Vrijdag 22/11/2019

Kunst

Charline Tyberghein is ‘beste kunststudent van Europa’: “Ik vind het wel leuk, dat mijn fouten mensen frustreren”

Charline Tyberghein Beeld RV - Denis Decaluwé

Graag stellen we u hier nieuw talent voor: de Antwerpse schilder Charline Tyberghein (25) won zopas de prijs voor beste kunststudent van Europa en heeft nu haar eerste solotentoonstelling beet. “Ik kan niet goed schilderen, maar ik ben er geraakt dankzij motivatie.”

One Trick Phony, zo heeft ze haar expo genoemd. “Relativerend, ja. Ik kom uit een soort isolement: ik ben nog maar pas afgestudeerd, al die jaren hebben bijna alleen docenten mijn werk gezien. Nu springt iedereen erop. Ik heb wat last van het impostor syndrome (oplichterssyndroom, LB), bang dat mensen mij straks doorhebben.”

Tyberghein glimlacht, maar ze heeft gelijk: haar carrière als kunstenares neemt een vliegende start. Nog maar net is ze afgestudeerd aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, en twee weken geleden won ze – verkozen uit 41 studenten uit 14 landen – de KoMASK Award, wat betekent dat ze zich de beste kunststudent van Europa mag noemen.

Tel daarbij haar eerste solotentoonstelling in Next Door, een ruimte van de Antwerpse Keteleer Gallery, die kleppers als Jan Fabre en David Lynch vertegenwoordigt. “Die bevestiging is leuk, maar ik word niet snel van mijn sokken geblazen.” 

In haar schilderijen werkt ze met eenvoudige, herkenbare symbolen en vormen: bakstenen, handen, een paraplu in sobere, vaak donkere kleuren. Ze speelt met herhaling en trompe‑l’oeil. In haar doeken schuilen verhaaltjes, creëert ze een kleine wereld, maar die brengt ze niet graag onder woorden. “Er zit iets melancholisch in mijn werk en ik heb het idee dat het gauw te letterlijk wordt als ik het uitleg. Alsof je een droom navertelt. Dat lukt nooit echt.”

Nerveuze reacties op foutjes

Op het eerste gezicht lijkt het bijna alsof haar doeken ergens uit een printer gerold zijn, maar wie van dichterbij kijkt, merkt meteen de foutjes op. “Een teken dat je ergens nog niet supergoed in bent, dat je kan blijven falen. De simpelheid van de beelden kan ook wel verdragen dat er een haak aan zit”, vindt Tyberghein. “Mensen reageren daar vaak nerveus op: dit vlekje moet je nog corrigeren, of daar zit je schaduw niet goed. Ik vind dat wel leuk, dat het mensen een beetje frustreert.”

“Ik kan helemaal niet academisch schilderen”, vertelt ze ook. “Ik weet niet hoe ik diepte in een modeltekening moet brengen en ik ken niet veel over kleurtheorie. Ik voel dat niet natuurlijk aan. Ik denk dat ik aan de academie ben afgestudeerd dankzij motivatie, door superhard te werken en te tonen dat ik het echt wilde.” 

Werk van Charline Tyberghein. Beeld RV - Denis Decaluwé

Die beperking heeft ze, zoals het cliché wil, omgezet in een sterkte. Het geeft haar een duidelijke, herkenbare richting. “Ik probeer”, zegt ze, “een interessante vorm te vinden met heel basic verftechnieken.”

Tyberghein vindt het raar om zichzelf nu een kunstenaar te noemen, of een schilder. Ze heeft er zelfs nooit over gefantaseerd, vertelt ze. “Ik heb er zeer lang over gedaan om mijn middelbareschooldiploma te halen. Schilderen zag ik niet als iets dat ik echt deed, ik was met zo veel dingen bezig. Maar ik wist wel dat ik een richting moest kiezen als ik niet de rest van mijn leven wilde blijven aanmodderen.” 

“Ik ben heel blij met mijn keuze voor de Academie, met haar strak en supersnel ritme. Elke dag aanwezig zijn van negen tot zes en hard werken, dat heeft mij erg veranderd. Die discipline draag ik nog altijd mee. Zelfs al heb ik een slechte dag: gewoon beginnen. Ik merk dat mij dat helpt – het klinkt melig – om door de lastige dingen heen te raken. Zoals het bij een therapeut kan helpen om iets hardop te zeggen, helpt het mij om dingen visueel te maken.” 

Of dit – de prijs, de expo – nu toch het begin markeert van een carrière als kunstenaar? Tyberghein blijft er nuchter onder. “Je hoort alleen dat het moeilijk is om kunstenaar te zijn. Maar het gaat goed, te goed misschien. Hierna doe ik nog mee aan een groepstentoonstelling bij Gallery Sofie Van de Velde en een project in de Beursschouwburg. Ik kan niet goed om met teleurstellingen, dus ik probeer er vooral niet te veel van te verwachten.” 

One Trick Phony, tot 2/12 in Next Door, Antwerpen. keteleer.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234