Zaterdag 28/03/2020

Circus

Cie Ea Eo: zwetende honden in een kegelspel ****

All The Fun (Cie Ea Eo)Beeld Liv Laveyne

Ritueel, contactsport, work-out sessie of jongleerspel? 'All the fun' (****) van de Belgische circuscompagnie Ea Eo is het allemaal.

Met het succesvolle 'm²' toerde Cie Ea Eo vijf jaar lang de wereld rond. In die voorstelling werd de plankenvloer steeds verder afgebroken tot het kwartet op amper één vierkante meter samen stond te jongleren. Ook ditmaal is de scenografie weer bepalend. Het publiek zit rondom de arena op houten banken en krukken, met de neus op de artiesten (broers Jordaan en Sander De Cuyper, Bram Dobbelaere, Eric Longequel, ditmaal aangevuld met Neta Oren). Je voelt de wind van hun beweging, ruikt het zweet dat steeds meer gutst. En ja, je loopt af en toe het risico een jongleerbal te vangen.

Fuck zwaarwichtigheid, let's have fun

Circustheater met personages, een verhaaltje: bij Ea Eo houden ze zich liever ver weg daarvan. Hun eerste idee was om een voorstelling rond reclame te maken, maar daarvan blijft nog weinig over. Of het moeten de witte plastic shoppingzakjes zijn waarmee de vijf, allen ook even uniform wit, rond de piste zitten. De voorstelling begint traag - op het gevaar van het saaie af - met Longequel die de intenties van deze performance voorleest via de kaartjes uit de zak die hij kwistig rondstrooit. Je hoeft echter maar naar zijn geamuseerde blik te kijken, om te weten: dit is een vette knipoog naar de bijwijlen zware dramaturgische blabla waaraan het hedendaags circus wel eens onderhevig is. Het moet fun blijven. En dat wordt het ook. Een bladblazer ruimt de piste, wat overblijft is een bende jongleurs die er zin in hebben. Het wit van de plastic zakjes maakt plaats voor veelkleurige kegels, die met hun kleur de actie binnenbrengen.

Van spel naar ritueel

Ze balanceren samen composities van kegels om elkaar vervolgens onderuit te halen, dwars te liggen, te boycotten in een voortdurend ineen haken en uiteenvallen van het collectief. Ze zijn de plagerig spelende kinderen (het blindemanspelletje dat we eerder ook al zagen bij Cie Un Loup pour l'Homme), de tot het uiterst gaande sportlui (het schermen en werpen met kegels). De vakidioten, dat ook. Wanneer ze een kegel laag per laag afpellen tot enkel nog staafje en dop balanceren, klink het: "Dit is op dit ogenblik het meest waardevolle in het universum". Je lacht, maar op dat eigenste moment is het wel zo. Voor hun. Voor ons, supporters van het spelplezier.

Een spel waar het eigenlijke gevaar loert in de stilstaande fases. Zoals in een intieme amoureuze pas-de-deux of het jongleerduel waarbij ze - constant het hoofd heen en weer schuddend - hun coördinatie proberen vast houden om uiteindelijk te moeren loslaten. Op dat moment neemt een andere kracht de voorstelling over en wordt spel een ritueel, een bezwerende derwisjdans op het ritme van de gong. Ea Eo als voorgangers in het wit. Wij, ons lavend aan hun zweet. Aan hun fragiliteit en kunde, hun competitiestrijd en samenhorigheid, hun relativering en opperste geloof om ergens volledig voor te gaan. De grap wil dat als de laatste gong weerklinkt, ze in feite alle papieren intenties geuit aan het begin hebben waargemaakt.

Van 18 tot en met 21 juli op MiramirO, daarna op tournee. www.cieeaeo.com; www.miramiro.be

Beeld Liv Laveyne
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234