Zondag 18/08/2019

Televisie

Canvas is klaar voor het najaar. Dit kunt u verwachten

Beeld uit de serie 'Das boot', die Canvas dit najaar brengt. Beeld rv

Hij staat intussen anderhalf jaar aan het roer van Canvas, een job die hij combineert met die van nethoofd bij Eén. ‘Vandaag is Canvas onderscheidend, het doet iets’, vindt Olivier Goris. Dit najaar zijn internationale topfictie en grote eigen producties de blikvangers.

“Als ik de titels van het afgelopen seizoen bekijk, klopt het plaatje”, vertelt Olivier Goris. Anderhalf jaar geleden kreeg hij er naast Eén ook Canvas bij als nethoofd. Geen geschenk, want het tweede net was even het noorden kwijt. “Vandaag zit niets in het aanbod dat hier niet thuishoort. We zijn niet krampachtig op zoek gegaan naar een breder publiek, maar hebben puur gekozen voor wat past bij ons DNA. Canvas staat weer ergens voor.” Maar wat is dat dan?

Olivier Goris. Beeld VRT

1. Cultuur

Cultuur blijft een belangrijk onderdeel van het net, “maar het mag geen opdrachtnummertje zijn”, zegt Goris. “Het moeten programma’s zijn die mensen omarmen, waar je enthousiast van wordt. Programma’s als Thomas speelt het hard of Hanne danst doen dat. Tegelijk slagen die erin om een publiek duidelijk te maken wat er nodig is om een pianoconcerto van Grieg te spelen of de balkonscène uit Romeo en Julia te dansen. Je kan niet alles pakken in zo’n format, maar de focus op één stuk muziek of één dans, vertelt veel meer. Ik wil me niet meer verstoppen achter een symboolprogramma om cultuur te dekken.”

Zo krijgt Belpop een nieuw seizoen (vanaf 7/10) met Joost Zweegers, De Mens, Guido Belcanto en Bart Peeters, en een terugblik op 40 jaar Ancienne Belgique. Mario Goossens van Triggerfinger gaat in Paradise City (vanaf 18/10) naar zes steden die zwaar geteisterd werden door natuurrampen. En binnenkort is er al Weg van het meesterwerk (vanaf 4/9), waarin Thomas Vanderveken een historische roadtrip maakt in het spoor van drie wereldberoemde werken van Vlaamse Meesters. “Dat wordt verteld als een detective, maar geeft ook goesting om die werken zélf te gaan bekijken.”

Onlangs schreven filmkenners Wouter Hessels en Patrick Duynslaegher een opinie over Cinema Canvas, het omkaderende, evenementiële live-programma dat dit jaar is verzand tot het enkel uitzenden van sterke films. “Dat is een budgettaire keuzekwestie”, reageert Goris. “Zo’n talkshow was een dure productie en maakte dat we doorheen het jaar moesten besparen op andere dingen. Daarom dat we nu kiezen voor de films zelf, wat toch het voornaamste is en waar we ook dit jaar weer een zeer mooi pakket van hebben. En op termijn herbekijken we die omkadering.”

2. Geschiedenis

Er wordt wel eens gelachen dat Hitler een schermgezicht van Canvas is. Maar, vindt Goris, geschiedenis is belangrijk. “Vaak gaat het gewoon om erg goede content, omdat er beter met archiefmateriaal wordt omgegaan. Tegelijk willen we ook zelf hard inzetten om onze eigen geschiedenis te documenteren, zoals met Kinderen van het verzet (vanaf 22/10), van de makers van Kinderen van de collaboratie, die intussen nog een derde reeks voorbereiden, Kinderen van de Holocaust.” In die reeks zullen nakomelingen van Holocaustslachtoffers hun verhaal doen. Daarvoor verzamelden de makers getuigenissen over de Jodenvervolging in België en de manier waarop de Holocaust in ons land is herdacht.

3. Maatschappij

Met De slapelozen van Annick Ruyts (vanaf 2/10) en Eenzaamheid van Xavier Taveirne (later dit najaar), beiden gemaakt door productiehuis De chinezen, zet Canvas ook in op onderbelichte maatschappelijke thema’s. “Dat zijn minireeksen, die je wél aan het denken zetten. Problemen die vaak weggemoffeld worden, maar als je er een beetje op duwt, toch erg aanwezig zijn. En het is zeker niet altijd nodig om dat te brengen met schermgezichten. Maar als het een meerwaarde is, omdat het goede vertellers zijn, moet je dat niet laten liggen. Xavier maakte vorig jaar Voor de mannen en kwam zelf af met dit thema. En Annick leidt zelf aan slapeloosheid, en maakt het uit zichzelf.”

4. Internationale fictie

Met de HBO-reeks Sharp Objects (vanaf 4/9 en nu al op VRT NU), later Das Boot (de sequel op de anti-oorlogsklassieker uit 1981) en Perpetual Grace Ltd (een neonoir met Ben Kingsley) haalt Canvas weer grote titels in huis. En in 2020 volgen nog het bejubelde Chernobyl, de tweede reeks van Big Little Lies en de derde van The Handmaid’s Tale en True Detective

Alleen, velen hebben die reeksen al gezien op digitale platformen. Komen ze dan niet te laat? “Het is logisch dat de originele rechthebbenden die reeksen eerst op hun platformen aanbieden, alvorens ze te verkopen aan zenders die het gratis uitzenden”, legt Goris uit. “Het is dus niet dat wij Chernobyl opsparen, maar we moeten wachten tot de rechten vrijkomen. Zodra dat zover is, zenden wij uit.”

Toch ziet Goris geen probleem. “Dat is geen reden om het niet te brengen. Niet iedereen heeft abonnementen op Telenet of Netflix. En wie ze wel heeft, heeft lang niet alle tijd om al die topreeksen te zien. En soms is het feit dat het op Canvas komt, een gelegenheid om nog eens te kijken. Of overtuigt dat mensen om toch een bepaald abonnement te nemen.”

“Ik vind het vooral belangrijk om reeksen als The Handmaid’s Tale aan ons merk te binden, voor onze uitstraling en identiteit. Dat we ons als betrouwbare partner of gids tonen. Dat is belangrijker dan een groot marktaandeel. Op zaterdag had crimi al een vaste plek, en nu creëren we een nieuw fictieslot op woensdagavond waar we telkens een dubbelaflevering van een topreeks brengen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden