zeg 'Nele Bauwens en Ben Segers' en je denkt: lachen, gieren, brullen. In 'Out of the blues' toont het duo zich van een andere kant. Rauwer, cooler, sexier. "Er zit behoorlijk pikant materiaal bij."

Nele Bauwens (38) kent u van Jukebox 2000 en haar solovoorstelling 'Ik moet beter luisteren', Ben Segers (40) speelt mee in 'Biker Boys', 'Safety First' en maakt deel uit van het theatergezelschap Olympique Dramatique. Nu acteren ze voor een keer niet. Ze zingen. En de titel van het stuk doet al vermoeden welke muziek we mogen verwachten.

Waarom de blues?
Nele Bauwens: "Ben hoort Elvis graag en ik ga al sinds mijn achttiende naar het festival Blues Peer. We ontdekten dat veel geweldige nummers, van Elvis tot The Rolling Stones, hun oorsprong in de swamp blues hebben. Die muziek is zo schoon, zo basic. Elk nummer is een levensverhaal op zich."

Het doet wat denken aan The Broken Circle Breakdown-band uit de gelijknamige film. Heeft dat succes jullie getriggerd?
"Nee, we worden daar ook niet graag mee vergeleken. We brengen geen echte country. Out of the blues betekent: we gaan ook weg van de blues, richting soul, rockabilly en rock-'n-roll. Het klopt wel dat er een revival is van oude muziekgenres. Ik was onlangs nog op een feestje waar iedereen 'oude' dansen zoals de charleston en rockabilly stond te dansen. Dat is geweldig. Iedereen, jong en oud, zou Emmylou Harris, Gillian Welch en Big Mama Thornton moeten kennen. En we mogen dan muziek van vroeger brengen, we proberen de angsten, eenzaamheid en problemen van vandaag ook te vertalen naar die nummers."

Heeft u al genoeg meegemaakt om zo'n doorleefde bluesnummers te zingen?
"Blues moet vooral uit het hart komen. Dat kan wenen zijn, maar ook het uitschreeuwen van puur plezier. Ray Charles heeft ooit gezegd dat je zwart moest zijn om de blues écht te kunnen zingen. Onzin. Er zijn er genoeg die al bewezen hebben dat het wel kan. Kijk maar naar Elvis Costello, of naar Amy Winehouse."

Is het enkel melancholie, of brengen jullie ook vrolijke nummers?
"Het is zeker niet allemaal donker en triest. Sommige bluesliedjes zijn bijna seksnummers. Er zit behoorlijk pikant materiaal bij, teksten die ze nu zelfs niet meer zouden durven te schrijven. We brengen ook uptempo nummers zoals 'Keep A Knockin'' van Little Richard. 'You keep on knockin', but you can't come in. You say you love me but you can't come in.' Maar ook als je dat lied gaat ontleden, zit er heel veel achter die paar zinnetjes die hij keer op keer zingt.

"Uptempo kan dus, maar we wilden ook niet gaan voor de caféavond waarbij iedereen enkel wil dansen. Daarom spelen we in culturele centra. We willen het intiem houden."

Het is de eerste keer dat u met Ben Segers samen op een podium staat.
"Ben en ik kennen elkaar eigenlijk al lang, van onze studies aan Studio Herman Teirlinck. Toen zongen we al samen. Opera en klassieke muziek vooral: Puccini, Pavarotti, ... Nu was de goesting er om de draad weer op te pikken, maar dan met een ander genre. Voor Ben draait het ook echt om déze muziek, het is bij mijn weten niet zo dat hij nu ook een plaat wil opnemen."

Wat doet u zelf het liefst: theater spelen of zingen?
"In theater doe ik cabaret: ik alleen achter een piano. Maar dat wordt na een tijdje eenzaam. Ik heb me daar echt alleen door gevoeld. Muziek maken is voor mij per definitie iets gezelligs dat je met anderen doet. Dit is dus een fijne afwisseling."

OUT OF THE BLUES
Vanaf 16/1 tem 18/4 in verschillende culturele centra in Vlaanderen. www.maandacht.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234