Maandag 16/12/2019

Muziek

Brusselse beatbakker Le Motel wil Damon Albarn achterna

Beeld Thomas Nolf

Fabien Leclercq, alias Le Motel, leverde jarenlang beats aan Roméo Elvis, maar de Brusselse producer wil zich de komende tijd op zijn eenmanszaak richten. In 2020 brengt Le Motel opnieuw eigen werk uit. In afwachting daarvan stelt hij in de Vooruit een nieuwe audiovisuele show voor.

Hij is de stille motor van de belhop. Onzichtbaar, maar van goudwaarde. Wanneer Fabien Leclercq beats aan elkaar knipt en plakt, voel je aan je water dat er iets zal gebeuren. Toen rapper Veence Hanao een productie van Le Motel in zijn mailbox ontving, was die zo onder de indruk dat hij uit pensioen terugkeerde. Ook van zijn hand: de soundtrack van de Belgische jeugdfilm Binti. Al zou je Le Motel vooral moeten kennen als de copiloot van Roméo Elvis.

Leclercq is medeverantwoordelijk voor de revival van hiphop in Vlaanderen. Le Motel leverde de beats, Roméo de rhymes. Ze komen een schouw tekort om de awards die ze in het alternatieve circuit wonnen een plek te geven. Ze hebben nu beslist elkaar even ademruimte te laten. “Later duik ik opnieuw de studio in met Le Motel”, verzekerde Roméo Elvis in De Morgen, “maar ik heb een punt bereikt dat ik wil tonen dat ik ook op eigen benen kan staan.”

Le Motel hééft al bewezen dat hij solo met brio kan slagen. Het tijdperk voor zijn samenwerkingen met Roméo Elvis, Veence Hanao en YellowStraps bracht bulderende beats waar je op de dansvloer blutsen aan overhield. In zijn producties vallen vooral de samples uit alle windrichtingen op. Haïtiaanse voodoo, pygmeegezangen uit Vanuatu... Waar de doorsnee tiener door de hitlijsten snuffelt, hield de Brusselse beatbakker aan zijn jeugd een voorliefde voor rariteiten over.

“Ik heb nooit anders gedaan dan in platenbakken te snuisteren”, vertelt Le Motel. Hij stootte vooral op muziek met spirituele en ceremoniële functies. “Ik hield altijd al van ritmes en onbekende instrumenten, maar wat mij aansprak, is dat etnische muziek – een middel om bijvoorbeeld een geboorte te vieren of de jacht in te leiden – ook buiten de grenzen van een gemeenschap overeind blijft. Ik heb jarenlang geluiden verzameld die ik nu als samples gebruik in mijn werk.”

Het was echter geen vanzelfsprekendheid dat Fabien Leclercq in de muziek zou belanden. Als kind was hij in de ban van tekenen – hij zou later ook een opleiding tot graficus volgen. “Ik wist met zekerheid dat ik daar iets mee wilde aanvangen, al stelden mijn ouders zich vragen bij mijn keuze om de creatieve toer op te gaan. Het heeft even geduurd voor ze inzagen dat grafisch ontwerp geen bevlieging was, maar een échte passie.”

Beeld Thomas Nolf

Massive Attack

In de tussentijd begon Le Motel te klooien met een gitaar die hij had liggen. Het was geen natuurlijke match. Met een synthesizer die de Brusselaar van zijn zus cadeau had gekregen, klikte het wél. Zes jaar geleden maakte hij zijn eerste eigen track. Met dank aan vader Leclercq. “Mijn vader hield van alles dat uit Bristol kwam: Portishead, Tricky, Massive Attack. Ik herinner mij nog levendig hoe de keukenramen bijna aan gruzelementen vielen door de bassen van Massive Attacks ‘Angel’.”

Het zijn Portishead, Tricky en – vooral – Massive Attack die de jonge beatmaker leerden dat het vermengen van genres tot een geheel kan leiden. “Ik hoorde thuis niets anders dan artiesten met een soortgelijke aanpak. Radiohead heeft mij altijd meer geboeid dan Jeff Buckley.” In zijn eerste eigen productie, ‘Pygmy Juke’, verknipte Le Motel – naar het voorbeeld van zijn helden – stemmen uit de Centraal-Afrikaanse Republiek tot een stotterende sample. Vanaf dan was zijn handelsmerk gekend: experimenteel maar dansbaar.

“Ik had nooit de ambitie om mensen aan het dansen te brengen. Ik maakte die beats in mijn slaapkamer omdat het mij deugd deed. Ontwerpen was mijn beroep, muziek slechts een passie”, zegt Leclercq. Hoewel hij nog steeds als graficus werkt, is de naam Le Motel nu voor altijd gekoppeld aan zijn muziek. “Door de samenwerking met verschillende artiesten begon het te dagen om zelf een visie te ontwikkelen. Ik weet nu welk verhaal ik als soloartiest wil vertellen.”

Denken in beelden

Le Motel is een reisgids. In zijn producties zitten naast exotische samples ook geluiden die hij tijdens het reizen heeft opgenomen. Eerder dit jaar zat hij een maand in Colombia. “Ik ben daar per toeval bij de Ticuna, een inheems volk, terechtgekomen. Daar heb ik een week mogen verblijven. Vervolgens heb ik in San Basilio de Palenque een groep trommelaars ontmoet.” De voorbode van nieuwe samples? “Niet meteen. Ik ontmoet die mensen in de eerste plaats om mijn kennis te verbreden.”

Hij droomt ervan om ooit een project op te zetten in het buitenland. “Het moet méér zijn dan louter opnemen van materiaal. Ik wil ergens met een groep lokale muzikanten werken en daar een sociaal project aan koppelen – dat laatste is mij veel meer waard.” Dat klinkt als Africa Express, het project van Damon Albarn, werpen we op. “Gorillaz is altijd een van mijn grootste invloeden geweest”, lacht Le Motel. “Ze creëren een universum waar geluid en beeld evenwaardig zijn.”

Laat dat laatste net zijn wat Le Motel in de Gentse Vooruit zal doen, samen met beeldend kunstenaar Antoine De Schuyter. “Als ik muziek maak, denk ik altijd in beelden. We werken nu bijna twee jaar aan deze show. Ik heb al een tijd niets uitgebracht, maar er komt snel nieuwe muziek aan.”

Le Motel & Antoine De Schuyter, woensdag om 20 uur in de Gentse Vooruit. Het optreden is onderdeel van Videodroom, een festival rond muziek en film van Vooruit en Film Fest Gent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234