Woensdag 21/08/2019

Filmrecensie

‘Crazy Rich Asians’: niemand verdient zo'n prul

Een scène uit 'Crazy Rich Asians'. Beeld AP

Juicht, want de ‘Aziatische Hollywoodfilm’ Crazy Rich Asians komt dan toch bij ons in de bioscoop. Jankt, want niemand verdient zo'n prul. Ook Aziaten niet.

“Deze film werd u aangeboden door Marina Bay Sands. Scan deze QR-code om meteen uw volgende vakantie te boeken.” Niet zeker of dat echt in de eindgeneriek van de zogezegd romantische komedie Crazy Rich Asians staat – na twee hersendode uren konden we niet snel genoeg de zaal verlaten – maar het zou in elk geval van een zekere eerlijkheid van de kant van de makers getuigen. Het futuristische hotel Marina Bay Sands, met zijn iconische ‘infinity pool’, duikt meer in de film op dan in een reclamebrochure van Visit Singapore, en het vormt uiteindelijk ook het decor voor de – och, u weet goed genoeg hoe dit soort vehikels afloopt – finale trouwpartij in ‘de eerste Hollywoodfilm met een all-Asian cast’. Goedkope product placement of een schrijnend gebrek aan inspiratie? We gokken op: beide.

Dat van die ‘eerste Hollywoodfilm met een all-Asian cast’ is trouwens zever, want 25 jaar geleden was er al The Joy Luck Club van Wayne Wang. En dat was nog een goede film ook.

Crazy Rich Asians is van de hand van Jon M. Chu, de maker van – hou je vast – Step Up 2: The Streets, G.I. Joe: Retaliation en Now You See Me 2. Daar een meesterwerk van verwachten, zou uiteraard bespottelijk zijn, maar de aanhoudende hype rond de film in de VS had onze verwachtingen alsnog ergens halverwege de Burj Khalifa in Dubai gelegd. Na het lezen van deze recensie liggen die van u hopelijk ergens aan de voet van Café De Molen in Ruiselede. Dat zal de kijkervaring ongetwijfeld bevorderen.

“Het is ook maar een romantische komedie”, smeet iemand ons op Twitter intussen voor de voeten. “Niemand verwacht een meesterwerk.” Maar dat moet een misverstand zijn: de romantische komedie is de koningin van alle filmgenres, precies omdat er zo moeilijk een meesterwerk uit te distilleren valt. Iedereen kan een deftige tearjerker maken, maar er is (veel) talent nodig om een briljante romantische komedie te maken – genre When Harry Met Sally, Four Weddings and a Funeral en Clueless. Jon M. Chu heeft dat talent duidelijk niet, en het helpt ook niet dat hij het moest doen met een scenario dat onder het niveau van de zaterdagavondfilm op Vijf blijft steken.

In ’t kort: Crazy Rich Asians gaat over een New Yorks koppel van Aziatische origine van wie de vrouw geen flauw idee heeft dat de familie van de man zo rijk is als Goedele Liekens geil … om op tv te komen. Tot hij haar meeneemt naar Singapore voor een bruiloft. De rest van de flinterdunne, maar twee! uur! lang! uitgesponnen! plot! is een mix van alle mogelijke clichés die u al in een romantische komedie hebt gedetecteerd, tegen een decor dat even authentiek aandoet als de Temptation Island-tempel waarin Mezdi aan een leugendetector werd gelegd.

Nog erger is dat er in heel dit spel maar twee matig interessante personages rondlopen – van de 287! – en geen van de twee maakt deel uit van het koppel. De ene (Michelle Yeoh in ingetogen bitchmodus) speelt de moeder van de man, de andere (Awkwafina) is een oude schoolvriendin van de vrouw, en ook het enige écht ‘crazy’ karakter in de film. Al de rest (onder wie Ronnie ‘The Daily Show’ Chieng en – twijfelde u daaraan? – Ken ‘The Hangover’ Jeong) zet een zodanig oppervlakkig stereotype neer dat Mezdi in hun bijzijn tot een altruïstische zenboeddhist metamorfoseert.

Awkwafina in 'Crazy Rich Asians'. Beeld AP

In feite de enige reden om te juichen, is dat Crazy Rich Asians bij ons überhaupt nog in de bioscoop te zien is, nadat het Belgische filiaal van Warner Bros. hem eerst – vóór hij in de VS uitgroeide tot een hype – van het releaseschema had geschrapt. Want films met alleen maar Aziaten, daar gaat in dit land niemand naar kijken. Het doet denken aan een pijnlijk juiste uitspraak van Spike Lee vorige week in deze krant: “Er bestond een ongeschreven wet onder Amerikaanse studio’s dat zwarte films in Europa niet aanslaan. Sinds Black Panther kunnen studiolui dat niet meer zeggen.”

Niet dat u nu massaal naar dit stomvervelende vehikel moet trekken om diezelfde studiolui duidelijk te maken dat er in België meer Chinezen wonen dan die twee aan de sushistand van Delhaize, of dat u gerust twee uur in het gezelschap van mensen met een andere huidskleur kan vertoeven. Maar stél dat u het toch doet, weet dan dat u daarmee bijdraagt aan een meer divers bioscoopaanbod. Nu nog een beter. 

Crazy Rich Asians speelt nu in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden