Woensdag 21/04/2021

MuziekUitgezongen

‘Crazy’ van Gnarls Barkley: knettergek verkoopt beter

Het maffe duo Gnarls Barkley, verkleed als Austin Powers (Brian Burton, links) en Dr. Evil (Cee Lo Green) in Miami Beach, 2006. 
 Beeld Alamy Stock Photo
Het maffe duo Gnarls Barkley, verkleed als Austin Powers (Brian Burton, links) en Dr. Evil (Cee Lo Green) in Miami Beach, 2006. Beeld Alamy Stock Photo

Gnarls Barkley schudde in 2006 de hitparades door elkaar met de soulbom ‘Crazy’. Een eerbetoon aan het individu, zowaar.

Hoe vaak baarde een diepgravend, avondlijk gesprek tussen twee vrienden een van de grootste pophits uit de recente muziek­geschiedenis? In het geval van ‘Crazy’, de intussen wereldberoemde, Grammy-winnende debuutsingle van Gnarls Barkley, leidde een babbel over roem en publieksperceptie tot een liedjestekst die liefhebbers van de betere pop vandaag wellicht klakkeloos uit het hoofd kennen. “Maar het begon allemaal met een instrumentale groove van me die naar mijn gevoel een complete Ennio Morricone-kopie was”, zo bekende Brian Burton aan The New York Times. Het ging om een groove die Burton had samengesteld met samples uit ‘Last Man Standing’ van de Italiaanse broers Gian Franco en Gian Piero Reverberi, in de jaren zestig veelgevraagde componisten voor spaghettiwesterns.

“Een publiek neemt een artiest pas ernstig wanneer hij krankzinnig is”, zo concludeerden Cee Lo Green en Brian Burton die avond, nadat ze hoofdknikkend naar de Spartaanse cinema-funk hadden geluisterd die laatstgenoemde bij elkaar had gesampled. “We dreven onze morbide fantasie erg ver. Als wij wilden dat onze muziek succesvol zou worden, konden we ons maar beter van kant maken, want de dood is de ultieme carrièrezet, toch? Daarna hebben we uren gepraat over hoe je je publiek kunt wijsmaken dat je knettergek bent.” Het zette de radertjes in Cee Lo Greens hersenpan in werking. Als melancholicus pur sang zou hij de in nihilisme en fatalisme gemarineerde brainstorm tot een wereldhit kneden.

Niks te vroeg, trouwens. Greens muziekcarrière lag op apegapen, ook al had hij een aardige cult­reputatie overgehouden aan zijn lidmaatschap bij het hiphopgezelschap Goodie Mob. Twee geflopte soloplaten, twee kinderen, een echtscheiding en een bruusk stopgezette platendeal later zat de rapper-soulzanger in zak en as.

Green kon zijn geluk niet op toen de hippe producer Brian Burton a.k.a. Danger Mouse in 2005 met hem het project Gnarls Barkley uit de grond stampte. In ‘Crazy’, hun eerste wapenfeit, liet de zanger op ontwapenende wijze in zijn kaarten kijken. “Ik heb alles geïnvesteerd in die song”, zo vertelde hij aan Under The Radar. “Mijn hele zelf zit erin, onversneden. Waar is de tijd dat idiosyncratische individuen in de popmuziek werden gevierd in plaats van verguisd? Elton John of Alice Cooper! Dat waren prachtige karikaturen en de mensen smulden van hen! Maar ik hoor vandaag zoveel stemmen die het individu willen smoren.”

“My heroes had the heart to live the lives I wanna live”, zo zingt Green, zonder te beseffen dat hij zelf zou uitgroeien tot een gelijkaardige excentrieke popheld. Eerder in het liedje kijkt hij terug naar het punt waarop hij besloot niet langer als een grijze muis door het leven te willen: “I remember when I lost my mind / There was something so pleasant about that place / Even your emotions have an echo in so much space”. Green krijgt tot op de dag van vandaag kippenvel bij die aha-erlebnis. “Ik had rillingen toen ik die tekst bedacht”, aldus Green. “Als ik vandaag hoor hoe miljoenen mensen mijn woorden nazingen, kan ik moeilijk geloven dat ik ooit zoiets eerlijks schreef.”

Green had slechts één take nodig om ‘Crazy’ in te zingen. “Het was alsof hij uit zijn lichaam trad”, aldus Burton. “Alsof hij de woorden ter plekke verzon. Toen Cee Lo me achteraf achteloos vroeg of het een beetje oké was, kon ik alleen maar grijnzen en zeggen: mja, dat was niet slecht, man, helemáál niet slecht.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234