Zaterdag 06/06/2020

Concertrecensie

Car Seat Headrest in Botanique: twijfelt tussen geniaal en banaal gitaarkabaal

Beeld RV

Millennials en Generatie X’ers vielen elkaar in de armen bij Car Seat Headrest, dat de uitverkochte Botanique onderdompelde in gitaarlawaai en ninetiesnostalgie. Al verzeilde de band rond Will Toledo ook soms in de duffere delen van dat decennium.

Wonderlijk type, die Toledo: hij klinkt als Strokes-frontman Julian Casablancas, maar ziet eruit alsof hij een hoofdrol ambieert in The Big Bang Theory. Hij was nog niet geboren toen Nevermind uitkwam, maar grijpt op zijn albums – een stuk of twaalf op Bandcamp, twee bij indielabel Matador – terug naar de gitaarjaren negentig. En hij doet z’n best om zijn leven ten volle te leiden, maar blijft zichzelf tegelijk van op een afstand bekijken en becommentariëren.

Dat alles leverde vorig jaar een memorabel album op, Teens of Denial, en een paar anthems voor twijfelende twintigers waarin ook dolende dertigers en veertigers zich konden herkennen. De emotionele uitbarstingen van ‘Fill in the Blank’, ‘1937 State Park’ en ‘Drunk Drivers/Killer Whales’ werden in de Orangerie van de Botanique dan ook massaal meegebruld. Van “you have no right to be depressed / you haven’t tried hard enough to like it” over “I cried walking home” tot “It doesn’t have to be like this”: het waren glorieuze momenten die later dit jaar ook tot de hoogtepunten van Pukkelpop zullen behoren.

Ninetiesnostalgie

“Ik voel me terug in de jaren negentig”, hoorden we iemand tijdens de show zeggen en ook uit de reacties achteraf bleek die retrotrip voor de fans een groot deel van de charme. Helemaal waar, alleen dreef Toledo de ninetiesnostalgie soms zo ver door dat we ook weer werden geconfronteerd met de mindere kanten van dat decennium. Zo was de stem van Toledo nogal diep begraven in de mix – jammer voor wie wilde genieten van zijn spitsvondigheden en verrassende invalshoeken. Ook bleek de optelsom “gitaarkabaal + gevoeligheid” lang niet altijd een garantie voor een geniale song.

Tracks als ‘Stoop Kids’, ‘Sober to Death’ en ‘Famous Prophets (Minds)’ bleken bijvoorbeeld te veel indierock-by-numbers: het geluid dat je twintig jaar geleden rond het middaguur tegemoet waaide vanaf een kleiner Pukkelpop-podium, voortgebracht door een gitaarbandje dat het nooit gemaakt heeft. En laat ons beleefd stellen dat samenzang voor Toledo en co. nog een werkpuntje is.

Nu ja, ‘Stoop Kids’ en ‘Sober to Death’ waren ook twee oudere songs, allebei uit albums die in 2013 op Bandcamp verschenen. Het recentere werk beriep zich veel minder op de standaardpatronen van de gitaarrock, of beter: de songs uit Teens of Denial knip-en-plakten de beste stukjes uit de ninetiesindie tot opwindende, regelmatig van rijvak wisselende rock. Met dank aan gitarist-karakterkop-krullenbol Ethan Ives, die met inventieve ingrepen de banaliteit haast altijd te snel af was.

Semi-ongeïnteresseerde zangstijl

Zo paarden de drank-en-depressie-song ‘Vincent’ en ‘Destroyed by Hippie Powers’ de semi-ongeïnteresseerde zangstijl van Pavement aan de triomfantelijke melodieën van Weezer. ‘Unforgiving Girl (She’s Not An)’ klonk dan weer strak en rammelend tegelijk, alsof The Feelies en Silver Jews – dat parlando intermezzo! – achter hetzelfde onbereikbare meisje aan zaten.

Die aanpak werkte ook goed voor het oudere ‘Maud Gone’, een broze break-upsong die begon met een behoedzame Yo La Tengo-intro en opsteeg naar emotionele climaxen à la Songs:Ohia, waarbij Toledo de pijn benadrukte door zijn gitaar te laten piepen en knarsen alsof hij in Sonic Youth speelde.

Inderdaad, een concert van Car Seat Headrest lijkt soms op een spelletje ‘Fill in the Blank’: aan welke indiebands doet deze song denken? We hoorden in Brussel ook nog Smashing Pumpkins-bombast, Teenage Fanclub-dons en zelfs Metal Molly-uitbarstingen.

Toch toonde Toledo zich meer dan een copycat: toen hij in de withete bis ‘Connect the Dots (The Saga of Frank Sinatra)’ speelde met oh-oh-oh-clichés, een scheve Television-cadans en klassieke rockcitaten (‘Gloria’ van Them) en er niettemin een eigen draai aan gaf, bleek Toledo op zijn best. Zijn gitaarbandje zal het vast wél maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234