Donderdag 27/02/2020

FIRE IS GOLD

Brussel boven op hiphopfestival Fire Is Gold

Beeld Damon De Backer

Vilvoorde is het nieuwe Compton. De eerste editie van het hiphopfestival Fire Is Gold schoot traag uit de startblokken, maar evolueerde van een grijze rups naar een fiere vlinder.

“Eindelijk”, klonk het enthousiast toen de geboorte van Fire Is Gold werd aangekondigd. Gisteren was het eindelijk zover: het eerste grote Belgische hiphopfestival pur sang palmde domein Drie Fonteinen in Vilvoorde in.

In tijden waarin straatdichters als Roméo Elvis en Zwangere Guy de plak zwaaien, is het logisch dat (Belgische) hiphop een eigen speeltuin krijgt. Jon Tyler van de Brusselse club Bloody Louis sloeg de handen in elkaar met het Zeebrugse elektronicafestival WECANDANCE.

Met ronkende namen als Damso, Roméo Elvis en Hamza scoorde Fire Is Gold meteen goede punten, al legde de eerste editie van het hiphopfestival ook veel pijnpunten bloot.

Gênant

“Komen jullie dichter staan? Dit is echt gênant”, zucht Woodie Smalls. Hij kan het publiek voor zijn podium op twee handen tellen, en dat knaagt aan een artiest die normaal wél volk trekt. Hij probeert de vlam aan te wakkeren met zijn doorbraakhit ‘About the Dutch’, maar tevergeefs. De moed zinkt hem zichtbaar in de sneakers.

Smalls is overigens niet de enige artiest die zich voor anderhalve man en een paardenkop in het zweet werkt. Ook de Canadese rapper Allan Kingdom en het Franse talent Jok’Air moeten met de magere opkomst leven. Zonde, want die laatste is een man om in het oog te houden.

De leegte is tekenend voor de eerste uren van Fire Is Gold, al was het niet geheel onverwacht. In de aanloop naar het festival ging de aandacht vooral naar de hoge ticketprijs. “Het is een verfrissend concept en de line-up is gewéldig," vertelden twintigers in onze omgeving, "maar het is veel te duur voor een eerste editie."

Ook zondag kwam het onderwerp meermaals aan bod. “Als je de ticketprijs zou halveren, trek je dubbel zoveel bezoekers", analyseert een bezoeker. "De organisatie, artiesten én het publiek hebben daar baat bij. Nu krijg je ongemotiveerde rappers op je bord omdat ze in een halfvolle tent moeten spelen.”

Randanimatie

Het is een werkpunt voor de volgende editie. Door de prijszetting misloopt Fire Is Gold veel échte hiphopfans. Want wie hiphop zegt, denkt niet meteen aan mensen die aan aanstelleritis lijden, zoals het aanzienlijk lijstje influencers dat was uitgenodigd – wandelende Instagram-profielen, quoi. En als je de indruk wekt dat er meer genodigden zijn dan betalende bezoekers, overheerst er toch een wrang gevoel.

Roméo Elvis was één van de blikvangers op deze eerste editieBeeld Damon De Backer

Ook bedenkelijk: de VIP-ruimte van de Bloody Louis Stage is groter dan het overdekte deel voor de ‘gewone’ bezoeker. Anno 2017 is dat geen verrassing meer, maar het is en blijft een vreemde keuze voor een festival dat wil terugkeren naar de basiswaarden van de hiphopcultuur.

Toegegeven, dat laatste deden ze verder met verve. Door een basketbalplein, skateramp en voetbalveld te installeren, kreeg je als bezoeker fijne randanimatie voorgeschoteld. Basketbalspeler en YouTube-ster Jordan Kilganon - google hem! - gaf een fenomenale show. En het was een aparte ervaring om tegen onbekenden te basketten met een liveshow van Wiley als soundtrack.

Fire Is Gold beseft dat de hiphopcultuur méér is dan muziek en dat maakt van het gloednieuwe festival een evenement om in het oog te houden. Als ze volgend jaar het voetbal schrappen en vervangen door breakdance, zet de organisatie een volgende stap in de goede richting.

Indrukwekkende Damso

In de avond, iets voor zeven, werden we een eerste keer van onze sandalen geblazen. Roméo Elvis was de wervelwind van dienst, met ‘Lenita’, ‘Tu vas glisser’ en ‘Bruxelles arrive’ als Heilige Drievuldigheid. Mocht u zich afvragen waarom de Brusselaar furore maakt, raden we u een van zijn shows aan.

Het was al half acht, toen de Bloody Louis Stage een eerste keer volliep. We hadden hoge verwachtingen van de Brusselse rapper Hamza – geboren met autotune in zijn keel – maar hij grossierde vooral in eentonigheid en slappe songs. Sevn Alias moest het dan weer van zijn aanstekelijke sputterende beats hebben, eerder dan van zijn onverstaanbare Nederlandstalige rap. Maar met publiekslievelingen ‘Qifesh’ en ‘Gass’ wist de Nederlander onze heupen wél te prikkelen.

Een genre gebonden festival heeft ook zijn nadelen. Elke dj – van Lady S tot Jarreau Vandal – wilde zondag dé hiphopsongs van het moment draaien. We hebben ‘Mask Off’ van Future en ‘Humble’ van Kendrick Lammar respectievelijk 36 en 29 keer moeten horen. Geloof ons: dat is véél. 

Het zag er lang naar uit dat Roméo Elvis de beste show van Fire Is Gold zou geven, maar toen kwam Damso. De Brusselse rapper maakt furore in Frankrijk, speelt in het najaar in Vorst en bracht met Ipséité zopas een nieuw album uit. Hij zorgde voor de hiphopvariant van het Bazart-effect: van zodra hij zijn mond opende, volgde collectieve extase. ‘Débrouillard’, ‘Périscope’ en ‘Θ. Macarena’ galmden door de tent, het zweet droop van het dak en de houten vloer werd omgebouwd tot trampoline. Het was indrukwekkend hoe Damso zijn collega Roméo Elvis versloeg in de categorie ‘zieltjes winnen’.

Het is zonde dat Damso (voorlopig) niet doorbreekt in Vlaanderen, maar we zijn Fire Is Gold dankbaar om hem te programmeren. België heeft een gloednieuw hiphopfestival, en daar zijn we oprecht blij om. Ja, de organisatie heeft nog werk voor de boeg, maar we zijn hoopvol voor de toekomst. 

Vergeet die hele imagocampagne, jongens, en graaf naar de ziel van de hiphopcultuur.

Damso won in de categorie 'zieltjes winnen'Beeld Damon De Backer
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234