Zaterdag 27/02/2021

AchtergrondMuziek

Daft Punk houdt er na drie decennia mee op, maar naar de reden blijft het raden

Daft Punk treedt op tijdens het Coachella Music Festival in Californië. Beeld Getty Images
Daft Punk treedt op tijdens het Coachella Music Festival in Californië.Beeld Getty Images

Het Franse danceduo Daft Punk houdt er na drie decennia mee op. Amper vier studioalbums zetten ze achter hun naam. De reden voor een split? Die is niet duidelijk. Ook de timing is bizar in een jaar waar de wereld sowieso stilstaat.

Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo wandelen rond in de woestijn. Allebei in hun welbekende lederen jassen en robothelmen. De twee kijken elkaar even in de ogen, waarna een van hen zijn jas uittrekt en een soort ontstekingsmechanisme onthult. In een acht minuten durende video met de titel ‘Epilogue’, een fragment uit hun film Electroma uit 2006, kondigt het Franse electropopduo Daft Punk daarmee op een explosieve manier aan te stoppen. 

De groep is bekend van hits als ‘One More Time’, ‘Around the World’ en ‘Harder, Better, Faster, Stronger’ en bestond 28 jaar. Het nieuws van de split, dat bevestigd werd door hun woordvoerder Kathryn Frazier, zindert enorm na. Het duo gaf dansmuziek immers een nieuw elan.

Daft Punk maakte vijftien jaar geleden bovendien een onvergetelijke passage op Pukkelpop, waar alle afwezigen jaloers op waren. Zelf herinneren we ons net zo goed een fascinerende show op Rock Torhout in 1997, waar de brug tussen de jaren negentig en een nieuwe eeuw werd gelegd. Daft Punk was de poortwachter tussen dance en rock, en zorgde ervoor dat house niet langer met argwaan bekeken werd. 

Futuristische helmen

Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo richtten in 1993 Daft Punk op in Parijs. De naam dankten ze aan een chagrijnige recensent, de muziekstijl aan hun eigen ongedurigheid. De twee hielpen mee de Franse stijl van house te definiëren met hun debuutalbum Homework (1997). Die plaat betekende een mijlpaal in de dance, met onsterfelijke singles als ‘Around the World’ en ‘Da Funk’. 

In de nasleep van dat succes werden futuristische helmen en blinkende pakken hun handelsmerk, wat de cultus van het duo alleen maar vergrootte. Niemand wist hoe deze twee Franse gozers eruitzagen. “Rock-’n-rollposes zijn debiel en belachelijk”, zei Bangalter over hun beslissing om anoniem door het leven te gaan. “We maken nieuwe muziek, dus dit is een nieuwe manier om dingen te doen. Er valt niets te volgen. Er zijn geen regels meer.”

Ten tijde van de release van hun opvolger, Discovery ( 2001), werd het duo ironisch genoeg net méér beroemd door die optredens in een robotoutfit. Hitsingles als ‘One More Time’ en ‘Harder, Better, Faster, Stronger’ bevestigden hun status als wereldwijde supersterren. In de daaropvolgende jaren wisten ze die status te cementeren met platen als Human After All, Alive 2007 en het soundtrackalbum TRON: Legacy.

Twintig jaar na hun eerste claim to fame blies Daft Punk opnieuw zijn blazoen op met ‘Get Lucky’, de eerste single van hun album Random Access Memories uit 2013. Die waanzinnige hit werd miljoenen keren verkocht en won twee Grammy’s voor de samenwerking met gasten als Nile Rodgers en Pharrell Williams. De opvolger ‘Lose Yourself to Dance’, ook met Pharrell, sleepte nog een handvol prijzen in de wacht. Random Access Memories bleek ook de pasmunt tot een optreden als headliner op Coachella in Californië. 

“Als je weet hoe zijn goocheltruc wordt uitgevoerd, is het zo deprimerend,” bekende Bangalter evenwel aan Pitchfork in 2013. “We moeten ons concentreren op de illusie want door weg te geven hoe het is gedaan, wordt het gevoel van opwinding en onschuld ook onmiddellijk weggegeven.”

De robothelmen werden altijd gezien als een manier om hun identiteit geheim te houden. Maar net zo goed dienden ze als manier om de lijn tussen fictie en non-fictie dunner te maken. “We creëren fictieve personen in de echte wereld”, zei de groep ooit. 

Grote invloed op popcultuur

Hun laatste album leverde Daft Punk nog drie Grammy’s op, waaronder album van het jaar. Ook hun buitensporige invloed op popcultuur kan niet worden onderschat. LCD Soundsystem belichaamde hun visuele identiteit met de interstellaire hipstercool van de groep. Verder werden ze gesampled door grootheden als Janet Jackson en Jazmine Sullivan, geparodieerd in animatiereeksen Family Guy en Powerpuff Girls, en gevierd in kunstgalerijen over de hele wereld.

Zelf was het duo nooit zwaar onder de indruk van hun eigen succes. Zo wist radiopresentator Luc Janssen gisteren nog te vertellen dat de jongens na een show tussen de fans gingen staan – zonder robotmasker, dat spreekt – en vroegen hoe hun concert was. Ook Peter Decuypere kan getuigen over een passage van de groep zonder starstruck te zijn. In 1995 haalde hij Daft Punk voor het eerst naar België, hoewel geen andere promotor interesse toonde in de groep. 

“Eerst nodigde ik ze uit in mijn club Fuse, daarna op mijn allereerste I Love Techno in de Vooruit in Gent. Daarmee durf ik in alle bescheidenheid te zeggen dat ik toen al de kwaliteiten van dat Franse duo zag, lang voor andere professionele muziekfans hen in het oog kregen. Dat was nog twee jaar voor Homework het daglicht zag. Daft Punk deed ook niet alsof ze rock of disco kenden. Nee, dat zat hen in de genen. Daardoor konden rockers zich een beetje in de muziek van Daft Punk herkennen. Het duo verzoende rockers met de blops en blieps van techno en breder met dance. Dit is volgens mij hun allergrootste en eeuwige verdienste.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234