Woensdag 20/11/2019

Rock Werchter

Dag één op Rock Werchter: de massa houdt de moed erin

Beeld stefaan temmerman

Woensdag streken al zo'n 20.000 kampeerders neer in Werchter, maar op donderdag trok de volksverhuizing echt op gang. De chaos op de weg was compleet. Op het festivalterrein bleek alles gelukkig peis en vree.

De naam die de eerste festivaldag het vaakst viel op dit veredelde strand? Die van Macca natuurlijk. Wat dacht je misschien? "Als we er maar op tijd geraken, voor Paul McCartney begint", wanhoopte een jong gezinnetje uit het Kortrijkse. Het drietal maakte zich stilaan zorgen. Om 12 uur 's middags leek er nauwelijks beweging te komen in de stroom auto's richting Werchter. Het advies om te vertrouwen op het openbaar vervoer hadden ze noodgedwongen in de wind geslagen: de trein van Leuven naar Kortrijk vertrekt pas om half zes 's ochtends. En 's nachts terugkeren met een shuttle naar de Heizelparking in Brussel? Nee, daar keek niemand in de wagen naar uit. Maar in het epicentrum van de verkeersellende gingen de neuzen stilaan een andere kant op wijzen. Alleen wie de sluipwegen kende, ondervond nauwelijks problemen naar het paradijs tussen Dijle en Demer.

Paul McCartney. Beeld Alex Vanhee

Ricky de volksmenner

In de nacht van woensdag op donderdag hadden pechvogels die een campingplek zochten, er trouwens ook al een urenlange file op zitten. Ironisch genoeg sprak De Lijn slechts tussen 8 en 9 uur 's ochtends van een overrompeling. De rest van de ochtend verliep verrassend vlot. Maar de invalswegen richting Werchter zaten tegelijk muurvast. Werchter leek wel een octopus, met lange files als tentakels. "Misschien moet Schueremans het leger inschakelen en de festivalgangers laten parachutespringen op de weide?" opperde iemand via Twitter. "Lijkt me de vlotste weg om er te geraken."

De lange kruisweg naar de camping, de parkings en het terrein hebben gelukkig wel een doel. De 42ste editie van Rock Werchter belooft er immers één te worden waar de weergoden grilliger zullen zijn dan de affiche. Met Paul McCartney als pure rockadel, de gebrokenhartbeats van James Blake en de deephouse van fuifnummers als Disclosure op dag één keek je alvast aan tegen een heerlijk muzikaal buffet van headliners.

Eerder op de dag maakte ook Ryan Bingham het mooie weer met warmbloedige americana en een geslaagde Dylan-cover 'Don't Think Twice, It's Alright'. Had deze countryboy met fiddelende violist en lapsteel trouwens niet eerder in de Barn dan in de KluB C moeten staan? Voordien toonde Kaiser Chiefs zich op het hoofdpodium de Dr. Oetker van de popmuziek. Er zijn véél betere pizza's, maar deze diepvrieshap gaat er wel heerlijk snel in, en je hebt tenminste de voorspelbare garantie op een vertrouwde smaak. Met spring-in-'t-slijk Ricky Wilson als volksmenner was de sfeer verzekerd.

Niet dat het al goud was wat blonk. The London Souls lieten zich bijvoorbeeld nog meest treffend omschrijven als 'Royal Blood van den Aldi'. En Jake Bugg klonk even druilerig als het weer op het hoofdpodium, meende (svs). Het voordeel? Acts die tegenvielen, kon je desgevallend letterlijk door het slijk halen. Bij de warmbloedige show van Guy Garvey had iedereen dan weer moeiteloos moeten kunnen meedrijven met het Werchter plage-gevoel; maar terwijl de hemelsluizen zich buiten The Barn openden, leek ook niemand zijn kwek gesloten te kunnen houden. Volgens (ww) viel het concert daarmee letterlijk en figuurlijk in het water.

Kaiser Chiefs. Beeld Alex Vanhee
Beeld stefaan temmerman
The London Souls. Beeld Alex Vanhee
Jake Bugg. Beeld Alex Vanhee
Beeld stefaan temmerman

Petanque

Met vierduizend ton zeezand, dat op de valreep aangerukt moest worden, lijkt het festivalpark deze editie overigens verdacht goed op een overmaatse zandbak. Sommige mensen lieten zich daardoor meteen inspireren: we zagen twee vrouwen van middelbare leeftijd een zandkasteeltje bouwen, terwijl even verderop wat pubers petanque speelden met lege bierbekertjes.

Rock Werchter heeft ook andere voorzorgsmaatregelen genomen: zo blijven vijftig zware pompen voortdurend draaien, om de drassige plekken niet in een moeras te laten veranderen. Verder werden ook tachtig truckladingen boomschors aangeleverd. Een titanenwerk van de organisatie. Het effect liet zich maar heel even voelen: na een fikse plensbui merkte je dat regenlaarzen echt geen overbodige luxe zijn.

Toch duurde het donderdag nog vrij lang voor de sfeer er in zat onder de loden hemel. Het magische, vreugdedronken en aan pure extase grenzende fenomeen dat mensen weleens omschrijven als het Werchter-gevoel bleef uit op dag één. Geen nood, er volgen nog drie dagen voor het zomerzot op het zand. Beach Rock is back.

Beeld Stefaan Temmerman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234