Vrijdag 06/12/2019

Review

Cd van de week: Laura Marling - 'Once I Was an Eagle' ***()

Laura Marling: eigenzinnig, openhartig, en met een stormachtig parcours in de liefde. Beeld kos

Ze is pas 23, maar met 'Once I Was an Eagle' heeft Laura Marling inmiddels al een vierde cd uit. Eentje zonder radiohits, schrijft de Britse zangeres zelf in haar bio. Geen erg, want wie zo kan woekeren met talent ligt niet wakker van airplay.

"You can erase someone from your mind. Getting them out of your heart is another story." Dat was destijds de slagzin waarmee Eternal Sunshine of the Spotless Mind aan de bioscoopgangers werd voorgesteld, maar hij zou net zo goed op de vierde van Laura Marling kunnen slaan. De zangeres maakte enkele jaren geleden deel uit van de Britse nu-folk beweging waar ook Mumford & Sons en Noah & the Whale hun eerste stappen zetten. Met de zangers van beide groepen heeft Marling overigens ook een relatie gehad, maar intussen staat de zangeres stevig op eigen benen. Qua verkoopscijfers moet ze het afleggen tegen haar ex-vriendjes, al hoeft Marling als songschrijfster geenszins voor hen onder te doen. Op de koop toe toonde ze zich van meet af aan een stuk eigenzinniger, openhartiger ook, en wie haar platen achter elkaar draait kan niet anders dan vaststellen dat ze in de liefde al een stormachtig parcours achter de rug heeft.

Of het opnieuw een afgebroken relatie is die haar van thuishaven Londen naar een buitenwijk van Los Angeles heeft doen verhuizen, wordt nergens met zoveel worden gezegd. Dat haar hart ook recent gebroken werd, blijkt niettemin ondubbelzinnig uit 'Take the Night Off', een nummer waarin je Marling haast letterlijk overeind hoort krabbelen. Het volle bandgeluid van voorganger 'A Creature I Don't Know' heeft ze ingeruild voor een spartaanser geluid waarbij vooral haar stem en akoestische gitaar centraal staan. Het is geenszins verboden om aan Joni Mitchell en Nick Drake te denken, maar echt nodig zijn die vergelijkingen niet.

Uithoeken van de liefde
Onder begeleiding van vaste producer Ethan Johns zong ze de hele plaat in één dag in, en de rest van de muzikale accenten werden pas later toegevoegd. En gek genoeg hoor je dat. De eerste vier songs komen er in één gulp uitgekwakt, alsof ze domweg vergat te stoppen en dan maar meteen een nieuw nummer inzette. 'Once I Was an Eagle' is een plaat die zich zodanig als een geheel laat beluisteren dat het geen zin heeft om er singles uit te trekken. Meer nog: het is een van die zeldzame albums waar je naar luistert zonder precies te weten aan welke song je bent aanbeland. Maar eerlijk: dat doet er ook niet toe. Het is net eigen aan een trip dat je elke besef van plaats en ruimte uit het oog verliest. En dus volg je Marling toch weer terwijl ze de uithoeken van de liefde verkent, van teleurstelling ("Thank you naivete, for failing me again", sist ze in 'Saved These Words') over verleiding (in het effectief erg duivels gezongen 'Devil's Resting Place') en hervonden geluk (het hartverscheurende 'Once') tot het altijd weer opduikende fatalisme ("I cannot be in love", klinkt het hard in 'Pray for Me').

En toch: nergens klinkt ze als een slachtoffer, of wekt ze de indruk dat ze finaal in de touwen hangt. Integendeel: op haar drieëntwintigste blijkt Laura Marling sterker en volwassener geworden. Een stuk vrijer ook. 'Once I Was an Eagle' is het geluid van een meisje dat een vrouw wordt en resoluut met eigen vleugels vliegt. Met een gekwetst hart, maar een helder hoofd.

 
Laura Marling zong deze hele plaat in één dag in, en dat hoor je. Alsof ze domweg vergat te pauzeren
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234