Vrijdag 24/05/2019

Ultimas 2019

Danny Ronaldo: “In mijn DNA zit het verlangen om mensen te verwonderen”

Danny Ronaldo. Beeld RV

Al bijna vijftig jaar kleurt Danny Ronaldo buiten de lijntjes van de traditionele circuspiste. Die halve eeuw tegendraads­heid levert hem nu een Ultima op. “Ik heb mijn publiek soms echt gehaat.”

Zesde generatie circusmens is hij ondertussen, vertelt Danny Ronaldo. Maar de piste waar hij destijds zijn eerste stappen zette, lijkt in niets meer op de tent waarin hij tegenwoordig zijn ding doet. Aanvankelijk was de kleine Danny een miniatuurcowboy, in navolging van zijn vader, die het publiek van Circus Ronaldo op de banken kreeg met allerhande gevaarlijke stunts met lasso’s, zwepen en revolvers. Maar Danny had een eigen willetje. Toen al. “Ik wilde clown worden”, zegt hij. Een reden daarvoor was er niet. “Het is gewoon een gevoel dat me overviel en dat nooit meer is weggegaan.”

De cowboyhoed werd ingeruild voor een rode neus. Maar ook die hield Danny niet lang op. “Toen ik opgroeide, was circus iets met felle kleuren en luide muziek”, herinnert hij zich. “Stiltes waren taboe. Alles moest spetterend zijn. Het publiek mocht zich geen moment vervelen.”

Danny en zijn broer wilden het anders doen. “We waren op zoek naar een andere vorm van clownerie. Een meer poëtische, fragielere vorm.” Al was het publiek daar niet altijd even enthousiast over. “Het circus trok toen nog een heel groot kinderpubliek dat per se die rode neus en die grote flapschoenen wou zien. Wij wilden het zonder doen. Soms speelden we voorstellingen waarbij je de kinderen hoorde vragen: ‘Mama, wanneer komen de clowns?’ terwijl we toen al een half uur in de piste stonden. Ik hem mijn publiek op bepaalde momenten echt gehaat. Maar in die haat-liefdeverhouding heeft de liefde het uiteindelijk gehaald.”

Richting theater

In de jaren die volgden duwden Danny en zijn broer Circus Ronaldo steeds nadrukkelijker weg van het traditionele circus, meer in de richting van theater. “Een moeilijke transformatie”, vertelt hij. “We deden geen aankondigingen meer, dumpten de rode neuzen en haalden het tempo van de voorstelling fors naar beneden. Voor een groot deel van ons vaste publiek was dat niet zo’n aangename verrassing. Veel mensen denken bij circus nog steeds aan kamelen of andere exotische beesten die kunstjes doen. Maar dat is al lang niet meer wat wij laten zien.”

De doorbraak kwam er zo’n twintig jaar geleden, toen Circus Ronaldo zijn publiek fors uitbreidde door de stap naar het buitenland te zetten. Wat volgde was een succesverhaal met als voorlopig hoogtepunt de internationale bekroning van de solovoorstelling Fidelis Fortibus als ‘beste circusvoorstelling van 2017’..

Honger

Ondertussen lijkt de toekomst van Circus Ronaldo verzekerd. Oudste zoon Nanosh toerde vorig jaar met de voorstelling Swing. Pepijn, de volgende in lijn, werkt met zijn vader aan een duovoorstelling over hun relatie.

Al is het niet allemaal rozengeur en maneschijn in de circustent. “Het wordt hoog tijd dat er gekeken wordt naar de financiering van het circuswezen”, vindt stamvader Danny. “Een doorsnee theater- of dansgezelschap van ons kaliber, zoals bijvoorbeeld Les ballets C de la B, krijgt elk jaar 500.000 à 600.000 euro subsidie. Hoewel wij vaak op dezelfde festivals staan, moeten wij het met enkel projectsubsidies doen, goed voor bedragen die tussen de 25.000 en de 50.000 euro schommelen. Als je dat vergelijkt, zie je meteen het probleem. Wij zitten financieel echt op de limiet.”

Toch maakt Danny zich geen zorgen over de toekomst van zijn circuszonen. “Wij hebben in ons DNA een verlangen zitten om mensen te verwonderen. En ik voel dat daar ook bij het publiek een enorme honger naar is. Dat stelt me gerust.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.