Zondag 19/05/2019

Concertreview

Britse popnimf Mahalia moet nog schaven aan haar act ★★★☆☆

Beeld Tine Schoemaker

Mahalia had last van haar stem in de Brusselse AB maar dat kon de pret niet drukken. De Britse zangeres speelde een strak, haast franjeloos concert waarin ze opvallend genoeg haar potentieel niet ten volle benutte.

“Ik was een vreemde eend op school in Leicester”, aldus de immer praatzieke Mahalia Burkmar in Brussel. “Toen ik als tiener naar Birmingham verhuisde, vond ik ook daar niet genoeg diversiteit. Maar toen ik zeventien werd, blaakte ik plots van het zelfvertrouwen. Tot vandaag trouwens. Ik hou van mijn afrokapsel. Ik hou van de pukkel op mijn lip die mij volgens mijn moeder op Cindy Crawford doet lijken. I like my massive tits. Ik hou van mijn bolle buikje, waar ik altijd zo onzeker over was. Maar het is erg cute. Ik hou van mijn zwarte huid. I see a boss bitch.

Yep, Mahalia predikte zelfrespect en zelfaanvaarding in de Ancienne Belgique. Haar dagboekbespiegelingen werkten zoals altijd ontwapenend en maken van haar een voorbeeld voor een schare piepjonge volgelingen die misschien niet altijd even goed in zijn vel zit. Voor die fans is Mahalia the real deal: een jonge, vrijgevochten vrouw die grappig en fier is, die met zichzelf lacht maar toch niks aan zichzelf wil veranderen. “Ik heb een ventilator achter mijn band gezet voor verkoeling”, grapte ze, “maar ik had dat ding beter vooraan gezet, dan zag ik er nu vast uit als Beyoncé. (aarzelt) Probably not though”. Dat Mahalia zich niet onaantastbaar opstelt, is beslist verfrissend, zeker in de r&b-niche waar uiterlijke perfectie niet zelden als een must wordt beschouwd.

Beeld Tine Schoemaker

Toen we haar eind vorig jaar de Brusselse Botanique zagen veroveren met al even schattige en uiterst persoonlijke ontboezemingen, waren we gecharmeerd. Maar in de AB kwamen veel van haar goudeerlijke anekdotes integraal terug. Mahalia mag dan een prettig gestoorde flapuit zijn, ze beheerst intussen ook de wetten van de showbizz: een goed verhaal laat je niet verloren gaan en melk je uit tot iedereen een déjà-entendu te pakken heeft. Ook de verhaaltjes over de pestkop op school waarmee ze ‘Silly Girl’ inleidde, hadden we al gehoord, evenals het gehengel naar goedkeuring waarmee ze het radiohitje ‘Proud Of Me’ in gang trapte.

Koorddansen

Er hing veel nonchalance over dit concert, wellicht omdat het het laatste van de tournee was. Die losse feeling deed de liedjes deugd. ‘Honeymoon’, een ultranaïef liedje over verliefdheid, was tot jazzy pop verbasterde reggaeton, met flair gezongen. Bij ‘No Reply’, dat ze akoestisch bracht, dachten we aan Mary J.Blige. ‘One Night Only’ belichtte een ruw straatkantje dat je anders niet zou associëren met een braaf popmeisje dat over kalverliefdes zingt. Ondertussen hoste ze overenthousiast van links naar rechts en kwam ze amper op adem. Aan haar conditie moet ze duidelijk werken, zeker als ze straks de grote festivalpodia wil aandoen.

Beeld Tine Schoemaker

Haar muzikale evolutie staat buiten kijf. Waar haar oude liedjes haast embryonaal en hopeloos losbollig klonken, rolde de nieuwe single ‘Do Not Disturb’ parmantig met de spieren. Blitse producers hebben Mahalia een internationale popsound aangemeten die op Amerikaanse leest lijkt geschoeid. Cool, alleen hopen we dat ze er haar koddige persoonlijkheid niet bij verliest. In ‘Sober’, haar online-doorbraakhitje, wierp de transformatie vruchten af: een funky ploppend basje, jazzy synths – met een minimum aan fantasie kan je wonderen verrichten.

‘I Wish I Missed My Ex’ sloot af met brio, maar toch hadden we het gevoel dat Mahalia niet alles uit de kast had gehaald. In de Botanique verloor ze zich eind vorig jaar in overdaad, in de AB hield ze zich naar ons gevoel iets teveel in. Een geslaagd popconcert brengen, is koorddansen. Uitersten verzoenen. Persoonlijkheid en routine zwierig combineren. Op dat vlak heeft ze nog wat werk. Dat ze barst van het talent, staat buiten kijf.

Gezien op 18 april in de AB, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.