Dinsdag 03/08/2021

Literatuur

Cultauteur Koenraad Goudeseune (55) pleegt euthanasie

null Beeld RV
Beeld RV

De Vlaamse dichter- en prozaschrijver Koenraad Goudeseune is op 55-jarige leeftijd overleden. De Gentse schrijver koos resoluut voor euthanasie nadat bij hem darmkanker werd vastgesteld en chemotherapie een onzekere kans op genezing bood. De voorbije dagen postte hij op zijn sociale media een reeks prangende afscheidsgedichten.

Goudeseune, geboren in Ieper in 1965, stond bekend als een woelwater in de Vlaamse letteren, die er de laatste jaren een erezaak van maakte om collega’s en critici tegen de haren in te strijken. Ondanks zijn diepgeworteld gevoel van miskenning, behield hij een kring van bewonderaars en leek hij met zijn nietsontziend, autobiografische proza, de status van recalcitrant cultauteur te verwerven.

Goudeseune leek voorbestemd voor een vruchtbare literaire carrière. Hij debuteerde in de jaren 1990 nadat zijn talent werd gedetecteerd door Herman de Coninck in het Nieuw Wereldtijdschrift. In zijn ‘zompige’ prozadebuut Vuile was (1993) greep hij terug naar zijn West-Vlaamse jeugd, waar hij soms venijnig mee afrekende, ‘plat, katholiek, duister’. Goudeseune schreef aards, zonder franjes, met gevoel voor het scabreuze én soms meedogenloos voor zijn omgeving en voor zichzelf, met een romantisch-decadente tint. Ook zijn verhouding met vrouwen was geaccidenteerd en bood verhaalstof.

Op drift

Bij Atlas/Contact maakte hij enige naam met geestige en grimmige brievenboeken als Onuitsprekelijk is wat wij over de liefde zeggen (1999), Het boek is beter dan de vrouw (2007) en Wat duurt op drift zijn lang (2010). Maar toen de uitgeverij zijn wisselvalliger wordende werk niet langer wilde publiceren, raakte Goudeseune steeds vaker op drift. Hij ging aan de slag als nachtwaker of als taxichauffeur in Gent en wist ook uit het nachtleven munitie te putten voor nieuw werk. Goudeseune bleef stug doorschrijven, vooral poëzie, met een voorkeur voor de sonnetvorm, terwijl zijn boeken bij steeds kleinere uitgeverijen het licht zagen. Bij uitgeverij Douane verscheen zeer onlangs nog het verhaal De nuttige last van tragiek.

In een van zijn laatste gedichten, ‘Excellentie’, klinkt het: “Laat mij, bij wijze van spreken, een kwieke terdoodveroordeelde zijn die eerder dan zijn beul klaar staat op ‘t schavot en hem nog grijnzend vraagt: ‘Waar bleef je, excellentie?’”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234