Donderdag 17/10/2019

Muziek

Daan werkt met klassiek orkest: "Vervelen die muzikanten zich niet met mijn nummers?"

Beeld Damon De Backer

De diepe stem van Daan Stuyven geeft zijn muziek al de nodige dramatiek. Maar vrijdag doet het 25-koppige orkest Frascati Symphonic daar nog een schepje bovenop. “We komen uit compleet andere werelden.”

“Succes”, gniffelt hij de dirigent nog snel toe, alvoren de strijkers ‘Victory’ inzetten. Het is de eerste keer dat Daan Stuyven de orkestrale versie van zijn eigen muziek te horen krijgt. Komende vrijdag zal de zanger live begeleid worden door Frascati Symphonic, een Leuvens orkest van pas en bijna afgestudeerde musici. Tijdens deze eerste repetitie moet blijken of de mayonaise pakt.

Hij is wat zenuwachtig. “Dit is een andere taal, en ik kan geen noten lezen”, verklapt Daan ons voor aanvang. “Ik duw wel op toetsen en trek wat aan gitaarsnaren, maar ik heb er geen idee van wat ik doe. Soms werk ik met klassieke muzikanten, maar we komen uit heel andere werelden. Alsof je een impressionist naast een expressionist zet. Vaak krijg je dan kortsluiting.”

Op het podium is Daan erg aanwezig, vandaag neemt hij de houding aan van iemand die de kat uit de boom kijkt. Redelijk discreet zingt hij zijn eigen teksten, die hij nauwlettend volgt op het blad op zijn pupiter. Niet dat hij ze niet uit het hoofd kent. “Het is uit onzekerheid”, zegt hij. “Dit zijn mijn partituren. Ik lay-out die teksten in mijn eigen huisstijl, ik heb dat nodig. Was dit een copy-paste van het internet in een Word-document, dan had ik het niet herkend.”

Beeld Damon De Backer

Emotioneel anders

‘Victory’ wordt een paar keer gedeeltelijk gespeeld. Daarna waagt het orkest zich aan het instrumentale ‘Protocol’, en krijgt Daan een eerste pauze. “Het was kiekevlees”, zegt hij. “Zonder woorden was er meteen een vreemde osmose tussen dirigent en zanger. Hij zag mijn voet bewegen, zag me trekken en duwen. En ik zag hem corrigeren. Heel schoon hoe hij er met zijn feedback aan de muzikanten iets volledig anders van kan maken. Emotioneel anders, niet producer-achtig anders. Terwijl ze toch dezelfde noten spelen.”

Beeld Damon De Backer

“Het is aanpassen”, zegt dirigent Kris Stroobants achteraf. “Dat heeft weinig met denken te maken, wel met voelen.” 

Het concert op vrijdag is een idee van oud-Klara-presentator Fred Brouwers, die het orkest met de popartiest samenzette. Maar is die populaire muziek wel interessant genoeg voor doorgewinterde muzikanten? Of zoals Daan het zelf stelt: “Vervelen die zich niet?”

Stroobants: “Een symfonisch orkest is een groep mensen die cocreëren. En ze staan open voor alle genres.” Al helpt het dat de nummers werden gearrangeerd door een talentvolle klassieke componist als Jelle Tassyns. “Hij zorgt ervoor dat als het toch saai dreigt te worden, het héél moeilijk is.”

“Het is mijn taak om elke song te ontdoen van alle tierlantijntjes”, legt Tassyns uit. “En dan moet ik proberen in de kleur te kruipen die Daan heeft bedoeld, of die ik erbij voel. Donkerheid en diepte zijn heel sterk aanwezig in zijn nummers. En een orkest kan die emoties met weinig middelen enorm uitvergroten.”

Dat blijkt ook uit de doorloop. Ondanks het dertigkoppige orkest achter zich, kan Daan zich niet langer verstoppen. “In mijn muziek sluipt vanzelf al een emotionele, donkere laag binnen”, zegt hij. “Die probeer ik bewust te verbergen met frisse synthjes, hoge achtergrondstemmetjes en andere decoraties. Die moeten het geheel wat verteerbaar maken. Maar in deze dramatische setting word ik erg geconfronteerd met mijn eigen werk, ja.”

Jelle Tassyns, Daan en Kris Stroobants. Beeld Damon De Backer

Dance-anthem

En zo komt de zanger ook tot het besef dat hij zijn nummers vrijdag wat anders zal moeten aanpakken. Daan: “Ik ben de agressiviteit van de drums en de sound wat kwijt. Wil ik het zelf wat strijdbaarder maken, zal ik op een andere manier moeten zingen. Ik kan niet gewoon over het orkest gaan brullen, dan zijn alle nuances weg.” 

Precies daarom legt hij halfweg de repetitie zijn microfoon aan de kant.

In totaal staan er negen nummers op het programma, waaronder ook een symfonische versie van ‘Housewife’, het quasi-dance-anthem waarmee Daan ooit The Greatest Switch aanvoerde. “De repetitiviteit van dat nummer is de bovenste laag, maar de lagen daaronder vertellen een verhaal”, aldus Tassyns. De affiche wordt verder aangevuld met muziek van Mozart en Haydn.

Beeld Damon De Backer

Voor de dirigent en de arrangeur hoeft dit niet eenmalig te zijn. “Maar laat ons eerst dit doen”, lacht Daan. “Dit was nog maar een eerste repetitie. De donkere nummers komen er prachtig uit, maar daar kan je een publiek niet mee lastigvallen. ‘Dames en heren, dan nu vijftien donkere nummers!’ (lacht) We zullen wel zien.”

Op 9/3 in de Aula Pieter De Somer, Leuven. rotaryleuven.be/tickets

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234