Woensdag 08/12/2021

Box van de week: The Who Live at Leeds ****

Met Live at Leeds bezegelde The Who begin jaren zeventig zijn reputatie als een van de opwindendste bands van het moment. Beeld UNKNOWN
Met Live at Leeds bezegelde The Who begin jaren zeventig zijn reputatie als een van de opwindendste bands van het moment.Beeld UNKNOWN

Daar is hij dan: de vierde, finale, complete, helemaal opgepoetste versie van een van de meest tot de verbeelding sprekende concertplaten uit de geschiedenis. Met Live at Leeds bezegelde The Who begin jaren zeventig zijn reputatie als een van de opwindendste bands die je destijds op een podium kon zien.

De oorspronkelijke elpee telde amper zes nummers, maar deze copieuze heruitgave is, naast diezelfde vinylplaat, aangedikt tot een luxebox met vier cd's, een extra single, een lijvig boek en jawel een replica van de originele poster waarmee indertijd voor de plaat geadverteerd werd.

Hoewel The Who in de jaren zestig al een fraaie reeks singles had gemaakt, slaagde de groep er nooit in om de magie van haar concerten naar de studio te vertalen. Zelfs Tommy ging gebukt onder een iets te ver aangeblazen, soms wat pretentieuze productie. En ook The Who Sell Out was, ondanks een handvol zinderende passages, geen plaat die de reputatie van de band echt rechtvaardigde. Dat zou veranderen met Live at Leeds, een inmiddels legendarische elpee die niet alleen een goed beeld schetste van het grootse, rauwe geluid dat de groep tijdens haar optredens in de vingers had, maar ook tot op vandaag als het beste werk van het Londense viertal wordt beschouwd.

The Who had er net een slopende Amerikaanse tournee op zitten en keerde terug naar Groot-Brittannië met meer dan tachtig uur liveopnamen, maar niemand van de band kon het nadien opbrengen om die ook echt te beluisteren. Het verhaal gaat dat de tapes in een opwelling verbrand werden. Maar omdat er behoefte was aan nieuw materiaal nam de groep onmiddellijk nadien twee kleinschalige concerten op met een bescheiden achtsporenrecorder: eentje in de universiteit van Leeds, waar de zaal zo klein was dat de opnameapparatuur in de keuken moest worden geïnstalleerd, en de avond nadien in de City Hall van Hull. De eerste avond leverde uiteindelijk de plaat op, maar de jaren nadien ontstonden mythische verhalen over de tweede show, die nog beter zou zijn geweest. Alleen bleken ook die tapes verdwenen.

Tot nu, want voor het eerst zijn de twee optredens integraal te beluisteren. Veel verschil tussen de twee shows is er niet. De setlist is nagenoeg identiek en vaak komt het neer op een spelletje 'zoek de zeven verschillen', behalve wat de bas van John Entwistle betreft, want die stond tijdens de eerste zes nummers in Hull niet aan, zodat zijn partijen uit Leeds er nadien over werden geplakt.

De groep bouwde een stevige en gevarieerde setlist op, met behalve een handvol hits en een volledige uitvoering van de rockopera 'Tommy' ook een paar covers die de r&b-roots van de band benadrukken. Roger Daltrey toont zich een veelzijdig en virtuoos zanger in het van Mose Allison geleende 'Young Man Blues', en ook met 'Summertime Blues' en 'Shakin' All over', twee rock-'n-rollmonumenten van voor het Beatlestijdperk bewezen de Britten dat ze hun classics kenden. Gitarist Pete Townshend wist inmiddels ook hoe hij er zelf moest schrijven, en zowel 'My Generation' als 'Substitute' klinkt even explosief als 10 ton TNT.

Alleen, precies omdat de twee concerten haast identiek zijn, wordt deze box voor de doorsneerockliefhebber wellicht iets te veel van het goede. Dit is voer voor de verzamelaars, voor de diehards die elk detail, elke outtake, elke variatie op hetzelfde nummer in huis willen hebben. Ze mogen op hun beide oren slapen: deze verzorgde uitgave is een natte droom voor iedereen die de groep een warm hart toedraagt. Voor alle anderen kan de dubbele heruitgave van acht jaar geleden ruimschoots volstaan. En eerlijk is eerlijk: de rauwe, brute kracht van The Who zit nog altijd vervat in de zes nummers zoals die in 1970 voor het eerst werden uitgebracht. (Polydor/Universal)

DOWNLOAD EERST: 'My Generation', 'Young Man Blues', 'Substitute'

Live at Leeds 40th Anniversary Ultimate Collector's Edition.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234