Maandag 23/11/2020

MuziekPlaten van de week

Bruisen en herbronnen met deze platen van de week

Beeld rv

Een brouwer herbront, en stelt meteen een grand cru voor. Verder bewijst Steiger geinig te zijn, en blijken DIRK. hipsters te zijn geworden zonder het goed en wel te beseffen.

Gert Keunen - HEIS ****

Gert Keunen droomt van Noorse fjorden en Zweedse lagunes op HEIS, zijn debuut onder eigen naam. Als Briskey sloot deze muzikant-journalist-socioloog-bierbrouwer ooit naadloos aan bij de lounge-jazz van St.Germain, maar die tijd is voorbij. Een pandemie en de daaruit voortgevloeide lockdown dwongen Keunen tot radicale herbronning. De enorme troef van dit album is zijn sound die bij momenten de perfecte live-ervaring simuleert. Je waant je niet zelden in een zaal van Bozar of Flagey, ook al ontstonden deze composities in Keunens homestudio. De stempel ‘post-cinematic’ die hij zelf geeft aan zijn stijl herbergt een dwarse kijk op tal van subgenres. In het rotintense ‘Isdal’ schuilt de postrock van Mogwai en The For Carnation. ‘You Can’t Sanitize Dirt part 1' sluit aan bij het pianominimalisme van Hauschka. In het romantische ‘Malkander’ en ‘Geysir’ huizen dan weer echo’s van Henry Mancini. Een grand cru.

Beeld rv

DIRK. - Cracks in Common Sense ***

Nu de esthetiek van de nineties volop aansluiting vindt bij Generatie Z, heeft zelfs de knorrigste iezegrim geen poot meer om op te staan: de onbedoelde hipsters van DIRK. kun je niet langer afschrijven als een rockreliek uit de nineties. Zelfs al klinkt ‘Hit’ alsof Pixies het op een cruisen zet met Weezer in ‘Beverly Hills’, en een songregel nerdy knipoogt naar een aflevering van The Simpsons uit ‘91. Het refrein en de schuimbekkende finale van ‘Artline’ zouden dan weer geen minne beurt maken op het debuut van Foo Fighters.

De kans is helaas gering dat het ergerlijke niemendalletje ‘Come on TV’ of repetitiehonk-meuk à la ‘Pastime’ een lang leven beschoren zullen zijn onder de naald in onze kruipkelder. Maar conform de titel: there’s a crack in everything, that’s how the light gets in. Een verslavend ‘Toulouse’ wordt als tegenwicht in de schaal gelegd. Met ‘Mother’, een afsluiter in emotioneel mineur over de dood van zijn moeder, kruipt DIRK. zelf onder je huid.

Beeld rv

Steiger - Brick Smoke Basement ****

Het Gentse trio Steiger puurde onontgonnen hybrides uit zijn verblijven in de muziekhuizen deSingel, De Vooruit en Flagey en gaf die vondsten uit handen aan de Australische producer-componist Joe Talia, bekend van zijn werk voor Jim O’Rourke. Ziedaar de aanzet tot Brick Smoke Basement, een intrigerend tussendoortje op het snijvlak van post-jazz en elektronisch experiment. De groep doet bruisend en roekeloos aan in het langzaam openbarstende ‘Dark Days’ en laat zich in ‘No Blame’ beteugelen door Talia’s unheimliche softwaremanipulaties. ‘Malinka’ houdt het op speelse, geinige exotica, het titelnummer op sardonische quasi-jazz en ‘Aimé’ opteert voor spookachtige ambient. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234